به انجمن خوش آمدید
صفحه 1 از 4 123 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 10 , از مجموع 32
  1. #1

    نسیم سلیمی آواتار ها
    Status : نسیم سلیمی آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Aug 2010
    محل سکونت : tehran
    نوشته ها : 85
    تشکر : 134
    تشکر شده 461 بار در 67 ارسال

    پیش فرض آموزش اصول كوهنوردي

    تقديم به تمام كساني كه در راه اعتلاي كوهنوردي ايران به دمي، قلمي، قدمي يا درمي تلاش نمودند.

    كوه مظهر استقامت، مقاومت، بردباري و صبر است. كوه به ما درس شجاعت،صفا و صميميت مي آموزد.
    هنگامي كه بر دامنه ي هر يك از كوه هاي اين سرزمين گام مي نهيم نيرويي نامرئي كه پيوستگي عجيبي با احساس غرور و پيروزي دارد به خود مي خواندمان...
    و با هر قدمي كه از فرودي بر فرازي مي نهيم سرافرازي كوه بيشتر در ما متبلور مي شود انگار با كوه يكي مي شويم.
    بريدن از زمين، اوج گرفتن و ديدن اين همه زيبايي در كوهستان كه گويي غبار زيستن در شهر را از جان خسته مي تكاند، بسيار لذت بخش است.
    آري، هواي لطيف و سكوت آرامش كوهستان مناظر زيباي آن روح تازه اي به آدمي
    مي بخشد.
    براي بهره مندي از اين لذت بايد برخي از اصول را به كار بنديم تا نه تنها دچار صدمه اي نشيم بلكه با تمام وجود از اين لذت استفاده ببريم...

    كوهنوردي با كوهپيمايي آغاز مي شود.

    كوهپيمايي و كوهنوردي آغاز مي شود با

    اول ايمني دوم ايمني سوم ايمني

    اول ايمني: فرا گرفتن دانش كوهپيمايي و كوهنوردي و زندگي در طبيعت و استفاده از تجارب متخصصين در اين ورزش.

    دوم ايمني: استفاده از وسايل و لوازم استاندارد و مناسب در برنامه ها

    سوم ايمني: استفاده به موقع از دانش فرا گرفته شده و لوازم

  2. 13 کاربر مقابل از نسیم سلیمی عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    a40moradi (27-02-2016), ahmadmobaraki (18-12-2012), amirlashkarizadeh (31-08-2011), babak.roohbakhsh (17-07-2012), E B I (13-08-2011), Happy Banini (15-06-2011), Iman7 (07-04-2013), IranApadana (06-05-2012), minadavari (13-07-2011), Parsa (11-06-2011), tamjid (13-07-2011), دلوار (26-07-2011), زهرا (28-06-2011)

  3. #2

    نسیم سلیمی آواتار ها
    Status : نسیم سلیمی آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Aug 2010
    محل سکونت : tehran
    نوشته ها : 85
    تشکر : 134
    تشکر شده 461 بار در 67 ارسال

    پیش فرض اطلاع از وضع هوا

    اجراي موفق يك برنامه كوهنوردي، مستلزم يك تلاش و برنامه از قبل است.
    براي هر كسي مهم است كه وضع هواي كوه را از قبل بداند.
    اين مسئله مي تواند تاثير به سزايي در انجام كامل يا نيمه تمام برنامه داشته باشد.
    خيلي مواقع هواي بد دشمن شماره يك كوهنورد تبديل مي شود كه در اين زمينه قربانيان زيادي از كوهنوردان فقط در دام هواي بد به هلاكت رسيده اند.


    هواي كوهستان بسيار متغير است و يك هواي خوب ممكن است در عرض مدت كوتاهي كاملا عوض شود.
    هيچ وقت به طور صد در صد نمي توانيم از هواي كوه مطلع باشيم ولي يك اطلاع نسبي از وضع هواي آن جا مي تواند نقش بسزايي در برنامه ما داشته باشد...

  4. 8 کاربر مقابل از نسیم سلیمی عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    a40moradi (27-02-2016), amirlashkarizadeh (31-08-2011), Iman7 (07-04-2013), IranApadana (06-05-2012), minadavari (13-07-2011), sina_6175 (22-02-2013), tirana (12-07-2011), زهرا (28-06-2011)

  5. #3

    نسیم سلیمی آواتار ها
    Status : نسیم سلیمی آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Aug 2010
    محل سکونت : tehran
    نوشته ها : 85
    تشکر : 134
    تشکر شده 461 بار در 67 ارسال

    پیش فرض كوله چيني

    چيدن وسايل در كوله پشتي، روش و شيوه خاصي دارد كه عدم رعايت آن موجب بدبار شدن كوله، فشار زياد به بدن، جوگيري از تحرك و راه رفتن صحيح و نيز گرفتن وقت زيادي جهت خارج كردن وسيله مورد نياز از كوله است.
    اگر وسايل بدجوري در كوله پشتي گذاشته شوند، ممكن است كه صدماتي به وسايل و خود كوله پشتي وارد نماييد.

    ابتدا بايد مشخص كنيد كه برنامه شما يك روزه است يا چند روزه؟
    اگر برنامه يك روزه داريد، كوله شما بايد متناسب فعاليت يك روزه شما باشد، يعني يك كوله كوچك.
    قبل از اينكه وسايل خود را درون كوله پشتي جاي دهيد، ابتدا آنها را تهيه و در روي يك ميز و يا زمين قرار دهيد.
    هيچ چيزي را داخل شيشه حمل نكنيد. چيزهايي مثل مربا، عسل و خوردنيهاي مشابه را در ظروف پلاستيكي حمل كنيد.
    ظروف شيشه اي هم سنگين هستند و هم احتمال شكسته شدن آنها بر اثر ضربه خوردن درون كوله وجود دارد كه در اين صورت فاجعه خواهد بود!
    چنانچه به يك برنامه زمستاني و يا بهاره مي رويد كه احتمال خيس شدن وسايل وجود دارد، سعي كنيد كه كيسه هاي پلاستيكي براي آنها تهيه و اجناس خود را درون آنها قرار دهيد.
    توجه داشته باشيد كه كت، شلوار يا كيسه خواب پَر در صورت خيس شدن سه روز طول ميكشد كه خشك شوند. مي توانيد يك روكش ضد آب براي كوله پشتي تهيه كنيد.
    از انجايي كه در هر برنامه كوهنوردي، احتمال تاخير و دير كردن وجود دارد، هميشه سعي نماييد كه مقداري غذاي اضافي همراه خود داشته باشيد.
    ویرایش توسط نسیم سلیمی : 02-06-2011 در ساعت 07:43 PM

  6. 13 کاربر مقابل از نسیم سلیمی عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    a40moradi (27-02-2016), alaleh (14-06-2011), amirlashkarizadeh (31-08-2011), faridm (18-12-2012), Happy Banini (15-06-2011), Iman7 (07-04-2013), IranApadana (06-05-2012), minadavari (13-07-2011), Parsa (11-06-2011), sina_6175 (22-02-2013), tirana (12-07-2011), جواد شریعتی (23-09-2012), دلوار (26-07-2011)

  7. #4

    نسیم سلیمی آواتار ها
    Status : نسیم سلیمی آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Aug 2010
    محل سکونت : tehran
    نوشته ها : 85
    تشکر : 134
    تشکر شده 461 بار در 67 ارسال

    پیش فرض طرز چيدن وسايل درون كوله پشتي و تنظيم آن روي بدن

    پس از تهيه، بسته بندي و كنترل كردن همه وسايل مورد نياز، ابتدا كيسه خواب را در انتهاي كوله پشتي جاي دهيد. سپس اجناس سنگين مثل قوطي هاي كنسرو، وسايل فني و ...را روي آن جاي دهيد. سعي كنيد كه اجناس را در كنار هم بچينيد كه هيچ فضاي خالي بين آنها نباشد و در هنگام درآوردن كار شما راحت تر باشد. لباسهاي گرم و اضافي خود را روي اين وسايل بچينيد، به خصوص يك لباس گرم مثل بلوز يا بادگير يا كت راروي همه وسايل قراردهيد تا در هنگام استراحتها بتوانيد سريع آن را خارج و تن نماييد.
    وسايل ضروري كه در طول برنامه از آنها بيشتر استفاده خواهيد كرد، مثل ظرف آب، تنقلات، عينك، بادگير، كلاه، دستكش، چاقو، ليوان، چراغ قوه، كيف كمك هاي اوليه را در جيبهاي طرفين و درب كوله پشتي جاي دهيد.
    در هنگام چيدن وسايل حتما سعي كنيد كه نقطه ثقل وزن كوله درست در وسط باشد تا كوله روي شانه و كتف، كج واقع نشود.

    همانطور كه در شكل مي بينيد سنگين ترين قسمت بايد نزديك ترين محل كوله به كمر باشد.

    و اما مراحل تنظيم كوله روي بدن:
    1. كوله را روي دوش بياندازيد، شانه ها را بالا بياندازيد تا كوله پشتي بالاتر قرار بگيرد، حال كمربند كوله پشتي را روي استخوان لگن خود تنظيم كنيد(مطابق شكل).
    كمربند كوله را سفت ببنديد.
    2. بند شانه را با كشيدن رو به پايين مطابق شكل سفت ببنديد تا كوله به شما نزديك شود.
    3. در پشت كوله پشتي به جايي كه بندهاي شانه به كوله پشتي متصل مي شوند توجه كنيد.
    اين قسمت بايد در قسمت صاف بين دو كتف كمر شما قرار بگيرد(مطابق شكل)
    چنانچه محل آن درست نيست و اين قسمت براي كوله پشتي شما قابل تنظيم است بايد كوله پشتي را درآوريد و آنرا تنظيم كنيد.
    4. مورد بعدي بستن بند سينه كوله پشتي است. توجه كنيد اين بند بايد مقداري محكم باشد اما نبايد موجب سختي تنفس و اختلال در آن باشد. به ميزان مناسب آنرا سفت كنيد تا شانه هاي شما بر اثر وزن كوله به عقب متمايل نشوند و در وضعيت طبيعي در طول باركشي بمانند.

    هدف از تنظیم کوله پشتی ، انتقال صحیح وزن بار کوله پشتی به بدن کوهنورد و به نحوی است که حدود 80 در صد و حتی بیشتر از وزن بار به روی پایین کمر و لگن منتقل شود و شانه های کوهنورد بیشتر در کنترل استقرار بار نقش داشته باشند.



    در نهایت بعد از انجام این تنظیمات مطابق شکل آیا می توانید یکی از زانوهای خود را 90 درجه خم کنید؟ در این حالت کمربند کوله شما باید در راستای بالای ران شما و مماس با آن ، مطابق شکل قرار بگیرد.


    از آنجايي كه در وسايل نقليه عمومي، كوله پشتي خيلي سريع كثيف مي شود،مي توانيد هميشه يك كيسه مخصوص به اندازه كوله پشتي داشته باشيد و روي كوه بكشيد.
    هميشه پس از انجام هر برنامه بلافاصله كوله پشتي را خالي و وسايل را در جاي خود قرار دهيد.
    جهت نظافت كوله پشتي از آب ولرم استفاده كنيد. استفاده از پودر لباسشويي يا مايع ظرفشويي باعث از بين رفتن خاصيت ضدآب پارچه كوله پشتي مي شود.




  8. 18 کاربر مقابل از نسیم سلیمی عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    a40moradi (27-02-2016), ahmadmobaraki (22-07-2011), alaleh (14-06-2011), amirlashkarizadeh (31-08-2011), faridm (18-12-2012), Fatemeh_abdi (23-07-2011), golbahar (09-07-2011), Happy Banini (15-06-2011), Iman7 (07-04-2013), IranApadana (06-05-2012), minadavari (13-07-2011), Parsa (11-06-2011), sina_6175 (22-02-2013), tirana (12-07-2011), جواد شریعتی (23-09-2012), حسن (02-07-2011), دلوار (26-07-2011), زهرا (28-06-2011)

  9. #5

    نسیم سلیمی آواتار ها
    Status : نسیم سلیمی آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Aug 2010
    محل سکونت : tehran
    نوشته ها : 85
    تشکر : 134
    تشکر شده 461 بار در 67 ارسال

    پیش فرض شيوه هاي حركت و گام برداشتن در كوه

    طبيعتا همه انسانها راه رفتن را خوب آموخته اند و در طول روز جهت فعاليتهاي روزانه خود راه زيادي را طي مي كنند.
    اما اين راه رفتن اغلب در مسيرهايي مي باشد كه عمدتا هموار و مسطح و تكراري مي باشد ولي راه رفتن در كوهستان به جهت اينكه در محلي ناهموار و با شكلهاي گوناگون و در شيب هاي انجام ميشود بايد طوري انجام گيرد كه ضمن ايجاد ايمني براي خود و همراهان از حداقل انرژي استفاده شود و دچار عوارضي نشويم كه ناشي از گامبرداري غير اصولي باشد.

    قبل از شروع پيمايش بند كفشهاي خود را تنظيم كنيد.در زمان بالا رفتن بندها را خيلي محكم نكنيد ولي در سرازيري ها بندها را كمي محكم ترببنديد.

    در هنگام پيمايش مسيرهاي كوهستاني بايد هماهنگي كامل بين قلب، ريه، چشم و مغز انجام گيرد. بهتر است زمان را صرف صعود سريع و استراحت زياد نكرده بلكه سعي كنيد آهسته و پيوسته حركت كنيد مخصوصا در ابتداي پيمايش با گامهاي كوتاه و آرام حركت كرده تا بدن به تدريج گرم شود تا دچار گرفتگي عضلات خصوصا در ناحيه پا نشويد و اگر نزديك به محلي كه براي استراحت در نظر گرفته ايد و يا نزديك قله هستيد و يا در نظر داريد در محلي استراحت موقت كنيد، سرعت پيمايش را كم كنيد و گامهاي كوتاه برداريد تا بدن بتدريج سرد شود و يكباره با بدن گرم در يك مسير براي مدت طولاني استراحت نكنيد.

    در زمان پيمايش ها طوري گام برداري كنيد تا از اهرمهاي اسكلتي بدن بهتر استفاده شود تا به عضلات فشار كمتري وارد شود.


    هنگام كوهنوردي بايد انرژي خود را به گونه اي تقسيم نماييم تا كمتر خسته شويم. تند راه رفتن در سربالايي ها به ويژه در كساني كه فاقد آمادگي جسماني لازم مي باشند يا اين كه كوله پشتي سنگين دارند، نه تنها باعث تنگي نفس خواهد شد بلكه مصرف انرژي بيشتري را مي طلبد.
    اگر اين عمل ادامه يابد، شخص كوهنورد به اصطلاح خواهيد بريد و بيشتر كساني كه در كوه مي برند آن هايي هستند كه انرژي خود را به خوبي تقسيم ننموده اند.
    طول قدم يك كوهنورد با در نظر گرفتن قد و عامل ديگري همچون شيب مسير تنظيم مي شود. در مكان هاي تقريبا تخت كه شيب اندكي دارد، مي توان قدم هاي بلندتري برداشت. ولي در سر بالايي ها و مكان هاي پر شيب بايد فاصله قدم ها را كوتاه تر گرفت تا خستگي به كمترين ميزان خود برسد.
    هنگام راهپيمايي بايد تمام سطح پا را روي زمين گذاشت. اما در بعضي از سربالايي ها مي توان فقط از قسمت جلوي پا استفاده كرد.
    بايد عادت كنيم تا بعد از حدود 1 تا 2 ساعت كوهپيمايي مداوم حدود 10 تا 15 دقيقه استراحت كنيم تا بدن مان بتواند خود را براي فعاليت بعدي اماده كند.
    در موقع عبور از سطوح شيب دار بايد پاها و بدن را عمود بر سطح افق قرار داد.
    تا حد امكان از صعود در شيب هاي پر از سنگريزه و شن اجتناب كنيد چرا كه با صرف انرژي زياد، مسافت كمي را خواهيد پيمود. در اين نوع مكان ها بايد جايي را انتخاب كرد تا شخص به عقب ليز نخورد. هنگام پايين آمدن از اين سطوح بايد اول پاشنه پا را روي زمين گذاشت.
    هنگام پايين امدن از شيب هاي تند بهتر است فاصله قدم ها راكوتاه انتخاب نماييم. رعايت فاصله مناسب با نفر جلويي نيز از واجبات است، به طوري كه اگر نفر جلويي ناگهان ايستاد، تعادل نفر قبلي به هم نخورد و احتمالا به نفر جلو برخورد نكند. از سويي اگر تعادل نفر عقب به هم خورد، نفر جلويي فرصت كافي براي عكس العمل داشته باشد.
    شيب هاي بيش از 20درجه را چه هنگام صعود و چه هنگام فرود حتما به صورت مارپيچ(زيگزاگ) طي كرد و طل مسير زيگزاگ با توجه به پهناي منطقه مانور بلندتر باشد.
    هنگام بالا رفتن از شيب ها بهتر است كه از پاكوب ها براي طي مسير استفاده شود و حتي المقدور از مسيرهاي نا مشخص پرهيز گردد.
    مسيرهاي با شيب كم را مي توان به طور مستقيم بالا رفت.

    در هنگام پيمايش دستهاي خود را در جيب لباستان قرار ندهيد در زمان عدم تعادل دستهاي شما اولين ابزار حمايتي بدن شما هستند.


  10. 19 کاربر مقابل از نسیم سلیمی عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    a40moradi (27-02-2016), ahmadmobaraki (22-07-2011), alaleh (14-06-2011), Azadeh (12-07-2011), chatterprince (31-03-2012), faridm (18-12-2012), Fatemeh_abdi (23-07-2011), Happy Banini (15-06-2011), Iman7 (07-04-2013), IranApadana (06-05-2012), kai-zen (24-06-2011), minadavari (13-07-2011), Parsa (11-06-2011), sina_6175 (22-02-2013), tirana (12-07-2011), حسن (04-07-2011), دلوار (26-07-2011), دادپور (21-07-2011), زهرا (28-06-2011)

  11. #6
    همسفر گاه گدار
    tirana آواتار ها
    Status : tirana آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Oct 2010
    محل سکونت : IRAN-TEHRAN
    نوشته ها : 95
    تشکر : 198
    تشکر شده 254 بار در 66 ارسال

    پیش فرض بهداشت در كوهستان

    • بهداشت‌ در کوهستان:
    قبل‌ از هر اقدامی‌ که‌ یک‌ کوهنورد برای‌ صعود انجام‌ می‌دهد، باید بهداشت‌ بدن‌ خود را در کوهستان‌ رعایت‌ کند که‌ شامل‌ موارد زیر می‌شود:

    الف. اندام: امکان‌ رعایت‌ بهداشت‌ اندام‌ در کوهنوردان‌ کم‌ است. آنها باید از آب‌تنی‌ در آبهای‌ سرد کوهستان‌ به‌خصوص‌ زمانی‌ که‌ بدن‌ کاملاً گرم‌ است؛ خودداری‌ کنند چون‌ علاوه‌ بر سرمازدگی، باعث‌ سفتی‌ عضلات‌ نیز می‌شود و زمینه‌ را برای‌ ابتلا به‌ رماتیسم‌ آماده‌ می‌کند.
    ب. صورت: نباید در صبح‌ روز صعود به‌ ارتفاعات، صورت‌ خود را زیاد شست؛ زیرا در شب‌ به‌ هنگام‌ خواب‌ چربی‌ طبیعی‌ پوست‌ صورت‌ در سطح‌ پوست‌ ظاهر می‌شود و همان‌ چربی‌ محافظ‌ خوبی‌ در برابر آفتاب، برف، سرما و باد خواهد بود. به‌ خصوص‌ اگر صورت‌ با صابون‌ شسته‌ شود؛ تمام‌ یا قسمتی‌ از آن‌ چربی‌ را از بین‌ می‌برد و شخص‌ به‌ آفتاب‌زدگی‌ دچار می‌شود.

    ج. دست‌ها: بعضی‌ کوهنوردان‌ از سرما ترسی‌ ندارند و عده‌ای‌ هم‌ از سرما عاجزند. علت‌ این‌ دو مورد قبل‌ از اینکه‌ خود سرما باشد، موضوع‌ آمادگی‌ و تربیت‌ بدن‌ است. روشن‌ است‌ اگر در بدن‌ کسی‌ خون‌ به‌ درستی‌ جریان‌ نداشته‌ باشد سرما بر روی‌ دستها و بدن‌ او بیشتر اثر می‌گذارد. بنابراین‌ کوهنورد باید سعی‌ کند جز به‌ هنگام‌ سرمای‌ بسیار شدید دستکش‌ به‌ دست‌ نکند و پوست‌ دست‌ خود را به‌ سرما عادت‌ دهد تا حساسیت‌ آن‌ در مقابل‌ سرمازدگی‌ کم‌ شود.

    کوهنوردانی‌ هستند که‌ تا ارتفاعات‌ ۴۰۰۰ متر و حتی‌ بیش‌ از آن‌ از دستکش‌ استفاده‌ نمی‌کنند. اگر دستها بر اثر تماس‌ با برف‌ و یخ‌ مرطوب‌ شد؛ باید آن‌ها را با یک‌ تکه‌ پارچه‌ پشمی‌ خشک، به‌ شدت‌ و سرعت‌ مالش‌ داد و خشک‌ کرد تا کم‌کم‌ خون‌ جریان‌ پیدا کند و دستها گرم‌ شود.

    د. پاها: از قدیم‌ گفته‌اند که‌ پای‌ انسان‌ قلب‌ دوم‌ بدن‌ او است، بنابراین‌ یک‌ کوهنورد مجرب‌ باید در حفظ‌ آن‌ کوشا باشد تا از یک‌ صعود خوب‌ لذت‌ ببرد.

    برای‌ حفظ‌ پاها در مقابل‌ سرما، علاوه‌ بر پوشیدن‌ جوراب‌ – اگر امکان‌ دارد – پای‌ خود را با وازلین‌ مخصوص‌ چرب‌ کنید.

    پای‌ کوهنوردان‌ بر اثر پوشیدن‌ کفش‌ تنگ‌ یا بستن‌ خیلی‌ محکم‌ بند کفشها ممکن‌ است‌ تاول‌ بزند؛ برای‌ جلوگیری‌ از آن‌ باید تای‌ ساق‌ جوراب‌ دوم‌ خود را برگردانیم‌ و داخل‌ کفش‌ کنیم‌ و به‌ قسمت‌ تاول‌ زده‌ و یا قسمتی‌ که‌ به‌ نظر خود کوهنورد مورد تهدید است؛ یک‌ قطعه‌ باند بچسبانیم. در صورت‌ تاول‌ زدن‌ برای‌ درمان‌ آن‌ بهتر است‌ قبل‌ از خواب، یک‌ سوزن‌ نخ‌ کرده‌ را پس‌ از ضدعفونی‌ کردن‌ از تاول‌ عبور دهیم‌ به‌ طوری‌ که‌ نخ‌ از تاول‌ رد شود. بهتر است‌ نخ‌ از جنس‌ کرک‌ باشد تا آب‌ تاول‌ را به‌ خوبی‌ بمکند و خشک‌ کند. صبح‌ روی‌ تاول‌ خشک‌ شده‌ یک‌ محلول‌ ضدعفونی‌کننده‌ بزنید و آن‌ را با باند چسبان‌ بپوشانید.

    اغلب‌ کوهنوردان‌ بر اثر راه‌پیمایی‌ کف‌ پایشان‌ گرم‌ می‌شود، برای‌ رفع‌ این‌ مانع‌ بهتر است‌ چند روز قبل‌ از کوهنوردی‌ چندبار پاها را در آب‌ گرم‌ مخلوط‌ به‌ محلول‌ ضدعفونی‌کننده‌ شستشو داد تا پوست‌ پا کلفت‌ و سخت‌ شود. برای‌ اینکه‌ کفش‌ پاها را مجروح‌ نکند و باعث‌ یخ‌زدگی‌ نشود، باید کفشها را خوب‌ به‌ پا چسباند به‌ طوری‌ که‌ بین‌ جوراب‌ و کفش‌ فضای‌ خالی‌ باقی‌ نماند و به‌ اصطلاح‌ پا درون‌ کفش‌ لق‌ نخورد و در ضمن‌ کفش‌ تنگ‌ هم‌ نباشد.

    یادآوری‌ دیگر این‌ است‌ که‌ قبل‌ از کوهنوردی‌ چیدن‌ ناخن‌ها را نباید فراموش‌ کرد؛ چون‌ بلند بودن‌ آنها سبب‌ فشردگی‌ و ناراحتی‌ پا خواهد شد. اگر می‌خواهید پس‌ از بازگشت‌ از کوه، آرامش‌ در پاهایتان‌ حس‌ کنید و لذت‌ ببرید، بهتر است‌ پاهایتان‌ را با یک‌ پارچه‌ خیس‌ شده‌ در آب‌ سرد، تمیز و بلافاصله‌ آن‌ را خشک‌ کنید و جوراب‌ خشک‌ بپوشید.

    • بهداشت‌ غذایی:
    در کوهنوردی‌ تهیه‌ و مصرف‌ غذا و آب‌ مسئله‌ بسیار مهم‌ و حیاتی‌ است‌ که‌ می‌بایست‌ همه‌ عوامل‌ و عناصر آن‌ به‌ دقت‌ بررسی‌ شود. به‌طور مثال‌ باید بدانیم‌ مقدار هر کدام‌ چقدر باشد و تأ‌ثیر هر کدام‌ از این‌ مواد بر روی‌ بدن‌ ما چقدر و چگونه‌ است.

    هنگام‌ کوهنوردی‌ از مواد نیروزا مانند گلوکز باید استفاده‌ کرد. در هر ۱۰۰ گرم‌ گلوکز ۴۰۰ کالری‌ انرژی‌ وجود دارد. همین‌طور در ۱۰۰ گرم‌ گردو یا بادام‌ حدود ۳۰۰ یا ۴۰۰ کالری‌ موجود است. همچنین‌ برای‌ رساندن‌ نیروی‌ لازم‌ به‌ بدن‌ می‌توان‌ از لیمو، پرتقال، پنیر، پیاز، هویج، خرما، کشمش، زردآلوو سیب‌ استفاده‌ کرد.

    در ارتفاعات‌ که‌ اکسیژن‌ هوا کم‌ و در نتیجه‌ عمل‌ سوخت‌ و ساز بدن‌ بسیار کند می‌شود؛ باید خوراکی‌های‌ زودهضم‌ مصرف‌ و از خوردن‌ غذاهای‌ سنگین‌ مانند گوشت‌ و چربی‌ پرهیز کرد. چون‌ هضم‌ غذاهای‌ سنگین، کوهنورد را دچار تهوع‌ می‌کند و تمام‌ انرژی‌ ذخیره‌ شدهِ‌ او را از بین‌ می‌برد.

    - آب‌ و نقش‌ آن:
    آب‌ مهمترین‌ مایهِ‌ حیات‌ است‌ و به‌طور کلی‌ ادامه‌ حیات‌ به‌ وجود آب‌ بستگی‌ دارد. بنابراین‌ در یک‌ برنامه‌ کوهنوردی‌ نیز آب‌ نقش‌ اساسی‌ دارد. در حالت‌ عادی‌ یک‌ انسان‌ به‌ طور متوسط‌ بین‌ ۱ تا ۴/۱ لیتر آب‌ در شبانه‌روز نیاز دارد؛ اما در کوهنوردی، که‌ بدن‌ در حالت‌ فعالیت‌ دائمی‌ و تعریق‌ است؛ به‌ ۳ لیتر آب‌ احتیاج‌ دارد. مصرف‌ آب‌ در اشخاص‌ مختلف‌ متفاوت‌ است. کسانی‌ که‌ بیشتر عرق‌ می‌کنند، بیشتر از یک‌ فرد عادی‌ به‌ آب‌ نیاز دارند. این‌ افراد ممکن‌ است‌ ۴ تا ۵ لیتر آب‌ مصرف‌ کنند.

    بین‌ ۶۰ تا ۷۰ درصد بدن‌ انسان‌ از آب‌ تشکیل‌ شده‌ است‌ که‌ در طی‌ فعالیت‌های‌ شدید و مداوم‌ کوهنوردی، مقدار قابل‌ ملاحظه‌ای‌ از این‌ آب‌ تبخیر یا جذب‌ می‌شود. از آنجا که‌ در کوهستان‌ فقط‌ عرق‌ کردن؛ آب‌ بدن‌ را کم‌ نمی‌کند و خشکی‌ هوای‌ کوهستان‌ نیز عامل‌ عمده‌ای‌ برای‌ از بین‌ رفتن‌ آب‌ بدن‌ است؛ بنابراین‌ در هنگام‌ کوه‌پیمایی‌ نوشیدن‌ آب‌ بسیار الزامی‌ است. در صورت‌ کمبود آب‌ آشامیدنی‌ می‌توان‌ از برف‌ برای‌ نوشیدن‌ آب‌ استفاده‌ کرد. البته‌ باید به‌ آب‌ برف‌ ۱% نمک‌ اضافه‌ شود زیرا آب‌ برف‌ مثل‌ آب‌ مقطر، املاح‌ معمولی‌ در خود ندارد و دفع‌ نمک‌ از تعریق‌ و ادرار باید جبران‌ شود.

    نوشیدن‌ آبی‌ که‌ در آن‌ املاح‌ وجود نداشته‌ باشد؛ تشنگی‌ را رفع‌ نمی‌کند. برای‌ رفع‌ تشنگی‌ باید کمی‌ شکر یا نمک‌ در آب‌ حل‌ کرد تا از این‌ طریق‌ مقداری‌ از نمک‌ و املاح‌ بدن‌ تأ‌مین‌ شود.

    تنظیم‌ حرارت‌ بدن‌ و هضم‌ غذا به‌ وسیلهِ‌ آب‌ انجام‌ می‌شود. در هوای‌ گرم‌ بدن‌ عرق‌ می‌کند و نمی‌گذارد گرمای‌ بیرون‌ وارد بدن‌ شود. این‌ تعادل‌ حرارتی‌ را باید با نوشیدن‌ آب‌ کافی‌ برقرار کرد.

    بنابراین‌ نوشیدن‌ آب‌ در کوهستان، هنگام‌ کوه‌پیمایی‌ حرف‌ اول‌ را می‌زند. همانطور که‌ در کتاب‌ پزشکی‌- بهداشتی‌ کوهنوردی‌ کشور آلمان‌ همیشه‌ این‌ شعار مورد توجه‌ است: در کوه، نوشیدن‌ آب، نوشیدن‌ آب‌ و باز هم‌ نوشیدن‌ آب‌ لازم‌ است.

    پس‌ از هر کوهنوردی‌ طولانی‌ نمک‌ بدن‌ بر اثر تعرق‌ از بین‌ می‌رود و تعادل‌ یونی‌ بدن‌ به‌ هم‌ می‌خورد و قند خون‌ هم‌ پایین‌ می‌آید. کوهنورد می‌تواند برای‌ بالابردن‌ قند خون‌ و جایگزین‌ کردن‌ نمک‌ از دست‌ رفته‌ یک‌ نوشیدنی‌ درست‌ کند که‌ از نظر مزه‌ شاید چندان‌ خوشمزه‌ نباشد ولی‌ جبران‌ کمبود قند و نمک‌ بدن‌ را می‌کند.

    به‌ یک‌ لیتر آب‌ مقدار ۲۵ گرم‌ شکر و ۲ گرم‌ نمک‌ اضافه‌ کنید و به‌ هم‌ بزنید و در طول‌ برنامه‌ از آن‌ استفاده‌ کنید. نوشیدنیهایی‌ مانند چای‌ و قهوه‌ گرچه‌ حاوی‌ آب‌ هستند ولی‌ به‌ عنوان‌ جایگزین‌ آب‌ توصیه‌ نمی‌شوند. نوشیدنیها نقش‌ مهمی‌ در دفع‌ آب‌ بدن‌ دارند. مقدار کمی‌ چای‌ یا قهوه‌ به‌ آب‌ ولرم‌ خود اضافه‌ کنید و کمی‌ هم‌ شیرین‌ کنید با این‌ کار یک‌ نوشیدنی‌ مطبوع‌ و مقوی‌ درست‌ کرده‌اید که‌ رفع‌ خستگی‌ می‌کند و ضرری‌ هم‌ ندارد.

    - غذای‌ روزانه: در کوهستان‌ یک‌ کوهنورد مواد غذایی‌ باید خود را با یک‌ رژیم‌ غذایی‌ دائمی‌- که‌ با عادت‌ او هماهنگی‌ داشته‌ باشد – تنظیم‌ کند. او نباید با غذاهای‌ سنگین‌ معده‌ خود را پُر کند. البته‌ غذای‌ مصرفی‌ او در کوهستان‌ باید بیش‌ از غذای‌ روزانه‌ باشد تا بتواند به‌ نیازهای‌ او پاسخ‌ دهد. غذای‌ مصرفی‌ او باید اوّلاً زود هضم‌ باشد. ثانیاً حجم‌ آن‌ کم‌ و کیفیت‌ بالایی‌ داشته‌ باشد در ضمن‌ غذا باید اشتهاآور نیز باشد؛ چون‌ اغلب‌ خستگی‌ زیاد، اشتها را از بین‌ می‌برد و غذا را غیرقابل‌ جذب‌ می‌کند. در کوهنوردی‌های‌ سخت‌ و مداوم‌ باید در دفعات‌ متعدد، ولی‌ هر بار و به‌ مقدار کم‌ غذا صرف‌ شود. اگر در ضمن‌ برنامه، یک‌ غذای‌ کامل‌ صرف‌ کنیم‌ خود را دچار مشکل‌ می‌کنیم‌ برای‌ اینکه‌ در زمان‌ کوه‌پیمایی‌ عضلات‌ کار می‌کنند؛ و اگر دستگاه‌ گوارش‌ هم‌ مجبور به‌ فعالیت‌ شود عمل‌ گوارش‌ به‌ سختی‌ و بد انجام‌ می‌شود و قلب‌ به‌ تپش‌ می‌افتد و در نتیجه‌ هضم‌ غذا دشوار می‌شود. بنابراین‌ بهتر است‌ در فواصل‌ معین، از یک‌ برنامه‌ تنظیم‌ شده‌ به‌ شرح‌ زیر استفاده‌ کنیم.

    1- صبحانه:
    قبل‌ از رفتن‌ به‌ کوه‌ صبحانه‌ای‌ کامل‌ که‌ دارای‌ مواد چربی‌ و قندی‌ است‌ صرف‌ کنیم. البته‌ نباید خیلی‌ مفصل‌ باشد؛ چون‌ هضم‌ آن‌ مشکل‌ می‌شود. نوشیدن‌ نیم‌لیتر چای‌ – که هم‌ طعم‌دهان‌ را تازه می‌کند و هم‌ محرک‌ است‌ – مفید است. از خوردن‌ شیر، قهوه‌ و شکلات‌ که‌ دیرهضم‌ هستند باید جلوگیری‌ کرد. امّا نان‌ برشته‌ یا بیسکویت‌ آغشته‌ به‌ کمی‌ کره‌ با عسل‌ یا مربا را می‌توان‌ به‌ مقدار نسبتاً زیاد مصرف‌ کرد.

    2- غذاهای‌ مختصر:
    در طول‌ روز در ضمن‌ صعود هر سه‌ ساعت‌ یک‌ بار، باید مقدار کمی‌ غذا خورد؛ چون‌ در کوهستان‌ غذایی‌ به‌ مفهوم‌ ناهار وجود ندارد و به‌ جای‌ آن‌ باید از غذای‌ مختصری‌ که‌ قسمت‌ عمدهِ‌ آن‌ را مواد قندی‌ تشکیل‌ می‌دهد؛ استفاده‌ کرد. معمولاً سه‌ ساعت‌ بعد از صبحانه‌ یک‌ غذای‌ مختصر – در ضمن‌ یک‌ توقف‌ یک‌ ربع‌ ساعته‌ یا ۲۰ دقیقه‌ای – باید صرف‌ شود. یادمان‌ باشد، همیشه‌ چند لحظه‌ پیش‌ از غذاخوردن‌ و چند لحظه‌ پس‌ از آن‌ استراحت‌ کنیم. غذایی‌ که‌ پس‌ از صرف‌ صبحانه‌ خورده‌ می‌شود، بهتر است.

    شکلات، بیسکویت، نان‌ شیرینی‌ و مربا و غذای‌ نزدیک‌ ظهر هم‌ گوشت‌ پخته، تخم‌مرغ، کره، پنیر و مربا باشد. عصرانه‌ هر چه‌ میل‌ دارید؛ با توجه‌ به‌ سلیقه‌ و اشتهای‌ خود بخورید. نانی‌ که‌ همراه‌ خود به‌ کوه‌ می‌برید باید به‌ شکل‌ بیسکویت، که‌ هضم‌ آن‌ آسان‌ است، باشد.

    3- شام:
    غذای‌ کاملی‌ در هنگام‌ شب‌ باید خورده‌ شود. ابتدا خوردن‌ یک‌ کاسه‌ سوپ‌ داغ‌ و خوشمزه‌ توصیه‌ می‌شود تا بدین‌ ترتیب‌ مقداری‌ از آب‌ و املاح‌ معدنی‌ بدن‌ که‌ ضمن‌ کوه‌پیمایی‌ خارج‌ شده؛ جبران‌ شود. پس‌ از آن‌ مواد آلبومین‌دار مثل‌ گوشت، تخم‌مرغ‌ و لبنیات‌ مصرف‌ شود چون‌ فرصت‌ کافی‌ برای‌ هضم‌ آن‌ وجود دارد.

    4- تنقلات:
    مواد غذایی‌ کم‌حجمی‌ هستند که‌ اغلب‌ در جیب‌ یا کوله‌ پشتی‌ کوهنوردان‌ یافت‌ می‌شوند که‌ در حین‌ راه‌رفتن‌ یا صعود، از آنها استفاده‌ می‌کنند. این‌ تنقلات‌ شامل‌ میوه‌های‌ خشک‌ مثل‌ برگه، قیسی، کشمش، بادام‌ و گردو و آب‌نبات‌ ترش‌ و شیرین‌ است‌ که‌ تمام‌ اینها ارزش‌ غذایی‌ بالایی‌ دارند و پرانرژی‌ هستند و مصرف‌ آنها آسان‌ است. زمانی‌ که‌ معده‌ غذایی‌ را نمی‌پذیرد، بهترین‌ راه‌ تأ‌مین‌ انرژی‌ لازم‌ برای‌ بدن، مصرف‌ همین‌ تنقلات‌ است.

    - بهداشت‌ لباس:
    لباس‌ کوهنورد را در قسمت‌ وسایل‌ و پوشاک‌ کوهنوردی‌ به‌طور کامل‌ شرح‌ می‌دهیم. در این‌ قسمت‌ فقط‌ یادآوری‌ می‌کنیم‌ که‌ از نظر بهداشت‌ و سلامت‌ بدن، کفش‌ باید خوب‌ به‌ پا بچسبد و لباس‌ هم‌ باید گشاد باشد تا مانع‌ حرکت‌ نشود و در برابر تغییرات‌ ناگهانی‌ هوا به‌ بدن‌ صدمه‌ای‌ نرساند. کوهنورد باید همیشه‌ خود را در برابر سخت‌ترین‌ وضعیت‌ کوهستان‌ آماه‌ کند. اگر هوا خوب‌ هم‌ باشد – در شروع‌ حرکت – لباس‌ طوری‌ باید انتخاب‌ شود که‌ بدن‌ عرق‌ نکند و در عین‌ حال‌ آن‌قدر هم‌ کم‌ نباشد که‌ سرما به‌ بدن‌ آسیب‌ برساند. به‌طور کلی‌ در ابتدای‌ حرکت‌ طوری‌ باید لباس‌ پوشید که‌ بتوان‌ به‌ آسانی‌ آن‌ را از تن‌ خارج‌ کرد یا دوباره‌ پوشید. همیشه‌ لباسها باید در دسترس‌ باشند که‌ به‌ موقع‌ و به‌ سرعت‌ بتوان‌ آنها را عوض‌ و از عرق‌ کردن‌ زیاد - که ‌ منجر به‌ سرماخوردگی‌ در هوای‌ سرد کوهستان‌ می‌شود – جلوگیری‌ کرد. کوهنورد در هنگام‌ استراحت‌ و توقف‌ باید لباس‌ گرم‌ بپوشد تا هم‌ حرارت‌ بدن‌ حفظ‌ شود و هم‌ از سرماخوردگی‌ جلوگیری‌ کند. هنگام‌ توقف‌ حتی‌ در هوای‌ گرم‌ هم‌ باید سریع‌ لباس‌ پشمی‌ بپوشد تا از پایین‌ آمدن‌ ناگهانی‌ درجه‌ حرارت‌ بدن‌ جلوگیری‌ شود. از طرف‌ دیگر توقف‌ در حالی‌ که‌ کوهنورد عرق‌ کرده‌ است‌ باعث‌ تبخیر سریع‌ عرق‌ می‌شود و بدن‌ دچار سرماخوردگی‌ می‌شود.

    هنگام‌ خوابیدن‌ در کیسه‌ خواب‌ بهتر است‌ تا آنجایی‌ که‌ وضع‌ جوی‌ هوا اجازه‌ می‌دهد، لباس‌ کمتری‌ بپوشیم‌ تا احساس‌ خنکی‌ بکنیم. این‌ عمل‌ تأ‌ثیر مفیدی‌ روی‌ پوست‌ می‌گذارد و آن‌ را برای‌ مقابله‌ با سرما آماده‌ می‌کند. اما در هنگام‌ شب‌ باید با دقت‌ تمام‌ پاها، زانوها، شکم، گلو و رانها را پوشاند. اگر در هوای‌ آزاد می‌خوابید، با یک‌ شال‌ مناسب‌ صورت‌ خود را بپوشانید؛ چون‌ به‌ این‌ ترتیب‌ از اثرات‌ زیان‌آور هوای‌ سرد بر روی‌ دستگاه‌ تنفس‌ خود جلوگیری‌ کرده‌اید.

    - بهداشت‌ راه‌ رفتن: در ورزش‌ کوهنوردی‌ تمرین‌ اهمیت‌ فوق‌العاده‌ای‌ دارد. زیرا این‌ عامل‌ مؤ‌ثر، نه‌ تنها از بروز حوادث‌ جلوگیری‌ می‌کند؛ بلکه‌ مانع‌ خستگی‌ و ضعیف‌ شدن‌ روحیه‌ افراد نیز می‌شود.

    برای‌ اینکه‌ از اثرات‌ سودمند ورزش‌ کوهنوردی‌ بهره‌مند شوید و در ضمن‌ سلامتی‌ و تندرستی‌ خود را نیز به‌ خطر نیندازید؛ باید به‌ تدریج‌ تمرین‌ کنید تا ورزیده‌ شوید. قبل‌ از تمرین‌ نباید کارهایی‌ انجام‌ بدهید که‌ در توانتان‌ نیست.

    یک‌ کوهنورد مجرب‌ و ورزیده‌ کمتر دچار پیش‌آمدهای‌ ناگوار می‌شود؛ چون‌ دارای‌ عضلات‌ ورزیده‌ و استحکام‌ مفاصل‌ است. اگر شخصی‌ بدون‌ تمرین‌ اقدام‌ به‌ کوهنوردی‌ بکند نه‌ تنها حوادث‌ عادی‌ مثل‌ دررفتگی‌ و پیچ‌خوردگی‌ و شکستگی‌ پا او را تهدید می‌کند؛ بلکه‌ عوارض‌ سخت‌تر و خطرناک‌تری‌ مثل‌ فشارخون‌ و فشارآمدن‌ به‌ قلب‌ نیز سلامت‌ بدن‌ او را به‌ خطر می‌اندازد.

    تمرین، باید فرد را طوری‌ آماده‌ کند که‌ بتواند بدون‌ فشار خستگی‌ به‌ ورزش‌ دلخواه‌ خود که‌ کوهنوردی‌ است، بپردازد. تمرین‌ در کوهنوردی‌ تدریجی‌ و طولانی‌ است.

    کوهنورد برای‌ عادت‌ کردن‌ به‌ آب‌ و هوای‌ کوهستان‌ و ارتفاعات‌ باید تمرین‌ کند. بشر تنها موجودی‌ است‌ که‌ می‌تواند بدون‌ احساس‌ ناراحتی‌ زیاد، تغییرات‌ مهم‌ آب‌ و هوایی‌ را تحمل‌ کند. البته‌ به‌ شرط‌ اینکه‌ به‌ تدریج‌ بدن‌ خود را به‌ سرما و گرما عادت‌ دهد تا بدن‌ در برابر دگرگونیهای‌ ناگهانی‌ هوا توانایی‌ کافی‌ داشته‌ باشد. توانایی‌ بدن‌ محدود است؛ بنابراین‌ کوهنورد در برخورد با شیبهای‌ تند سنگی‌ و خاکی‌ یا راه‌پیمایی‌ در برف‌ سنگین‌ با داشتن‌ کوله‌ پشتی‌ بزرگ‌ ناچار است‌ روند حرکت‌ خود را کند کند و آهسته‌ گام‌ بردارد تا بدن‌ بتواند در مقابل‌ کاری‌ که‌ از آن‌ خواسته‌ شده‌ است، عکس‌العمل‌ مناسب‌ نشان‌ دهد.

    موقع‌ راه‌ رفتن، قدم‌ها را باید محکم‌ برداشت‌ ولی‌ آرام‌ حرکت‌ کرد. باید مراقب‌ بود که‌ پوتین‌ها یخ‌ نزند و هنگام‌ استراحت‌ آن‌ را داخل‌ کوله‌ گذاشت. در ارتفاعات‌ پای‌ کوهنورد ورم‌ می‌کند، بنابراین‌ بهتر است‌ کفش‌ و جوراب‌ کوه‌ یک‌ شماره‌ بزرگتر از پا باشد.


    منبع:http://zibazamin.com/z/category/group/
    کانال تلگرام آنوبانینی

    من و تو يكي شوريم
    از هر شعله‌ئي برتر،
    چرا كه از عشق
    روئينه تنيم.


  12. 10 کاربر مقابل از tirana عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    a40moradi (27-02-2016), ahmadmobaraki (22-07-2011), IranApadana (06-05-2012), mh_hshk (10-01-2012), minadavari (13-07-2011), sina_6175 (22-02-2013), yamahdi (10-02-2012), جواد شریعتی (23-09-2012), حسن (25-07-2011), دلوار (26-07-2011)

  13. #7
    تازه مسافر
    Status : tabiat آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Apr 2011
    نوشته ها : 2
    تشکر : 1
    تشکر شده 0 بار در 0 ارسال

    پیش فرض

    سلام من هم به نوبه خودم تشکرمیکنم فقط یک نکته درموردکوله چینی: وسائل از پائین به بالا سنگین به سبک چیده می شودکه علت رااگرمایل بودین حضورادریکی ازبرنامه هاتوضیح خواهم داد

  14. #8
    همسفر گاه گدار
    دادپور آواتار ها
    Status : دادپور آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Apr 2010
    محل سکونت : تهران
    نوشته ها : 60
    تشکر : 126
    تشکر شده 168 بار در 56 ارسال

    پیش فرض

    تحقیقي جديد در زمينه فايده ي استفاده از باتون




    ۳ ژوئن 2010 – مطالعه ای که توسط اساتید دانشگاه نورث اومبریا انجام شد برای اولین بار نشان داده است که باتون ها به حفظ عملکرد ماهیچه کوه پیماها کمک می کند و در عین حال بطور قابل توجهی درد روزهای بعدی کوه پیمایی را می کاهند.


    در این مطالعه ، 37 مرد و زن ورزشکار به دو گروه با تناسب اندام برابر تقسیم شدند و از آنان خواسته شد به کوه اسنودون ، مرتفع ترین کوه انگلستان و ولز صعود کنند و فرود آیند. در میان یک گروه باتون توزیع شد و نحوه استفاده از آن به آنان آموزش داده شد ، در حالیکه گروه دیگر بدون باتون کوه پیمایی کردند. هر دو گروه در شب قبل غذایی مشابه خوردند ؛ صبحانه ای مشابه صرف کردند ، بار هم وزنی را حمل کردند و در طی صعود و فرود استراحت های برنامه ریزی شده مشابهی داشتند.


    ضربان قلب شرکت کنندگان و perceived exertion rating هر فرد در طی کوهپیمایی ثبت شد. سپس در پایان کوه پیمایی ، و در فواصل 24 ، 48 و 72 ساعت پس از آن آسیب و عملکرد ماهیچه از طریق تست های مختلف ارزیابی شدند.




    نتایج نشان دادند گروه استفاده کننده از باتون ، درد ماهیچه بسیار کمتری داشتند. این گروه توان از دست رفته کمتر و بهبودی سریعتر بلافاصله پس از کوه پیمایی در مقایسه با گروه کنترل داشتند. دردی که توسط خود افراد ارزیابی شد در 24 ساعت در هر گروه بالا رفت اما در گروه باتون دار هم در این زمان و هم در 48 ساعت بطور قابل توجهی پایین بود. به علاوه ، سطوح آنزیم کراتین کیناز ( که نشان دهنده آسیب عضله است ) در زمان 24 ساعت در گروه بدون باتون بسیار بیشتر بود ، در حالیکه سطوح آنزیم گروه باتون دار نزدیک به سطوح قبل از راهپیمایی بود. این امر نشان می دهد که آسیب ماهیچه ای که داشتند قابل اغماض بود.




    تولید کنندگان باتون اظهار داشته اند که باتون ها می توانند نیروهای وارد بر مفاصل پایین بدن را تا 25 درصد کاهش دهند. اما ، تحقیق موجود محدود به آزمایشگاه یا مکان های بیرون غیر کوهستانی ، نظیر پیست های دومیدانی بوده است ، و تنها بر بررسی های بیومکانیکی در زمینه فشار بر مچ پا ، زانو و مفصل ران متمرکز بوده است. این اولین مطالعه مستند در مورد تاثیر باتون ها در محیط هایی است که این وسیله برای آن طراحی شده اند.


    دکتر گلین هواتسن ، مسئول انجام مطالعه می گوید :" نتایج ، مدرک قوی را ارائه می کنند که باتون ها دامنه آسیب ماهیچه را ، در طی کوه پیمایی یک روزه ، تقریبا تا نقطه محو کامل کاهش می دهند.


    جلوگیری از آسیب وارد بر عضله احتمالا انگیزه ( فرد ) را بهبود می بخشد و بدین خاطر باعث می شود افراد به مدت طولانی تری از فواید ورزش بهره برند. احتمالا مزیت مهمتر آن است که فواید توام استفاده از باتون در کاهش فشار به قسمت های پایین بدن ، افزایش ثبات و کاهش آسیب ماهیچه می تواند به اجتناب از آسیب در روز های بعد از راهپیمایی هم کمک کند.



    اغلب افت زمان واکنش و حس وضعیت ، همراه با عضله های آسیب دیده است که سبب افتادن و لغزیدن می شود که می تواند منجر به آسب بیشتر در زمین کوهستانی یا ناهموار شود. این یافته ها به طور خاص کاربرد قوی برای ورزشکارانی دارد که می خواهند فعالیت چند روزه در زمین های کوهستانی انجام دهند."


    منبع :



  15. 12 کاربر مقابل از دادپور عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    ahmadmobaraki (22-07-2011), Ali.Goli (26-01-2013), Azadeh (22-07-2011), eve (19-08-2013), Fatemeh_abdi (23-07-2011), Happy Banini (23-07-2011), minadavari (30-09-2011), Negooli (03-10-2011), sina_6175 (22-02-2013), کوهنورد تنها (15-08-2011), حسن (25-07-2011), دلوار (26-07-2011)

  16. #9
    تازه مسافر
    Status : ali880077 آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Apr 2012
    نوشته ها : 6
    تشکر : 7
    تشکر شده 1 بار در 1 ارسال

    پیش فرض

    با سلام
    خیلی خوب بود . متشکر

  17. #10
    تازه مسافر
    Status : irani_25 آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Apr 2012
    محل سکونت : تهران-شهرری
    نوشته ها : 1
    تشکر : 0
    تشکر شده 1 بار در 1 ارسال

    پیش فرض

    salam khayli khob bood vaghean estefade kardam
    az in tajrobe shoma dar yeki az kohnavardiham estefade kardam vaghean kar sz bood .
    ba tashakor
    darzem yek soal ham dashtam man taze ba in sit ashna shodam chetori mitonam ozve rasmi groh besham ?
    mamnun misham rahnamaeem koni.
    nrms220@gmail .com

  18. کاربر مقابل از irani_25 عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:



 
صفحه 1 از 4 123 ... آخرینآخرین

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •