به انجمن خوش آمدید
صفحه 2 از 2 نخستنخست 12
نمایش نتایج: از شماره 11 تا 12 , از مجموع 12

موضوع: کی تو

  1. #11

    Marzieh آواتار ها
    Status : Marzieh آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Feb 2010
    محل سکونت : تهران
    نوشته ها : 446
    تشکر : 1,666
    تشکر شده 863 بار در 251 ارسال

    پیش فرض

    [quote=fumed;56329]
    1- توی صعود های این تیپی وظیفه هر شخص بسته به مهارت و تجربه و تخصص فنی اش مشخصه. شاید وظایفی به عده این فرد بوده که با نبودش خود به خوی جایگزینی براش وجود نداشته و برنامه کنسل میشه.
    فکر کنم این بنده خدا جزئ اون سه نفری بوده که برای نصب تجهیرات زودتر از بقیه اعضا میرفتند بالا
    2- توی صعود های سنگین یه جاهایی واقعا حرف اول و آخر رو روحیه میزنه. کوهنورد باید بتونه تو بدترین شرایط قهقه بزنه از ته دل! خب توی یه صعود در بالاترین سطح جهانی یک همنورد میمیره. اونم جلوی چشم دوستاش.
    بعضی داستانهای صعود دو 3 نفره رو هم شنیدم که بقیه بی خیال همنورد از دست رفته شدن و رفتن قله رو هم زدن. خیلی قابل احترامه که اعضای این تیم اینقدر برای همدیگه مهم بودن که تو اون شرایطی که تا 7200 متری هم صعود کردن قید ادامه صعود و زدن..!

  2. #12
    همسفر پایه
    fumed آواتار ها
    Status : fumed آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Jan 2011
    محل سکونت : Tehran
    نوشته ها : 353
    تشکر : 469
    تشکر شده 1,407 بار در 304 ارسال

    پیش فرض

    [QUOTE=Marzieh_Amin;56341]
    نقل قول نوشته اصلی توسط fumed نمایش پست ها
    ... بعضی داستانهای صعود دو 3 نفره رو هم شنیدم که بقیه بی خیال همنورد از دست رفته شدن و رفتن قله رو هم زدن. خیلی قابل احترامه که اعضای این تیم اینقدر برای همدیگه مهم بودن که تو اون شرایطی که تا 7200 متری هم صعود کردن قید ادامه صعود و زدن..!
    نه اون کار که کلا اصولی هم نیست جدا از بحث انسانی قضیه. منظور من از خندیدن از ته دل هم این نیست که اگه یکی طوریش شد بقیه بالاسرش بخندن. منظورم حفظ روحیه فردی هست که در نهایت روحیه تیمی رو ایجاد می کنه. توی دوره های آموزشی که بحث مدیریت بحران مطرح میشه (که می تونه بحران ناشی از جرح، سانحه منجر به فوت، بهمن، کولاک و ... باشه) عنوان می کنند که اولین اصل حفظ خونسردی و آرامش و از دست ندادن روحیه هست. البته به حرف اینکار آسونه اما جدا کار فوق العاده سخت و مشکلیه.
    نمونه عینی این قضیه فوت آقای امیر احمدی در غار پراو به دلیل تخلیه انرژی و هایپوترمی هست که یکی از دلایلش شوک ناشی از سقوط مرحوم ویکتوریا کیانی راد بوده.
    خوش باشید
    کانال تلگرام آنوبانینی
    ... آسمان را همیشه دوست می‌داشتم و هر چه به آسمان نزدیک‌تر باشم؛ برایم با شکوه‌تر است ... همواره آرزوی دیدن ستیغ کوه‌ها را داشتم تا از آنجا دست دراز کنم و پولک ستاره‌ها را بچینم و یا در میان ابرهای سفید به پرواز درآیم ... وقتی از زمین می‌کنم و از میان سنگ‌لاخ‌ها خود را بالا می‌کشم، سختی‌ها را تاب می‌آورم و با دل و جان به سوی آسمان‌ها گام بر می‌دارم؛ انگار به همه‌ی آرزوهایم تحقق بخشیده‌ام ...!
    زنده یاد «محمد داوودی»

  3. کاربر مقابل از fumed عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    Marzieh (08-02-2012)


 
صفحه 2 از 2 نخستنخست 12

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •