به انجمن خوش آمدید
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2
  1. #1
    همسفر گاه گدار
    Status : قاسم احمری آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Jul 2012
    محل سکونت : اراک
    نوشته ها : 78
    تشکر : 26
    تشکر شده 186 بار در 52 ارسال

    پیش فرض پیاده روی 90 کیلومتری اربعین از نجف اشرف تا کربلای معلا در آبان 1396#نشکرالعراق

    پیاده روی 90 کیلومتری اربعین 1396 در 4 روز از نجف تا کربلا


    بنام خدا

    با خواست خداوند منان زیارت امامان معصوم در عراق وراهپیمائی اربعین حسینی از نجف تا کربلا نصیب گردید لذا گوشه ای از خاطرات این سفر را بشرح ذیل بیان میدارم:

    - کسانی که قصد اعزام به این سفر معنوی را دارند باید حداقل یکماه زودتر دست بکار شده و برای تمدید گذرنامه و اخذ روادید اقدام نمایند و آنرا به ساعات و روزهای آخر موکول نکنند وگرنه به مشکلات زیادی برمیخورند.



    -روزشمار مسافرت

    -9 روز مانده به اربعین امروز سه شنبه 96/8/9بمحض وصول پاسپورت ها مجبور شدیم با وسیله شخصی به کنسولگری قم برویم و دست به دامان آنان شویم تا روادید را اخذ نمائیم که متاسفانه هر چه تلاش کردیم بعلت حجم سنگین تقاضاها این کار ممکن نگردید و آنها ما را برای این کار به تهران ارجاع میداد ند.

    - بلافاصله از قم راهی تهران شدیم تا شاید از سفارت عراق در میدان ولیعصر (ع) نتیجه بگیریم غروب همانروز به تهران رسیده وخودرو را در پارکینک ارم سبز رها کرده و با چند خط مترو خود را به میدان ولیعصر رسانیدم بادیدن صف ویزا به وجد آمده و خدا را شکر کردیم که حداقل در تهران بزرگ جواب ما راخواهند داد پس انتظار در صف متوجه شدیم که ویزا را حداکثر دوروزه صادر میکنند و میبایست دو روز در تهران منتظر بمانیم.و چاره ای دیگر نبود گر گنج خواهی جور هندوستان باید کشید؟؟؟؟

    - در مدت دو روزی که در تهران منتظر ویزا بودیم فرصت دیدار اقوام و زیارت شاه عبدالعظیم حسنی -ع نیز قسمت شد .



    - پنجشنبه/96/8/11 برای گرفتن ویزا دوباره به میدان ولیعصر رفتیم یک صف بلند برای گرفتن ویزا در کوچه جنب سینما قدس تشکیل شده بود برخی در خودروهای خود شب را سر کرده بودند که زودتر ویزای خود را بگیرند و اعزام شوند بازار مسافرت کربلا داغ بود عده ای قصد داشتن با گرفتن سواری از همانجا به مرز بروند نرخ ها تابع تقاضا بالا میرفت .

    - به خواست خدا و پس از دو ساعت انتظار در صف ، ویزای عراق را دریافت کرده و به سمت قم و زیارت حضرت معصومه حرکت کردیم توفیق زیارت حاصل شد و قبل از رسیدن به اراک به ترمینال رفته و بلیط اتوبوس برای مرز مهران را برای روز جمعه شب شنبه هر نفر 80 هزار تومان اتوبوس وی آی پی دریافت داشتیم .



    -96/8/12 با خداحافظی از اقوام و آشنایان ساعت 8 شب اتوبوس عازم مرز مهران شد در راه موکب های زیادی در توره و ملایر و .....آماده پذیرائی از زائرین بودند اتوبوس وی آی پی بسیار برای مسافرتهای طولانی مناسب و راحت میباشند بسیاری از توقف های ترافیکی مسیر ازجمله ورودی ایلام و .... را پشت سر گذاشته ونزدیکی های اذان صبح به مرز مهران رسیدیم توقف خودروها در پارکینگ ها و وجود پلیس راهور در اون موقع از شب نشان دهنده مدیریت خوب و عالی برای پذیرش زائرین بود اتوبوسهائی هم برای رساندن زائرین به محل ورودی مرز پیش بینی کرده بودند که با پرداخت دوهزار و پانصد تومان مسیر مخصوصی را طی میکردند تجمع بیش از حد زائرین و نبود سرویسهای بهداشتی و قدری هم بارش باران مشکلاتی را ایجاد کرده بود که میبایست با صبر وتحمل این مرحله را سپری میکردیم .

    بعلت سخت گیریهای بیش از حد و جلوگیری از ورود زائرین بدون پاسپورت و ویزا مجبور بودم دهها گیت و بازرسی را تا قبل از پایانه مرزی مهران پیاده گذر کنیم که رنج این مسافرت را دو چندان میکرد.

    تا رسیدن به آخرین گیت و بازرسی موکب های فراوانی از سوی ایران بنا شده بود و پذیرای زائرین بودند که میبایست از این اقدام خیر آنان تشکر و قدردانی نمود.

    بالاخره به گیت بازرسی عراق و مهر خروجی رسیدیم که علاوه بر مهر خروج عراق مهر خروج ایران هم به آن اضافه شده است نخست وزیر عراق و تنی چند از مسئولین برای سر کش از مرز مهران به آنجا آمده بودند غوغای به پا شده بود ولی هر آنچه که بود نشان از مدیریت صحیح و خوب در برپائی این همایش داشت تعداد زیاد گیت های خروجی باعث میشد در کمترین زمان از آن خارج گردید .

    مشخص نیست چرا سرو سامانی به وضعیت خودرو ها در مرز عراق نمیدهند گرد وخاک و وجود ون های متعدد که هرکدام بدون هیچگونه مسئولیتی زائرین را با سرعت های سرسام آور و جاده های کم عرض و خطرناک به شهرهای زیارتی اعزام میکردند .هر کدام قیمتی را پیشنهاد میکردند - کربلا - کاظمین - سامرا - نجف از اینکه خود را در میان آنها میدیدیم و بدون هیچگونه گرفت و گیری میتوانستیم به هر جای عراق سفر کنیم علیرغم گردو خاک و نابسامانی آنجا احساس خوبی داشتیم .

    تصمیم بر آن شد که برای زیارت کاظمین اقدام کنیم یکی از ون ها پیشنهاد هر نفر 40هزار تومان را داد که بنظر معقول تر بود پس ازطی 5 ساعت رانندگی از ساعت 9 صبح در جاده های خطرناک و کم عرض و بدون هیچ توقفی از شهر بغداد گذر کرده و در ساعت 2بعداز ظهر به ورودی شهر کاظمین رسید که مطابق معمول میبایست برای گذر از گیت های بازرسی چند کیلومتری را هم پیاده روی مینمودیم

    کم کم از دور گنبد های امامین شریفین حضرت امام موسی کاظم (ع) و امام جواد (ع) نمایان شد بازار های منتهی به حرم فعال و زائرین زیادی برای زیارت به کاظمین مشرف شده بودند بسیاری در همان وسط خیابان اصلی جا انداخته و خوابیده بودند ویا اسباب و اثاثیه خود را در یک جا گذاشته و به سبکبار به زیارت میرفتند .

    -شلوغی و حجم زیاد زائرین و عدم دسترسی به انتن موبایل موجب میشد همراهان را گم کرده و ساعتها سرگردان به دنبال هم بگردیم

    -پس از توفیق زیارت آن مشاهد شریفه تصمیم گرفتیم شبانه به نجف اعزام شویم بر این اساس به ترمینال کاظمین رفته و با پرداخت نفری40 هزار تومان و طی 5 ساعت به نجف اشرف رسیدیم .

    -در شهر نجف محلهائی را برای اسکان زائرین در سوله ها و چادرهای مجزا زنانه و مردانه پیش بینی کرده بودند کانکس های سیار و توالت های سیار نیز در محل تعبیه شده بود .




    روز یکشنبه96/8/14 برای زیارت بارگاه ملکوتی امام علی (ع) رهسپار شده و بعلت حجم سنگین زائرین مجددا مشگل مفقود شدن همراهان و سرگردانی یکی دو ساعته در حرم باعث ناراحتی و دردسرهای فزاینده شد.

    مشتاقان زیارت در گوشه و کنار حیاط و صحن بیتوته کرده و هیچ جای خالی حتی برای اقامه دو رکعت نماز یافت نمیشد ورود موبایل و دوربین هم به داخل حرم آزاد بود و ثبت لحظه ها ی این دیدار برای همگان میسیر میگردید

    - پس از زیارت مرقد مطهر حضرت علی (ع) کم کم خود را برای راهپیمایی بزرگ اربعین آماده میکردیم

    -روز یکشنبه 96/8/14 چهار روز مانده به اربعین اولین روزی نبود که راهپیمائی شروع میشد بلکه این خیل عظیم از روزها قبل در این مسیر حضور یافته و با فراغ بال بهتری به زیارات خود میرسیدند و قسمت ما این بود که روز یکشنبه شروع به راهپیمائی نمائیم.

    -تعداد 190عمود آزمایشی از داخل شهر نجف به فاصله هرکدام 50 متر تعبیه شده بود و پس از طی این مسافت ده کیلومتری عمودهای یک الی 1450 مسافت شهر نجف تا کربلا را شامل میگردید که جمعا حدود 90 کیلومتر را شامل میگردد.

    - از همان ابتدا خودروهائی در کنار زائرین قرار میگیرند و آنها را مجانا دعوت به رفتن به کربلا میکردند و زائرین وسوسه میشدند تا با آنها به کربلا بروند و از رنج راهپیمائی رها شوند ولی شوق پیاده روی در این راه ما را به رفتن با خودرو منصرف میکرد.

    مهمان نوازی موکب داران عزیز در کل این مسیر تحسین همگان را برانگیخته بود آنها موظف شده بودند زائرین آقا را اکرام کنندو این کار را یک موهبت الهی میدانستند صبحانه میان وعده صبح ناهار - میان وعده عصر - شام - بساط خواب و چای و .... همه مهیا بود و هر موکب داری در حد وسع خود از زائرین پذاپرایی میکرد.

    - موکب های ثابتی را برای پذیرائی همیشگی زائرین در این جاده ساخته اند و نسل اندر نسل موکب داری را به ورثه خود منتقل میکنند و عکسهائی از پدران خود که در این راه خادم امام حسین (ع) به شمار میرفتند در محل موکب نصب کرده بودند .

    - هرموکب دارای شناسنامه خاص خود است تاریخ احداث - موسس - محل وقوع و .... طی تابلو بزرگ در محل نصب کرده اند .

    زائرین به هر طریق ممکن در این راهپیمائی شرکت میکردند یکی با ولیچر - یکی با عصا - یکی با 3 فرزند خردسال و کالکسه مخصوص هر کسی قصد دارد به هر نحو ارادت خود را به آقا ثابت کند .

    - موکب داران سعی میکنند غذای باب میل زائرین را مهیا کنند - سمبوسه - ماهی - کباب ترکی - خورشت بامیه - کباب - آبگوشت - مرغ - و ...... برای صبحانه شیر - تخم مرغ - نان تازه - پنیر - کره - نخود پخته - عدسی - و...

    چای - قهوه - میوه - خرما - غذاهای محلی عراقی - ایرانی .....

    - آب های بسته بندی شده کوچک در تمام طول مسیر برای لب های تشنه زائرین محیا است حتی یکی از موکب داران با سلیقه ای که به خرج داده بود با دستگاههای مخصوص یخ در بهشت درست میکرد و به زائرین عرضه میداشت .

    - روزانه حدود 20 کیلومتر راهپیمائی انجام میگردید ولی وجود تاولهای پاها این راهپیمائی را بر ما سخت کرده بود چادرهای بهداشتی برای درمان این امر از سوی ایران وعراق بر پا شده بود و با ترفند سوزن نخ تاولهارا ترکانده و بتادین میزدند که بسیار موثر بود .

    - قبل از اذان مغرب میبایست جای مناسبی را در یکی از موکبها فراهم کنید زیرا با فرارسیدن شب تردد ها کمتر با توجه به حجم زائرین جای خواب استراحت هم نایاب میشد.

    - در طول شبانه روز این جاده همواره با خیل زائرین همراه بود و موکب داران همچنان از آنان پذیرائی میکردند حتی برخی ترجیح میدادند بجای گرمای روز در طول شب راهپیمائی نموده و روز را استراحت کنند.

    روزهای دوشنبه - سه شنبه 15 و 16 آبان هم راهپیمائی انجام و تاعمود هزار راهپیمائی کرده بودیم و 450 عمود دیگر را برای روز آخر یعنی 17 آبان اختصاص دادیم ساعتهای حدود 2 نیمه شب از خواب بیدار شده تا بموقع بتوانیم مابقی راه را ادامه دهیم کم کم به حد ترخص کربلای معلا نزدیک میشدیم و خیل جمعیت زیاد و زیادتر میشد .

    روزهای دوشنبه - سه شنبه 15 و 16 آبان هم راهپیمائی انجام و تاعمود هزار راهپیمائی کرده بودیم و 450 عمود دیگر را برای روز آخر یعنی 17 آبان اختصاص دادیم ساعتهای حدود 2 نیمه شب از خواب بیدار شده تا بموقع بتوانیم مابقی راه را ادامه دهیم کم کم به حد ترخص کربلای معلا نزدیک میشدیم و خیل جمعیت زیاد و زیادتر میشد .

    - حدود ساعت 10 صبح روز 17 آبان و شب اربعین به ورودی شهر کربلا رسیدیم پلیس زائرین را در ورودی های مختلفی تقسیم میکرد تا از حجم ترافیک و تردد آنان کاسته شود .

    تردد خودروها گردو خاک زیادی را به پا کرده بود و زائرین نیز در کنار حجم زیاد گردو خاک به راهپیمائی ادامه میدادند و گویا هیچ از مضرات آن هراسی به دل راه نمیدادند.

    با تلاش فراوان از لابلای فنس ها به داخل خیابان رفتم تا حداقل عکسی از عمود 1342 که با سال تولد اینجانب برابر بود برای یادگاری بگیرم که پس ازخوردن گردو خاک فراوان موفق شدم این عمود را از لابلای گردو خاکها پیدا کنم .

    باتوجه به اینکه به شب اربعین حسینی نزدیک میشدیم لحظه به لحظه به حجم زائرین کربلا افزوده میشد خیابانها مملو از زائرین و موکب داران همچنان به خدمات رسانی در اوج کار خود اقدام مینمودند برپائی دیگهای بزرگ برنخ و خورشت و ماهی و ----- در اطراف و اکناف کوچه ها و خیابانهای کربلا به چشم میخورد و زائرین هیچ مشگلی در تهیه غذای مجانی و خوان نعمت آقا ابا عبدالله الحسین (ع) نداشتند فقط برای خوابیدن واستراحت تعداد موکبها جوابگو نبود.

    ما هم با خیل مشتاقان زیارت حرمین شریفین به سمت بین الحرمین رفته و سعی کردیم در نماز مغرب و عشا شرکت کنیم متاسفانه خستگی راه و خواب آلودگی باعث میشد که نتوانیم آنگونه که باید و شاید زیارتنامه های مخصوص را خوانده و ادای دین کنیم و با قلبی محزون و شکسته خدمت آقا ابوالفضل (ع) و امام حسین (ع) عرض ارادت گردید .

    آنقدر خستگی راه فشار آورده بود که مجبور شدم برای لحظاتی در پشت یکی از آب خوریهای مشرف به حرم آقا در یک مکان 20در 50 سانتی لحظه ای را استراحت کنم وهیچ جای سوزن انداختن دیگری در حرم وجود نداشت.

    - برای خواندن نماز هم مجبور شدیم در لابلای پاهای یکدیگر سر به سجود بگذاریم متاسفانه برخی از زوار در بین الحرمین خسته و خوابیده بودند و حتی برای نماز به پا نمیخواستند که این یکی از ضعف های ما بحساب میآید و امید داریم در هنگام نماز و به لحاظ حفظ شعائر دین مبین اسلام لااقل حفظ ظاهر بنمائیم.

    -به هیچ عنوان راهی برای ورود به حرمین شرفین و پابوسی آقا نبود و از راه دور عرض ارادت میگردید.

    -دستجات عزاداری یکی پس از دیگری وارد بین الحرمین شده و با سینه زنی و نوحه خوانی عرض ارادت مینمودند

    -شب را در یکی از موکبهای چادر مانند در خیابانهای کربلا با مکافات زیاد سر کردیم و ساعت 3 نیمه شب برای زیارت حرمین حرکت کردیم تا شاید از این فرصت استفاده کرده و توفیق زیارت از نزدیک حاصل شود ولی شب و روز اربعین فرقی نمیکرد و خیل جمعیت کم نشده بود بلکه ساعت به ساعت زیادتر میشد.

    - اذان صبح را میدادند و ما در حسرت پیدا کردن جایی برای اقامه نماز در بین الحرمین بودیم زائرین در گوشه و کنار بین الحرمین به خواب رفته و هیچ به صدای اذان توجه نمیکردند وا مصیبتها؟؟؟؟

    بالاخره جلوی یک بساط فروش در خیابان اطراف جایی برای اقامه نماز پیدا کردیم و بار دیگر سعی کردم به حرم آقا ابوالفضل رفته و زیارتی از نزدیک داشته باشم که متاسفانه حجم زیاد و فشار جمعیت باعث میشد دنده های ستون فقرات انسان خورد شود و نجات دادن جان انسان از واجبات است و بر این اساس از میانه جمعیت با زحمت و درخواست فراوان خود را به کناری کشیده و از دور خدمت آقا ابوالفضل سلام عرض داشتم .

    - در یک لحظه خود را به حرم آقا امام حسین(ع) رسانده و با رها کردن کفش و موبایل خود به همراهان با سیل جمعیت به داخل حرم کشیده شدم با کمال ناباوری متوجه شدم آقا مرا به سوی خود خوانده است ابتدا به حرم شریف حبیب ابن مظاهر رسیده و در یک لحظه خود را کنار مضجع شریف آقا احساس کردم و توانستم ضریح مطهر را لمس نمایم و این را سعادت و خوشبختی زاید الوصفی برای خود میدانستم.
    -در عراق رسم بر آن شده است یک روز مراسم مختص عربها برای اربعین را دیرتر میگیرند تا ایرانیان بتوانند هم بهتر زیارت کنند و هم در یک فرصت بهتر و خلوت تری به ایران برگردند و بر این اساس روز اربعین برای عربها جمعه و برای ایرانیها پنج شنبه بود وقتی به خیل زائرین در کوچه و خیابان مینگریستی متوجه میشدی که زائرین عراق در حال ورود به کربلا هستند واز طرف دیگر خیابان زائرین ایرانی پس ازانجام مراسم و زیارت اربعین قصد خروج از کربلا را داشتند.
    -مقامات عراقی برای حل مشکل تردد زائرین عراقی وایرانی و حمل آنان به سایر شهرها از تریلرهای حمل کالا استفاده میکردند بطوریکه هر تریلی حدود 150 تا 200 نفر را میتوانست در حالت اضطراری جابجا نماید.
    -ماهم برای رفتن به نجف مجبور شدیم از این وسایل استفاده کنیم حجم ترافیک خروجی از کربلا بگونه ای بود که باید ساعتها درترافیک و گرد و خاک منتظر میماندیم تریلی اول ما را تا اولین شهر بعد از کربلا منتقل کرد و دوباره مجبور شدیم سوار تریلی بعدی شده و تا نجف رنج حمل با تریلی را تحمل کنیم .
    -پنجشنبه عصر در روز اربعین به نجف رسیدیم و با راهنمائی زائرین اعلام شد ترمینالی مخصوص برای جابجائی زائرین ایرانی در خارج از نجف برقرار شده است و مجانا زائرین را تا شهر کوت عراق حمل میکند.
    - بوسیله یک دستگاه ون عراقی خود را به ترمینال رسانده و شاهد زحمات برادران ایرانی در حمل و نقل زائرین به شهر کوت عراق بودیم اتوبوسهای شرکت واحد از شهرهای ایران در آن محل مستقر و مجانا زائرین را حمل میکردند ونکته جالب این بود اتوبوسی که در شهر تهران حدااکثر 30 تا 40 کیلومتر نمیتوانست سرعت بگیرد در جاده های عراق بین 120 تا 140 کیلومتر در ساعت حرکت میکرد .
    - پس از رسیدن به شهر کوت و اقامه نماز مغرب و عشا و صرف مختصر شامی توسط موکب مستقر در کوت دوباره سوار بر اتوبوسهای شرکت واحد شده و با پرداخت هر نفر 2500تومان به مرز مهران رفتیم جالب توجه این است که اتوبوس دومی هیچ میلی به تند رفتن نداشت و انگار در بین شوش و میدان فردوسی تردد میکند بالاخره ما را در ساعت 10 شب جمعه به مرز مهران رساند و همان قضیه شلوغی و گرد و خاک و بازار آشفته ماشینها و چرخ دستی ها تکرار شد و با خواست خداوند منان و گذر از گیت های ورودی عراقی و ایرانی خود را به مرز مقدس ایران رساندیم و از اینکه نتوانستیم زیارت خوب و دلچسبی در عراق داشته باشیم ناراحت بودیم و با خود عهد کردیم برای این کار یک بار دیگر با کاروان های مخصوص این زیارت را تکرار کنیم .
    از مرز مهران تا محل ترمینال اتوبوسها مجدد خطوط اتوبوس داخلی مشخص و با پرداخت هر نفر 2000تومان ما را به ترمینال رسانده و حجم انبوه خودروها و اتوبوسها نشان از زحمات شبانه روزی مسئولین ترمینال مینمود.
    خوشبختانه اتوبوس برای حمل مسافرین به حد وفور یافت میشد ما هم سوار بر اتوبوسی که از شهرهای کرمانشاه و ..... اراک میگذشت با تنی خسته و خاک آلود و خواب آلود وطی 14 ساعت اتوبوس سواری در ساعت 12 ظهر روز جمعه مورخ 96/8/19 به اراک رسیده و مورد استقبال خانواده و دوستان قرار گرفتیم.
    نکات جالب:
    ---عزم راسخ به پیاده روی در طول کل مسیر حدود90 کیلومتری نجف تا کربلا و عدم استفاده از خودرو باعث شد تا یکنوع اعتماد به نفس خوبی در فکر و ذات انسان حادث شود و این موضوع در زندگی روزمره ما تاثیرات خوبی داشته است.
    ---- خطوط همراه اول و اینترنت همراه اول تا نجف پاسخگو میباشد لاکن در طول مسیر راهپیمائی و کربلا بعلت شلوغی جمعیت پاسخگو نیست و باید از سیم کارتهای عراقی استفاده کنید.
    ---- به هیچ عنوان لوازم اضافی با خود نبرید که مایه مکافات است همه چیز در طول مسیر مهیا است .
    ---- از بردن کفش سبک کوهنوردی هم خودداری کنید چون بعلت گرمای هوا به تاولهای پایتان میافزاید کفشهای راحتی که هم اکنون تبلیغ میکنند و سوراخهای هواکش دارد مثل گیوه های قدیم بسیار مناسب است .
    ---- اکثرا از دمپایی برای راهپیمائی استفاده میکنند ما هم همینطور کفشها را کنده و دمپائی مناسب پوشیدیم و بیشتر مسیر 90 کیلومتری را با دمپائی ادامه دادیم .













    .








    ویرایش توسط قاسم احمری : 07-12-2017 در ساعت 11:15 AM دلیل: اضافه کردن تصاویر

  2. 3 کاربر مقابل از قاسم احمری عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    firooz (24-11-2017), hamid_shahrsaz (04-12-2017), Mehdi (25-11-2017)

  3. #2
    همسفر گاه گدار
    Status : قاسم احمری آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Jul 2012
    محل سکونت : اراک
    نوشته ها : 78
    تشکر : 26
    تشکر شده 186 بار در 52 ارسال

    پیش فرض

    سلام آقا مهدی عزیز و جناب فیروز ممنون از لطف و محبت شما انشا الله سال دیگه قسمت شما بشه


 

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •