به انجمن خوش آمدید
صفحه 2 از 3 نخستنخست 123 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 11 تا 20 , از مجموع 21
  1. #11

    JackLondon آواتار ها
    Status : JackLondon آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Aug 2010
    محل سکونت : تهران-منیریه
    نوشته ها : 2,339
    تشکر : 2,754
    تشکر شده 5,829 بار در 1,538 ارسال

    پیش فرض

    همواره سوالی که در جامعه مطرح می شود ، این است که کوهنوردان یک فاصله ارتفاع 8000 متری را چرا نزدیک به دو ماه طول می کشد تا طی کنند ، شاید مسائل مربوط به ارتفاع چندان محسوس نباشد ، اطلاع رساندن و آگاهی دادن عمومی می تواند نقش بسزایی در درک مشکلات و مسائل کوه نوردان در مواجهه با ارتفاع باشد.
    از جمله مواردی که در صعود به مناطق مرتفع مطرح می شود بحث ارتفاع است ، ارتفاع چه تاثیری می تواند بر بدن انسان داشته باشد . عملکرد قلب کوهنوردان در ارتفاعات چگونه است و برون ده قلبی دستخوش چه تغییراتی می شود که باعث می شود کوهنوردی توقفی نسبتاً طولانی برای هم هوایی داشته باشد و بحث های فیزیولوژی بدن که نیازمند بررسی های بیشتری است . اطلاعات مختصر و عمومی تقدیم شما بزرگواران می گردد ، امیدوارم عزیزانی که در بخش پزشکی کوهستان فعال هستند در این زمینه بیشتر بنویسند .



    گشت وگذار در طبیعت و آگاهی از اسرار و رموز دنیای کوهستان و انطباق با آن دانشی است که مستلزم به کارگیری هوش و بصیرت بوده و یکی از با ارزش ترین تجارب کوهستان محسوب می شود بی شک این نوع آگاهی و ایجاد ارتباط منطقی و هماهنگی با آن می تواند یکی از آموزشی ترین جنبه های ورزش کوهنوردی به شمارآید. در ارتفاع بیش از 1524 متر توانایی انجام کار بدنی تحت تاثیر قرار می گیرد هر قدر ارتفاع بیشتر باشد تاثیرات مربوطه شدیدتر است.


    حقیقات نشان داده اند که افراد دارای شرایط جسمانی وقتی برای نخستین بار به ارتفاع می روند هیچ نوع برتری چشمگیری فراتر از آنچه که در سطح دریا دارند نسبت به هم قطاران خود که دارای شرایط جسمانی مناسب نیستند ندارند افراد آماده قادر خواهند بود تا در ارتفاع نیز چون سطح دریا کار طولانی تر از افراد غیر آماده انجام دهند. ولی با میزان کمتری افراد آماده نه تنها نمی توانند خود را سریع تر با سازگاری لازم تطبیق دهند بلکه آنها نسبت به ناراحتی های کوه گرفتگی نیز مصون تر نمی باشند. فشار جو در سطح دریا برابر با mmHg760و در قله كوه اورست حدود mmHg 250 می باشد.
    فشار هوا در روی زمین ثابت نیست. برای مثال: میانگین فشار جو در كوه اورست، در دی ماه 243 میلیمترجیوه در خرداد و تیرماه تقریبا برابر با 255 میلیمتر جیوه است.


    اگر چه فشار جو متفاوت است ، اما در صد گازهای تنفسی موجود در هوا از سطح دریا تا ارتفاعات بالا تغییر نمی كند. در هر ارتفاعی هوا شامل: 93/20 درصد اكسیژن 03/0 در صد دی اكسید كربن و 04/79 درصد نیتروژن است . فقط فشارهای سهمی تغییر می كنند. تغییر در فشار سهمی اكسیژن اثر مهمی بر شیب فشار سهمی بین خون و بافتهای بدن می گذارد . با افزایش ارتفاع ، دمای هوا به ازای هر 150 متر 1درجه سانتیگراد كاهش می یابد. به علت سردی هوا در ارتفاع، رطوبت مطلق کمتر است. هوای خشك تر می تواند منجر به از دست دادن آب بدن از طریق افزایش دفع نا محسوس آب شود و تبخیر آب از طریق عرق ریزی به هنگام فعالیت را افزایش دهد. شدت تابش خورشید به دلیل نازک تر بودن و خشک تر بودن جو در ارتفاع افزایش می یابد . کاهش برون ده قلب در ارتفاع بعد از چند روز در ارتفاع بلند به سر بردن حجم خونی که در هر دقیقه توسط قلب پمپاژ (برون ده قلب) در هر سطحی از فعالیت پایین تر از فعالیت قابل مقایسه در سطح دریا است .به علاوه حداکثر سرعت قلب که در طول فعالیت شدید حاصل می شود در ارتفاع بلند پایین تر خواهد بود . تاثیر هم هوایی و برون ده قلب از جمله جریانات هم هوایی در ارتفا عات افزایش برون ده قلبی است که به زنده ماندن فرد موثر در ارتفاعات 5500 متر تا 8800 مترکمک می کند.در طول چند روز اول اقامت در ارتفاع بلند مقدار خونی که توسط قلب پمپ می شود چه در حال استرا حت و چه در فعالیت بدنی .بیشتر از ارتفاع سطح دریا است که باعث افزایش اکسیژنی که به با فت ها می رسد می شود. اما بعد از هفت تا ده روز برون داد قلب در هر سطحی از فعالیت کمتر از ارتفاع سطح دریا می شود برای هر کاری به زمان بیشتری نیاز خواهد بود چه فرد بخواهد یک کیلومتر بدود و یا باری مشخص را به مقصدی حمل کند.

    یکی از تمرین های موثر هیمالیانوردی ، تمرین کمبود اکسیژن (Hypoxic Training) نام دارد . می دانیم که علت اصلی آغاز روند هم هوایی ، کمبود اکسیژن در ارتفاعات است . از سوی دیگر پژوهشها نشان داده اند که سیگاریها در مقایسه با دیگران ، گلبول های قرمز بیشتری دارند و در ارتفاع از هم هوایی نسبی برخوردارند. توجه به این دو موضوع ، موجب پیدایش تمرین های کمبود اکسیژن در میان هیمالیا نوردان گردید و این تمرین ها ، انقلابی در صعودهای بلند پدید آورد.

    امروزه شاهد صعودهای بسیار سریعی در هیمالیا هستیم که با مفهوم سنتی هم هوایی ، به هیچ روی قابل توجیه نیست. یکی از عواملی که چنین صعودهای سریع و بی مقدمه ای را ممکن می سازد ، تمرین کمبود اکسیژن است که بخشی جدایی ناپذیر از تمرین های روزانه کوهنوردان برتر جهان گردیده است . البته این کوهنوردان دست به تمرین های نو ظهور و نا شناخته نمی زنند بلکه همان ورزش های کمکی مورد استفاده سایر کوهنوردان را به کار می گیرند که شامل دویدن ، شناکردن و دوچرخه سواری است . تنها تفاوت در چگونگی تنفـس ضمن تمرین است : در تمرین کمبود اکسیژن ، کوهنورد بطور آگاهانه و هدفمــند طوری نفس می کشد که بدنـش با کمبود اکسیژن ملایم و نامحسوسی رودررو گردد . مثلاً اگر از دویـدن به عنوان ورزش کمـکی بهره می گیرد ضمن روندی بلند، سرعت تنفس خود را کم کم پایین می آورد به نحوی که اکسیژن دریافتی وی در ضمن تمرین ، همواره کمی پایینتر از میزان مورد نیاز بدنش باشد.
    این کار را می توان به کمک گام شماری انجام داد. مثلاً کوه نوردی که معمولاً در هر چهار گام یک دم و بازدم انجام می دهد ، پس از شش ماه در هر شش گام و پس از یک سال در هر هشت گام یک دم و بازدم صورت می دهد. با کاهش تدریجی اکسیژن دریافتی، بدن وی به کمبود اکسیژن واکنش نشان داده میزان هموگلوبین و تعداد گلبول های قرمز خون وی افزایش می یابد . این همان فرایندی است که پس از حضور در ارتفاعات رخ می دهد و کوه نورد را برای تحمل کمبود اکسیژن آماده می سازد. به کمک این گونه تمرین، می توان بدون حضور در ارتفاعات و صعودهای آمادگی ، خود را با کمبود اکسیژن سازگار و برای صعود سریع در هیمالیا آماده نمود. فراموش نکنیم که برنامه ریزی برای تمرین کمبود اکسیژن بسیار دقیق ، حساس و پیچیده بوده نیاز به آگاهی کامل از سازوکار این گونه تمرینها و برنامه ریزی دقیق دارد . در واقع تمرین کمبود اکسیژن همانند تیغ دو لبه است و شتاب در کسب نتیجه دلخواه ، می تواند پیامدهای ناگواری به بار آورد . بهترین توصیه برای علاقه مندان صعودهای سریع در هیمالیا این است که بدون مشورت با پزشکان آگاه و با تجربه دست به چنین اقداماتی نزنند.

    منبع:جناب اقای دکتر مساعدیان

    کانال تلگرام آنوبانینی
    زمانی فرا می رسد كه بايد رفت حتی اگر جای مشخص و مطمئنی در انتظارت نباشد!

    ما در سفرهایمان هیچ چیز به جای نمیگذاریم جز رد پا،هیچ چیز نمیکشیم جز زمان و هیچ چیز به ارمغان نمی آوریم جز خاطرات

  2. 3 کاربر مقابل از JackLondon عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    gfattah (24-08-2013), hamidreza.k2 (10-01-2016), Mehdi (24-08-2013)

  3. #12

    JackLondon آواتار ها
    Status : JackLondon آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Aug 2010
    محل سکونت : تهران-منیریه
    نوشته ها : 2,339
    تشکر : 2,754
    تشکر شده 5,829 بار در 1,538 ارسال

    پیش فرض

    یک منبع معتبر جهت مطالعات بیشتر...اینجا را کلیک کنین
    کانال تلگرام آنوبانینی
    زمانی فرا می رسد كه بايد رفت حتی اگر جای مشخص و مطمئنی در انتظارت نباشد!

    ما در سفرهایمان هیچ چیز به جای نمیگذاریم جز رد پا،هیچ چیز نمیکشیم جز زمان و هیچ چیز به ارمغان نمی آوریم جز خاطرات

  4. #13
    موسس
    Mehdi آواتار ها
    Status : Mehdi آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Apr 2009
    محل سکونت : تهران
    نوشته ها : 8,142
    تشکر : 3,426
    تشکر شده 14,105 بار در 3,580 ارسال

    پیش فرض

    ممنون برادر الیاس از مطالب مفید

    این مورد را اگر بیشتر توضیح بدی ممنون میشم. طوری نوشته شده که سوال و ابهام ایجاد می کنه

    نقل قول نوشته اصلی توسط JackLondon نمایش پست ها
    هم هوایی الزامی نداره که حتما چند روز وطولانی مدت باشه. در صعود های برون مرزی هم هوایی گاها از صبح تا بعد از ظهر اتفاق میوفته و دو تا 3بار این ارتفاع افزایش پیدا میکنه و بعد از اون قله صعود میشه.

    این مورد هم همینطور. غالب شهرهای مرتفع ایران در ارتفاعی بین 1500 تا 2000 متر هستن. در حالی که ما قله بالای 5000 داریم.
    نقل قول نوشته اصلی توسط JackLondon نمایش پست ها
    البته برای صعودهای داخلی و مخصوصا برای کسانی که در شهرهای مرتفع زندگی میکنن خیلی الزام نداره و عملا تاثیر روحیش بیشتره تا تاثیر فیزیکیش...
    کانال تلگرام آنوبانینی
    اگر انتقاد یا پیشنهادی دارید در این انجمن مطرح کنید.
    اگر سوالی دارید در
    این انجمن مطرح کنید.
    اگر در مورد تورها سوالی دارید
    این تاپیک را مطالعه کنید.
    پیام خصوصی های مرتبط با موارد فوق بدون پاسخ خواهند ماند.

    تور دشت سوسن - دریاچه سد کارون عباسپور - تور کول خرسان
    تور جزیره قشم - تور جزیره هرمز - تور جزیره هنگام - تور جزیره لارک
    تور چابهار عید نوروز 98 - تور جزایر لاوان و مارو - تور جاشک تا جبرین - تور پیمایش کویر ریگ جن - تور کویر مصر - تور آبشار زمرد تا دودوزن - تور گناوه تا دلوار - جنگل اسپهبد - تور شهداد تا راین - تور سافاری ریگ یلان تا دره زبان مار -
    تور جنگل کجور تا سیسنگان - تور آبشار چلسنگ - تور دریاچه فراخین تا آبشار دارنو -
    تور دره نیگاه - تور جنگل خلخال تا اسالمتور جنگل دیا
    iran tour guide
    تور آبشار چنجوله - تور دریاچه نئور، ییلاق سوباتان، جنگل لیسار - تور دریاچه سوها تا آبشار لاتون - پیاده روی جنگل نقله بر - تور جنگل فندقلو - تور تنگه شیرز - تور تخت سلیمان تا غار کرفتو - تور ییلاق سلانسر - تور دریاچه گهر - تور ماسوله تا ماسال - تور آب بر تا قلعه رودخان - تور ییلاق پونل - تور سوباتان تا لیسار - تور ییلاق سوباتان - تور ییلاق ماسال - اولسبلانگاه - پیاده روی دامنه های سبلان - همراه با عشایر شاهسون

  5. #14

    JackLondon آواتار ها
    Status : JackLondon آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Aug 2010
    محل سکونت : تهران-منیریه
    نوشته ها : 2,339
    تشکر : 2,754
    تشکر شده 5,829 بار در 1,538 ارسال

    پیش فرض

    نقل قول نوشته اصلی توسط Mehdi نمایش پست ها
    ممنون برادر الیاس از مطالب مفید

    این مورد را اگر بیشتر توضیح بدی ممنون میشم. طوری نوشته شده که سوال و ابهام ایجاد می کنه


    این مورد هم همینطور. غالب شهرهای مرتفع ایران در ارتفاعی بین 1500 تا 2000 متر هستن. در حالی که ما قله بالای 5000 داریم.
    مورد اول:
    با توجه به مکانیزم هم هوایی، جهت هم هوایی حضور دراز مدت در ارتفاع لازم نیست و با یک حضور کوتاه مدت این اتفاق صورت میگیره، به عنوان مثال در صعودهای برون مرزی افراد پس از حضور در کمپ اولیه صبح حرکت میکنن به ارتفاع بالاتر و بعد از چندساعت برمیگردن به کمپ و این هم هوایی صورت میگیره...

    مورد دوم:
    احتمالا برای دوستانی که زیاد کوه میرن هم مسیر شدن با تیم هایی که از شمال یا جنوب کشور میان اتفاق افتاده و از نزدیک این مورد رو دیدن...صعود این کوهنوردان به توچال به سختی صورت میگیره و باید آمادگی تنفسی داشته باشن اما برای ما که در این ارتفاع هستیم خیلی محسوس نیست...حتما توی برنامه های سبلان با بومیان منطقه مواجه شدین که به راحتی توی منطقه زندگی میکنن و راهنمای قله میشن اما برای سایر افراد این هم هوایی اهمییت پیدا میکنه...وقتی یه صعود مثلا 5000 متری صورت میگیره کسی که دفعه اولش هستش نمیره و این فرد آمادگی های جسمانی داره و با توجه به مقاله فوق در باب تمرین هایی بدون حضور در ارتفاع این هم هوایی صورت میگیره

    بحث مهم در هم هوایی در تفاوت ارتفاع محل زندگی فرد با قله مورد نظر هستش...پس برای ما تهرانی ها صعود به توچال هم هوایی نیازی نداره(در شرایط طبیعی البته) اما برای اشخاص دیگه چرا...

    دوستان لطفا بحث هم هوایی رو با ادم ریوی اشتباه نگیرن
    کانال تلگرام آنوبانینی
    زمانی فرا می رسد كه بايد رفت حتی اگر جای مشخص و مطمئنی در انتظارت نباشد!

    ما در سفرهایمان هیچ چیز به جای نمیگذاریم جز رد پا،هیچ چیز نمیکشیم جز زمان و هیچ چیز به ارمغان نمی آوریم جز خاطرات

  6. کاربر مقابل از JackLondon عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    Mehdi (24-08-2013)

  7. #15
    تازه مسافر
    Status : alireza آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : May 2009
    نوشته ها : 16
    تشکر : 1
    تشکر شده 27 بار در 12 ارسال

    پیش فرض

    نقل قول نوشته اصلی توسط JackLondon نمایش پست ها
    مورد اول:
    با توجه به مکانیزم هم هوایی، جهت هم هوایی حضور دراز مدت در ارتفاع لازم نیست و با یک حضور کوتاه مدت این اتفاق صورت میگیره، به عنوان مثال در صعودهای برون مرزی افراد پس از حضور در کمپ اولیه صبح حرکت میکنن به ارتفاع بالاتر و بعد از چندساعت برمیگردن به کمپ و این هم هوایی صورت میگیره...
    به صورت کلی کوهنوردان برون مرزی برای هم هوا شدن حضور دراز مدت در کمپ های مختلف دارند . این موردی که شما گفتید صعود می کنن بعد دوباره میان پایین بعد دوباره صعود میکنن تحت چه شرایطی انجام میشود؟


  8. کاربر مقابل از alireza عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    Mehdi (24-08-2013)

  9. #16

    JackLondon آواتار ها
    Status : JackLondon آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Aug 2010
    محل سکونت : تهران-منیریه
    نوشته ها : 2,339
    تشکر : 2,754
    تشکر شده 5,829 بار در 1,538 ارسال

    پیش فرض

    نقل قول نوشته اصلی توسط alireza نمایش پست ها
    به صورت کلی کوهنوردان برون مرزی برای هم هوا شدن حضور دراز مدت در کمپ های مختلف دارند . این موردی که شما گفتید صعود می کنن بعد دوباره میان پایین بعد دوباره صعود میکنن تحت چه شرایطی انجام میشود؟

    توی مقاله بالا این مطلب مطرح شده دوست عزیز...اما اگه گزارشات برنامه های برون مرزی رو بخونین این مطلبی که گفتم رو میتونین مشاهده کنین...سعی میکنم که توضیح بیشتر بدم:

    کوهنورد میرسه به کمپ اصلی...صبح یه صعود اولیه انجام میده و مثلا فلان متر میره بالا و ظهر برمیگرده پایین...شب میخوابه و فردا میره کمپ بالاتر...دوباره تو کمپ بعدی یه تلاشی میکنه و میره ارتفاع بالاتر...بعد برمیگرده تو کمپ و سپس فرداش میره کمپ بالاتر...البته این توضیحات خیلی خیلی خلاصه است...توی صعود برون مرزی خیلی نکات مهمی هستش که باید رعایت بشه...توی یکی از برنامه های آقای قیچی ساز که پارسال انچام شد حدود 25 روز فقط منتظر هوای خوب بودن تا بتونن صعود کنن...صعود های ارتفاع بلند بسیار بسیار سخت هستش و کمترین کم توجهی به مرگ ختم میشه...

    دوستان بنده هیچ وقت صعود برون مرزی نرفتم و تمام مطالب فوق از گزارشات و مقالات و بیانات اساتید بوده...اگه اشتباهی درش باشه خوشحال میشم که صحیحش رو بیان کنین...مهم اینه که در کنارهم تلاش کنیم هر روز مطالب جدیدتری یادبگیریم
    کانال تلگرام آنوبانینی
    زمانی فرا می رسد كه بايد رفت حتی اگر جای مشخص و مطمئنی در انتظارت نباشد!

    ما در سفرهایمان هیچ چیز به جای نمیگذاریم جز رد پا،هیچ چیز نمیکشیم جز زمان و هیچ چیز به ارمغان نمی آوریم جز خاطرات

  10. #17
    تازه مسافر
    Status : alireza آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : May 2009
    نوشته ها : 16
    تشکر : 1
    تشکر شده 27 بار در 12 ارسال

    پیش فرض

    نقل قول نوشته اصلی توسط jacklondon نمایش پست ها
    دوستان بنده هیچ وقت صعود برون مرزی نرفتم و تمام مطالب فوق از گزارشات و مقالات و بیانات اساتید بوده...اگه اشتباهی درش باشه خوشحال میشم که صحیحش رو بیان کنین...مهم اینه که در کنارهم تلاش کنیم هر روز مطالب جدیدتری یادبگیریم
    من هم حرفه ای نیستم و قصد دارم یاد بگیرم


    در مقاله گفته شده:


    نقل قول نوشته اصلی توسط jacklondon نمایش پست ها
    عملکرد قلب کوهنوردان در ارتفاعات چگونه است و برون ده قلبی دستخوش چه تغییراتی می شود که باعث می شود کوهنوردی توقفی نسبتاً طولانی برای هم هوایی داشته باشد
    نقل قول نوشته اصلی توسط jacklondon نمایش پست ها
    پس کوهنورد اگر قبلا هم هوایی نداشته توقف طولانی برای هم هوایی لازمه و یک روزه نمیشه هم هوایی داشت اما شما قبلا گفتید:

    نقل قول نوشته اصلی توسط jacklondon نمایش پست ها
    هم هوایی الزامی نداره که حتما چند روز وطولانی مدت باشه. در صعود های برون مرزی هم هوایی گاها از صبح تا بعد از ظهر اتفاق میوفته و دو تا 3بار این ارتفاع افزایش پیدا میکنه و بعد از اون قله صعود میشه.مطالعه شرح گزارشات برون مرزی بسیار میتونه به دوستان کمک کنه.
    ممکنه تفاوت های این 2 حالت را توضیح بدید


    گفته شده روش هایی برای تمرین هم هوایی در شرایط ارتفاع کم وجود داره. اگر دکتر مساعدیان گفته حتما هست اما چیزی درباره ارتفاع گرفتن و برگشتن نگفته.

    نقل قول نوشته اصلی توسط jacklondon نمایش پست ها
    امروزه شاهد صعودهای بسیار سریعی در هیمالیا هستیم که با مفهوم سنتی هم هوایی ، به هیچ روی قابل توجیه نیست. یکی از عواملی که چنین صعودهای سریع و بی مقدمه ای را ممکن می سازد ، تمرین کمبود اکسیژن است که بخشی جدایی ناپذیر از تمرین های روزانه کوهنوردان برتر جهان گردیده است . البته این کوهنوردان دست به تمرین های نو ظهور و نا شناخته نمی زنند بلکه همان ورزش های کمکی مورد استفاده سایر کوهنوردان را به کار می گیرند که شامل دویدن ، شناکردن و دوچرخه سواری است . تنها تفاوت در چگونگی تنفـس ضمن تمرین است : در تمرین کمبود اکسیژن ، کوهنورد بطور آگاهانه و هدفمــند طوری نفس می کشد که بدنـش با کمبود اکسیژن ملایم و نامحسوسی رودررو گردد . مثلاً اگر از دویـدن به عنوان ورزش کمـکی بهره می گیرد ضمن روندی بلند، سرعت تنفس خود را کم کم پایین می آورد به نحوی که اکسیژن دریافتی وی در ضمن تمرین ، همواره کمی پایینتر از میزان مورد نیاز بدنش باشد.

    هنوز در همون بالا و پایین شدن کوهنورد برای هم هوا شدن سوال دارم. در بالا رفتن مثلا 100 متری و برگشت که نصف روز یا حتی کمتر طول میکشه چه اتفاقی رخ میده که باعث میشه کوهنورد با شرایط سازگار بشه؟

  11. #18

    JackLondon آواتار ها
    Status : JackLondon آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Aug 2010
    محل سکونت : تهران-منیریه
    نوشته ها : 2,339
    تشکر : 2,754
    تشکر شده 5,829 بار در 1,538 ارسال

    پیش فرض

    الان باید زود برم که به پروازم برسم و در اولین دسترسی به نت با هم مرور میکنیم مطالب رو اما اجمالا این مطالب رو بخونین:

    توی صعودهای ارتفاع بلند، صعود 100متری که ندارن...بدون کوله تقریبا تا نصف مسیر کمپ بعدی رو طی میکنن...که از یک روز و یک بار و تا چند روز و چند بار بسته به شرایط فردی این کار رو انجام میدن...مثلا امروز و فردا دوبار این مسیر رو میره و میاد و دفعه سوم که بدنش آماده شد سریع صعود میکنه...توی ارتفاع پایین تر یک بار معمولا و ارتفاع بالاتر میره این کار رو چندبار تکرار میکنن

    یک مقاله هست در رابطه با غلظت خون،توان قلب و میزان اکسیژن و مصرف داروهای رقیق کننده و عوارض اون...دقت داشته باشین که کسی که میره 8000متری رو بدون اکسیژن صعود میکنه چه بدن آماده ای خواهد داشت و حالا به نظر شما این فرد برای صعود به قله های داخلی میره هم هوایی انجام بده؟قلب یک ماهیچه است...وقتی این ماهیچه پرتوان باشه اکسیژن رسانی بهتر صورت میگیره و میزان گلبول هایی هم که برای حمل اکسیژن بیشتر در طی هم هوایی صورت گرفته بیشتر شده و اکسیژن بیشتری منقل میشه...حالا اگه قلب ضعیف باشه نیاز به راهکارهای دیگه برای این عمل هستش...دقت داشته باشین که عمر گلبول های تشکیل شده 14 روز هستش...حالا اگه قرار باشه فرد یک هفته و بیشتر در یک ارتفاع بمونه این گلبول ها از بین میرن...در صعود های داخلی برای افراد مبتدی و متوسط میگن مثلا برای دماوند به صورت استاندارد برین توچال و حداکثر 10 روز بعد صعود به دماوند داشته باشین...حالا به نظرتون کسی که از 8000 با اون شرایط میاد پایین و با یک قلب و بدن ورزیده برای رفتن به دماوند هم هوایی انجام میده؟

    دوستان دقت داشته باشین وقتی از هم هوایی در صعود های برون مرزی حرف میزنیم یک بدن کاملا ورزیده و آماده وجود داره که خیلی از معادلات رو عوض میکنه...این مواردی که بیان شده برای اونهاست...اما اگه قرار باشه که من طبیعت گرد برم اون منطقه حتی برای کمپ اصلی اکسیژن کم میارم...

    همچنین باید گفت که شرایط محیطی خیلی مهمه...توی گزارش برنامه برودپیک میتونین اصل هم هوایی رو بخونین...توی یک زمان یکسان از بین تیم اعزام شده، رهبر گروه نتونتسته بود هم هوایی بشه و صعود نکرد اما سایر دوستانش شده بودن...چرا؟چون آمادگی جسمانی و قلبی اونها با هم یکی نبود...هم هوایی یک بحث مهم هستش که برای افراد متفاوت با هم فرق میکنه...برای یک نفر اصلا نیاز نیست...برای یک نفر طی یک صعود و فرود این هم هوایی انجام میشه و یک نفر نمیشه...در یک برنامه یک صعود و فرود باید داشته باشه و در یک برنامه باید چند بار صعود و فرود بره تا بتونه هم هوا بشه...خیلی خیلی پارامترهای زیادی در هم هوایی وچود داره که مدت هم هوایی هم یکی از اون مطالبه...

    همینطور که گفتم برای من برای رفتن به توچال اصلا هم هوایی لازم نیست،اما شاید برای دماوند لازم باشه اما برای دوستم حتی دماوند هم لازم نباشه هم هوا بشه...

    انشالله سعی دارم که برنامه ای با حضور آقای دکتر مساعدیان تشکیل بدم که دوستان علاقمند میتونن بیشتر اطلاعات کسب کنن توی اون دوره
    کانال تلگرام آنوبانینی
    زمانی فرا می رسد كه بايد رفت حتی اگر جای مشخص و مطمئنی در انتظارت نباشد!

    ما در سفرهایمان هیچ چیز به جای نمیگذاریم جز رد پا،هیچ چیز نمیکشیم جز زمان و هیچ چیز به ارمغان نمی آوریم جز خاطرات

  12. کاربر مقابل از JackLondon عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    دلوار (24-08-2013)

  13. #19
    تازه مسافر
    Status : alireza آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : May 2009
    نوشته ها : 16
    تشکر : 1
    تشکر شده 27 بار در 12 ارسال

    پیش فرض

    نقل قول نوشته اصلی توسط JackLondon نمایش پست ها
    الان باید زود برم که به پروازم برسم و در اولین دسترسی به نت با هم مرور میکنیم مطالب رو اما اجمالا این مطالب رو بخونین:

    توی صعودهای ارتفاع بلند، صعود 100متری که ندارن...بدون کوله تقریبا تا نصف مسیر کمپ بعدی رو طی میکنن...که از یک روز و یک بار و تا چند روز و چند بار بسته به شرایط فردی این کار رو انجام میدن...مثلا امروز و فردا دوبار این مسیر رو میره و میاد و دفعه سوم که بدنش آماده شد سریع صعود میکنه...توی ارتفاع پایین تر یک بار معمولا و ارتفاع بالاتر میره این کار رو چندبار تکرار میکنن

    یک مقاله هست در رابطه با غلظت خون،توان قلب و میزان اکسیژن و مصرف داروهای رقیق کننده و عوارض اون...دقت داشته باشین که کسی که میره 8000متری رو بدون اکسیژن صعود میکنه چه بدن آماده ای خواهد داشت و حالا به نظر شما این فرد برای صعود به قله های داخلی میره هم هوایی انجام بده؟قلب یک ماهیچه است...وقتی این ماهیچه پرتوان باشه اکسیژن رسانی بهتر صورت میگیره و میزان گلبول هایی هم که برای حمل اکسیژن بیشتر در طی هم هوایی صورت گرفته بیشتر شده و اکسیژن بیشتری منقل میشه...حالا اگه قلب ضعیف باشه نیاز به راهکارهای دیگه برای این عمل هستش...دقت داشته باشین که عمر گلبول های تشکیل شده 14 روز هستش...حالا اگه قرار باشه فرد یک هفته و بیشتر در یک ارتفاع بمونه این گلبول ها از بین میرن...در صعود های داخلی برای افراد مبتدی و متوسط میگن مثلا برای دماوند به صورت استاندارد برین توچال و حداکثر 10 روز بعد صعود به دماوند داشته باشین...حالا به نظرتون کسی که از 8000 با اون شرایط میاد پایین و با یک قلب و بدن ورزیده برای رفتن به دماوند هم هوایی انجام میده؟

    دوستان دقت داشته باشین وقتی از هم هوایی در صعود های برون مرزی حرف میزنیم یک بدن کاملا ورزیده و آماده وجود داره که خیلی از معادلات رو عوض میکنه...این مواردی که بیان شده برای اونهاست...اما اگه قرار باشه که من طبیعت گرد برم اون منطقه حتی برای کمپ اصلی اکسیژن کم میارم...

    همچنین باید گفت که شرایط محیطی خیلی مهمه...توی گزارش برنامه برودپیک میتونین اصل هم هوایی رو بخونین...توی یک زمان یکسان از بین تیم اعزام شده، رهبر گروه نتونتسته بود هم هوایی بشه و صعود نکرد اما سایر دوستانش شده بودن...چرا؟چون آمادگی جسمانی و قلبی اونها با هم یکی نبود...هم هوایی یک بحث مهم هستش که برای افراد متفاوت با هم فرق میکنه...برای یک نفر اصلا نیاز نیست...برای یک نفر طی یک صعود و فرود این هم هوایی انجام میشه و یک نفر نمیشه...در یک برنامه یک صعود و فرود باید داشته باشه و در یک برنامه باید چند بار صعود و فرود بره تا بتونه هم هوا بشه...خیلی خیلی پارامترهای زیادی در هم هوایی وچود داره که مدت هم هوایی هم یکی از اون مطالبه...

    همینطور که گفتم برای من برای رفتن به توچال اصلا هم هوایی لازم نیست،اما شاید برای دماوند لازم باشه اما برای دوستم حتی دماوند هم لازم نباشه هم هوا بشه...

    انشالله سعی دارم که برنامه ای با حضور آقای دکتر مساعدیان تشکیل بدم که دوستان علاقمند میتونن بیشتر اطلاعات کسب کنن توی اون دوره
    ممنونم آقای Jacklondon عزیز

    مطالب مفید بود اما جواب سوالم را ندیدم.

    نقل قول نوشته اصلی توسط alireza نمایش پست ها

    هنوز در همون بالا و پایین شدن کوهنورد برای هم هوا شدن سوال دارم. در بالا رفتن مثلا 100 متری و برگشت که نصف روز یا حتی کمتر طول میکشه چه اتفاقی رخ میده که باعث میشه کوهنورد با شرایط سازگار بشه؟

    100 متر را به صورت مثال گفتم. هرچند که با توجه به صعود 300 متر در روز که استاندارد صعود در ارتفاع است مثال خیلی پرتی نبود.

    ساده تر می پرسم:
    بین این 2 چه تفاوتی از نظر فرایند هم هوایی وجود دارد؟

    1- کوهنورد به کمپ بالا صعود کند و همانجا مثلا در مدت چند روز (معمولا 2 تا 3 روز) بماند تا هم هوا شود و سپس به کمپ بالاتر برود
    2- کوهنورد به کمپ بالا صعود کند سپس کوله اش را بگذارد، تا نیمه راه کمپ بعدی برود (در مدت مثلا نصف روز) بعد مجدد به کمپ برگردد. 2 تا 3 روز بماند و سپس به کمپ بالاتر صعود کند

    شما میفرمایید دومی کار درستی است. چرا؟
    در آن مدت نصف روز چه اتفاقی می افتد که ارزش این صعود انرژی بر را دارد؟



    درباره سوال اول برداشتم از صحبت های شما این است. لطفا اصلاح کنید اگر اشتباه است:

    1- اگر کوهنورد بدن آماده ای داشته باشد و در مدتی کوتاهی قبل (زیر 1 هفته) در جای دیگری مشابه شرایط قله مورد نظر هم هوا شده است، هم هوایی 1 یا نصف روز برای او کافی است
    2- اگر کوهنورد بدن آماده ای داشته باشد اما در مدت کوتاهی قبل (زیر 1 هفته) در جای دیگری مشابه شرایط قله مورد نظر هم هوا نشده است، هم هوایی طولانی نیاز دارد

  14. #20
    موسس
    Mehdi آواتار ها
    Status : Mehdi آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Apr 2009
    محل سکونت : تهران
    نوشته ها : 8,142
    تشکر : 3,426
    تشکر شده 14,105 بار در 3,580 ارسال

    پیش فرض

    هم هوایی چیست؟
    هم هوایی به مجموعه اقداماتی گفته میشه که یک کوهنورد برای سازگار شدن با شرایط آب هوایی ارتفاعات انجام میده. البته در واقعیت اقدامی صورت نمیگیره، بلکه زندگی روزمره و اقامت در شرایط جدید منجر به سازگاری میشه.

    شرایط خاص ارتفاع چیست که نیاز به هم هوایی دارد؟
    بخش عمده مشکل کاهش فشار هواست.
    در سطح دریا فشار هوا 1 اتمسفر است که هرچقدر به ارتفاعات نزدیک تر میشیم این فشار کاهش پیدا میکنه. به عنوان مثال در قله دماوند این فشار حدود 0.5 و در قله اورست این فشار حدود 0.3 اتمسفر است.
    پس یک کوهنورد در ارتفاع با کم شدن فشار هوا برخورد می کنه. خوب این کم شدن فشار چه تاثیری در بدن کوهنورد داره.

    بدن انسان در ریه، گلبول های قرمز را در معرض تماس با مولکول های هوا قرار میده که تبادل اکسیژن و CO2 انجام بشه. هرچقدر تعداد مولکول های اکسیژن بیشتر باشه این تبادل راحت تر و سریع تر انجام میشه و بدن اکسیژن بیشتری دریافت می کنه.
    اما در ارتفاع، به خاطر کاهش فشار، غلظت مولکول های اکسیژن (البته همه مولکول های هوا) کاهش پیدا می کنه و احتمال تماس گلبول قرمز با مولکول اکسیژن کم و کمتر میشه. به این شکل که در قله اورست (به صورت تقریبی) از هر 3 گلبول قرمز فقط یکی در معرض اکسیژن قرار میگیره و 2 گلبول دیگه بدون اکسیژن به سمت اندام های بدن رهسپار میشن. پس طبیعتا بدن دچار کمبود اکسیژن و عوارض مربوط به اون میشه که این عوارض معروفه به "بیماری ارتفاع" یا عامیانه تر "ارتفاع زدگی".

    نشانه های بیماری ارتفاع یا ارتفاع زندگی چیست؟
    نشانه های بیماری ارتفاع زدگی خفیف: تهوع، سردرد مخصوصا در عقب سر، بی اشتهایی
    نشانه های بیماری ارتفاع زدگی متوسط: تهوع، استفراغ، سردرد مخصوصا در عقب سر، بی اشتهایی، کاهش حجم ادرار
    نشانه های بیماری ارتفاع زدگی شدید: بی هوشی نامنظم، ادم، صدای قل قل در سینه، کبودی، ایست تنفسی و مرگ


    در هم هوایی چه اتفاقی می افتد؟
    در هم هوایی، بدن با تدوین راهکارهای متعدد سعی می کنه به شکلی کاهش تبادل اکسیژن را جبران کنه.
    هم هوایی در واقع از چندین پدیده تشکیل شده که اگر بخوایم به اختصار بگیم میشه به این موارد اشاره کرد:

    1- افزایش حجم تنفس
    به عنوا مثال اگر یک کوهنورد در سطح دریا در هر تنفس 1 لیتر اکسیژن دریافت می کنه، در ارتفاع این عدد مثلا به 1.5 لیتر میرسه. نیم لیتر اضافی در واقع کیسه های هوایی هستن که در زمان عادی بهشون نیازی نبود و بسته موندن. اما در شرایط جدید این کیسه های رزرو هم به کمک میان تا سطح مقطع تماس مولکول های اکسیژن با خون بیشتر بشه و کمبود اکسیژن جبران بشه

    2- افزایش پمپاژ قلب
    در عملکرد جبرانی دیگه، قلب در هر بار تپیدن، میزان خون بیشتری را به ریه و اندام ها میرسونه. خون بیشتر یعنی اکسیژن بیشتر

    3-افزایش تعداد گلبول های قرمز خون
    یکی از اتفاقات خیلی خاص که در اتفاع و البته با گذشت زمان رخ میده، افزایش تعداد گلبول های قرمز خون است که باعث میشه خون از اکسیژن ورودی به ریه حداکثر استفاده را بکنه. اینجا بد نیست یادآوری کنم که در شرایط عادی از حدود 20 درصد اکسیژنی که وارد ریه میشه تنها حدود 5-6 درصد مصرف میشه و بقیه هدر میره. اما افزایش تعداد گلبول های قرمز منجر میشه به استفاده بیشتر از اون 20 درصد اکسیژن ورودی.

    4- افزایش توان انتقال اکسیژن
    تغییرات شیمیایی در ساختار گلبول های قرمز رخ میده که میزان جذب اکسیژن بیشتر میشه. همچنین تعداد میتوکندری های سلول ها هم بیشتر میشه تا از تمام اکسیژن موجود در خون استفاده کنن.

    5- تغییر در بافت های بدن در جهت سهولت دریافت اکسیژن
    بافت های بدن هم دچار تغییراتی میشن که بتونن خون بیشتری دریافت کنن.



    هم هوایی به چه صورتی انجام می شود؟
    همونطور که قبلا گفتم، در هم هوایی کار خاصی انجام نمیشه جز همون فعالیت های همیشگی. زندگی معمولی در ارتفاع جدید در شرایط اکسیژنی جدید، خود به خود باعث رخدادهای هم هوایی میشه.
    یعنی شما کافیه مدتی در یک ارتفاع جدید زندگی کنید تا بدن شما خودش را به شرایط جدید وفق بده.
    به صورت خلاصه یک کوهنوردی که قراره به ارتفاع صعود کنه، به ترتیب از پایین ترین کمپ که میتونه بیس کمپ باشه یا حتی آخرین هتل، شروع می کنه به اقامت ها چند روزه. مثلا در بیس کمپ که در ارتفاع 4000 متر قرار داره 2 تا 3 یا 4 روز میمونه که بدنش با شرایط جدید سازگار بشه و بعد صعود به کمپ بعد و اقامت در کمپ دوم باز هم به مدت زمان حداقل 2-3 روز و به همین ترتیب تا کمپ آخر.

    زمان اقامت در هر کمپ را معمولا پزشک تیم مشخص می کنه. معیار هم وضعیت جسمانی کوهنورد یا کوهنوردانه. البته به صورت کلی 2-3 روز حداقل زمانه برای هم هوا شدن با کمپ جدید.


    تکمیل فرایند هم هوایی چقدر زمان نیاز دارد؟
    فرایند هم هوایی مثل همه اتفاقات درون بدن انسان یک مراحل طولانی مدت و کنده. البته سرعت برخی مراحل بیشتره و نیاز به زمان کمتری دارن اما به صورت کلی نباید انتظار داشت هم هوایی در زمان کوتاهی رخ بده.
    به عنوان مثال مراحل تنفسی و بیوشیمیایی (مرحله 1 و 2 و 3 و 5 و 6) نیاز به 6 تا 8 روز برای کامل شدن دارن و مرحله 4 نیاز به 6 هفته زمان.

    به طور کلی در هم هوایی 80 درصد سازگاری در 10 روز و 95 درصد در مدت 6 هفته انجام میشه

    پس اگر یک کوهنورد قراره به به یک قله مرتفع صعود کنه زمان صعودش برا تطابق با شرایط جدید حداقل باید 10 روز باشه.


    آیا دارویی برای کمک به هم هوایی وجود دارد؟
    بله. داروی معروفی به اسم استازولامید وجود داره که برای کسانی که زیاد دچار ارتفاع زدگی میشن میتونه مفید باشه. میزان مصرف 500 میلیگرم در هر روز و از 1-2 روز قبل از صعود گفته شده.


    کمک های اولیه در بیماری ارتفاع چیست؟
    موثرترین راه کمک به این افراد کم کردن ارتفاع اوناست. یعنی باید فرد را به کمپ یا کمپ های پایین منتقل کرد تا شرایطش پایدار بشه و در صورت صلاحدید پزشک مجدد آماده صعود بشه.

    البته راه حل ابداعی دیگه ای وجود داره که در نوع خودش ایده قشنگی بوده. کیسه ای ساخته شده به اسم "کیسه گامو" (Gamow Bag) که میتونه شرایط تا 3 هزار متر پایین تر را به صورت مصنوعی ایجاد کنه. فرد بیمار در این کیسه قرار میگیره با یکی از هم نوردها با کمک یک تلمه پایی یا دستی، فشار کیسه را تا میزان مورد نظر افزایش میده. البته برا جلوگیری از کاهش اکسیژن داخل کیسه یک نفر به طور پیوسته (10-15 بار درقیقه) باید تلمبه بزنه.

    به این ترتیب، فرد بیمار را در شرایط ارتفاع پایین قرار میدن و میتونن امیدوار باشن بعد از چند ساعت وضعیتش بهبود پیدا کنه. البته این راه حل فقط موقتیه و اگر فرد با بیرون اومدن مجدد مشکل پیدا کرد باید ارتفاع کم کنه








    آیا تمرینی برای هم هوایی در شرایط زندگی طبیعی وجود دارد؟
    بله، همین کیسه گامو را میشه برای شبیه سازی ارتفاعات بالا هم استفاده کرد. به این ترتیب که فشار داخل کیسه راه کم کرد تا حد فشار مورد نظر و چند شب را در این شرایط سپری کرد. شرایط کمبود فشار به مرور باعث همون تاثیرات ارتفاع بالا میشه.


    شیوه افزایش ارتفاع و برگشت به کمپ پایین چقدر در هم هوایی موثر است؟
    این شیوه در کتابی که من دارم و مقالاتی که خوندم چیزی دربارش گفته نشده و نمیدونم چقدر علمی و معتبره. البته میدونم در ایران مخصوصا در دماوند زیاد استفاده میشه اما اینکه چقدر تاثیر داره منبع معتبری پیدا نکردم که ازش استفاده کنم.

    اما اگر بخوام از اصول هم هوایی استفاده کنم برا رد یا قبولش به نظرم تاثیر روانی داره بیشتر تا تاثیر جسمی. چراکه تمام فرایندهای هم هوایی زمان بر هستن و هیچ کدام در کوتاه مدت اتفاق نمیفته. پس نباید انتظار داشت که در یک صعود چند ساعته برای لمس کمپ بعد و بازگشت اتفاق خاصی بیفته.

    علاوه بر این، انرژی زیادی که برای لمس کمپ بالایی و برگشت صرف میشه خودش ابهام را بیشتر می کنه.

    اما اینکه چرا این (احتمالا) اشتباه بین کوهنوردها رایج شده فکر می کنم بر میگرده به عملیاتی که هیمالیا نوردها و کلا کوهنوردهای ارتفاع بلند انجام میدن.

    این دسته از کوهنوردها چون اولا نمیتونن در بیس کمپ شرایط فشار قله را داشته باشن و با قله هم هوا بشن و ثانیا اجبارن نیاز به کمپ های متعدد در مسیر دارن شیوه خاصی برای صعود دارن که خلاصه به این شکله:
    (تعداد کمپ ها برای اورست است اما تعداد روزها تقریبی است)

    روز اول تا 3 در بیس کمپ در ارتفاع 5300
    روز 4 صعود به کمپ 1 در ارتفاع 6100 متر حمل تجهیزات مورد نیاز در کمپ شماره 1 (چادر، غذا، کپسول اکسیژن، کمک های اولیه و...) و برگشت به بیس کمپ در همان روز
    روز 6 یا 7 مجدد صعود به کمپ شماره 1، اقامت در این کمپ به مدت 1-2 روز سپس صعود به کمپ شماره 2 به جهت برپایی این کمپ و تامین تجهیزات آن در ارتفاع و برگشت به بیس کمپ

    روز 10 صعود به کمپ 1 و اقامت 1 شب در این کمپ، صعود به کمپ شماره 2، اقامت 1-2 شبه در این کمپ، صعود به کمپ شماره 3 در ارتفاع 7100، بارگذاری سبک در این کمپ و برگشت به بیس کمپ

    روز 20 صعود به کمپ 1 و اقامت 1 شب در این کمپ، صعود به کمپ شماره 2، اقامت 1 شبه در این کمپ، صعود به کمپ شماره 3 و اقامت 1-2 شبه در این کمپ، صعود به کمپ شماره 4 در ارتفاع 7950 و بارگذاری سبک در این کمپ و برگشت به بیس کمپ

    روز 30 حمله نهایی به قله. 1 شب در کمپ 1، 1 شب در کمپ 2، 1 شب در کمپ 3، 1 شب در کمپ 4 و صعود به قله

    این شیوه 3 مزیت داره
    1- به کوهنورد کمک می کنه تا به شیوه ای کنترل شده و با استراحت های بین کار با شرایط ارتفاع بالا هم هوا بشه.
    2- نگرانی از بابت کمبود غذا و تجهیزات در هیچ کدوم از کمپ ها نداشته باشه چرا که بارها به کمپ ها اومده و هرچیزی که لازم بوده با خودش آورده
    3- در صعود نهایی عملا هیچ وسیله ای با خودش نمیبره چراکه همه چی در کمپ ها براش فراهمه


    پس به نظر میرسه متد رایجی که بین کوهنوردان ایرانی وجود داره مبنی بر لمس یک ارتفاع بالاتر و برگشت برای خوابیدن، برداشت نادرستی از شیوه علمی و کارشده ی هیمالیا نوردها باشه و بعید به نظر میرسه تاثر آنچنانی داشته باشه چه بسا که به دلیل گرفتن انرژی کوهنورد مضر هم باشه


    هم هوایی به این روش که مثلا جمعه توچال را صعود کنیم و یک شب بخوابیم که برای هفته بعد دماوند آماده شویم تا چه حد علمی است؟
    همونطور که قبلا هم گفتم، هم هوایی یک فرایند زمان بر و طولانی مدته. یعنی حداقل 10 روز زمان لازمه که به میزان قابل قبولی هم هوایی انجام بشه. عدد و رقمی پیدا نکردم که مثلا در 1 شب چقدر هم هوایی انجام میشه اما به نظر نمیرسه چندان قابل توجه باشه.
    علاوه بر این چون از زمان شب مانی در توچال تا صعود به دماوند یک هفته وقفه وجود داره درصد زیادی از همون میزان کم هم هوایی هم از بین خواهد رفت. پس اگر بخوایم به کتاب ها و مقالات علمی استناد کنیم، هم هوایی به این شیوه پایه علمی نداره و بیشتر تاثیرات روانی داره.

    البته تاثر افزایش آمادگی بدنی و ماهیچه ای قابل انکار نیست. چراکه همین صعود توچال تا حد زیادی احتمال گرفتگی عضلات را در برنامه اصلی کاهش میده.



    گردآوری و نوشته: مهدی غلامی

    منابع:
    1- برداشت آزاد از کتاب "Medicine of mountaineering and other wilderness activities" (پزشکی کوه نوردی و سایر ورزش های درون طبیعت، ترجمه رحیم دانایی، فصل 21 مسائل پزشکی ارتفاعات بلند)
    2-
    اعداد و رقم های اورست برداشت آزادی بوده از گزارش صعود به قله اورست - خانم کاظمی
    3-
    http://en.wikipedia.org/wiki/Gamow_bag
    4-
    بیشتر درباره استازولامید
    و...

    امیدوارم دوستان دیگه ای که نظرات متفاوتی دارن، نظراتشون را به ذکر منبع بیان کنن که در نهایت مشخص بشه داستان هم هوایی چیه ;)
    کانال تلگرام آنوبانینی
    اگر انتقاد یا پیشنهادی دارید در این انجمن مطرح کنید.
    اگر سوالی دارید در
    این انجمن مطرح کنید.
    اگر در مورد تورها سوالی دارید
    این تاپیک را مطالعه کنید.
    پیام خصوصی های مرتبط با موارد فوق بدون پاسخ خواهند ماند.

    تور دشت سوسن - دریاچه سد کارون عباسپور - تور کول خرسان
    تور جزیره قشم - تور جزیره هرمز - تور جزیره هنگام - تور جزیره لارک
    تور چابهار عید نوروز 98 - تور جزایر لاوان و مارو - تور جاشک تا جبرین - تور پیمایش کویر ریگ جن - تور کویر مصر - تور آبشار زمرد تا دودوزن - تور گناوه تا دلوار - جنگل اسپهبد - تور شهداد تا راین - تور سافاری ریگ یلان تا دره زبان مار -
    تور جنگل کجور تا سیسنگان - تور آبشار چلسنگ - تور دریاچه فراخین تا آبشار دارنو -
    تور دره نیگاه - تور جنگل خلخال تا اسالمتور جنگل دیا
    iran tour guide
    تور آبشار چنجوله - تور دریاچه نئور، ییلاق سوباتان، جنگل لیسار - تور دریاچه سوها تا آبشار لاتون - پیاده روی جنگل نقله بر - تور جنگل فندقلو - تور تنگه شیرز - تور تخت سلیمان تا غار کرفتو - تور ییلاق سلانسر - تور دریاچه گهر - تور ماسوله تا ماسال - تور آب بر تا قلعه رودخان - تور ییلاق پونل - تور سوباتان تا لیسار - تور ییلاق سوباتان - تور ییلاق ماسال - اولسبلانگاه - پیاده روی دامنه های سبلان - همراه با عشایر شاهسون


 
صفحه 2 از 3 نخستنخست 123 آخرینآخرین

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •