به انجمن خوش آمدید
صفحه 2 از 4 نخستنخست 1234 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 11 تا 20 , از مجموع 35
  1. #11

    Behzad آواتار ها
    Status : Behzad آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Mar 2010
    نوشته ها : 917
    تشکر : 1,126
    تشکر شده 3,075 بار در 739 ارسال

    پیش فرض گرگ و شاغال

    به نام خدا

    سگ سانان ايران ( Family Canidae )، خانواده ای از راسته گوشتخواران، قسمت اول

    در طبيعت وحش ايران ما 6 گونه سگ سان زندگی ميكنه كه به قرار زيرند:

    گرگ، شغال، روباه معمولی، شاه روباه، روباه تركمنی و روباه شنی. دقت كنيد كه كفتار سگ سان نيست و خودش يه خانواده مستقل 2 گونه ای رو شامل ميشه. سگ سانان همگی شب گرد هستن؛ ناخن های تيزی ندارن و غلافی كه پنجه ها مثل گربه سانان در اون جمع بشه، وجود نداره؛ لذا ناخن ها پيدا هستن. بر خلاف گربه سانان كه به پنجه ها خيلی متكی هستن، اينها به فك و دندان های قوی مجهزن و كمتر از پنجه ها استفاده ميكنن. ردپای كلی سگ سانان، بر خلاف گربه سانان ( البته به جز يوز )، به طور عادی آثار ناخن ها درش ديده ميشه و الگويی بر عكس ردپا در گربه سانان داره. بويايی در اين گروه از پستانداران فوق العاده قويه به نحوی كه از فواصل چند كيلومتری، ميتونن بوی طعمه رو حس كنن؛ اين حس به خصوص در گرگ ها خيلی پيشرفته و تكامل يافتست. Anobanini.net

    مقايسه ردپای يك سگ سان با گربه سان، خوب دقت كنيد!
    سمت راست يك سگ سان و تصوير چپ يك گربه سان



    شغال ( Golden Jackal ):

    شغال جثه كوچكی داره و بسيار مشابه گرگه با اين تفاوت كه رنگی قهوه ای متمايل به قرمز داره و دمی كوتاه تر و جثه ای نصف گرگ. در سراسر ايران ديده ميشه و تراكم بالايی در شمال ايران داره؛ بر خلاف گرگ، تك رو هست و بعضاً در مزارع، بيشه ها و روستاها ديده ميشه. اينها در مناطق خشك بيشتر به روستاها متكی هستن. ميوه خواری درشون ديده ميشه و با شكار جوندگان و به خصوص خرگوش، برای ما آدما مفيد هستن. صدای بسيار نكره ای هم دارن.

    عكس از سيد بابك موسوی



    گرگ خاكستری ( Grey Wolf ):

    بعضی افراد، گرگ های ايران رو با نام گرگ ايرانی، گرگ هندی و ... ميخونن كه اشتباهه. گرگ هايی كه در خاورميانه ديده ميشه، از نوع گرگ خاكستريه با نژادهای مختلف كه در اروپا هم همين گونه وجود داره و در ايران هم دو نژاد يا زير گونه ازش ديده ميشه؛ گرگ بزرگ ترين گونه از خانواده سگ سانانه كه در بيشتر نقاط كشور پراكندست و به اقتضای جغرافيای مكان زيست، طيف های رنگی متفاوتی داره. گرگ ها شب فعالن و بلافاصله بعد از غروب آفتاب ديده ميشن؛ به صورت گروهی از 2 قلاده به بالا _ تعداد افراد بستگی به فراوانی طعمه داره _ شكار ميكنن و حيوانات ضعيف و مريض رو فوراً تشخيص ميدن و شكار ميكنن؛ بنابراين هم در قوی نگه داشتن پستانداران وحشی علف خوار، و هم در جلوگيری از گسترش بيماری ها نقش دارن.

    ردپای گرگ



    گرگ خاكستری نژاد بيابانی يا جنوبی، معروف به سگ گرگ: اين نژاد گرگ، كوچك تر از نژاد گرگ شماليه و آجری رنگه، با نام علمی ( Canis lupus pallipe )، به دليل تراكم پايين شكار در مناطق بيابانی، اين نژاد، از جوندگان و پستانداران كوچك جثه بيشتر تغذيه ميكنه و در رژيم غذاييش كمتر از نشخواركنندگان استفاده ميكنه؛ اين خطرناك تر از نژاد شماليه. نوشته بهزاد زادهوش، دانشجوی محيط زيست Anobanini.net

    عكس از انجمن حفاظت از يوزپلنگ آسيايی، قمشلوی اصفهان



    گرگ خاكستری نژاد شمالی: جثه اينها از نژاد جنوبی بزرگ تره و وزنی تا 70 كيلو پيدا ميكنن. اين به واسطه وجود طعمه بيشتر و شرايط محيطی مساعد، زندگی به كامشه. با نام علمی ( Canis lupus cubanensis ).

    عكس از فرهاد رضوی، تالاب كانی برازان

    تصاویر پیوست شده
    ویرایش توسط Behzad : 24-10-2010 در ساعت 03:18 PM

  2. 8 کاربر مقابل از Behzad عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    Parvaneh (07-09-2010), Majid (07-09-2010), Mehdi (07-09-2010), MEISAMHAMIN (11-09-2010), Nooshmak (08-09-2010), Shahram (08-09-2010), Solmaz (08-09-2010), مجید مرد بیابان (15-07-2013)

  3. #12

    Behzad آواتار ها
    Status : Behzad آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Mar 2010
    نوشته ها : 917
    تشکر : 1,126
    تشکر شده 3,075 بار در 739 ارسال

    پیش فرض

    به نام خدا

    سگ سانان ايران ( Family Canidae )، خانواده ای از راسته گوشتخواران، قسمت دوم

    روباه های ايران: (روباه ها به طور كلی از پستانداران كوچك، پرندگان، خزندگان، بی مهرگان و به خصوص حشرات و بعضاً برای تأمين املاح و مواد معدنی مورد نياز بدن، از بعضی از گياهان هم تغذيه ميكنن). 3 گونه روباه شنی، و به خصوص بلانفُردی و تركمنی، در ايران افت جمعيت شديدی داشتن، نادر هستن و لذا در كشور ما در خطر انقراض قرار دارن. شکار غيرمجاز و مسموم شدن طعمه روباه‌ ها، مهم‌ترين عامل کاهش جمعيت اونها محسوب ميشه.
    روباه‌ ها ارزش‌ های زيادی دارن: در ايجاد تعادل اکولوژيک بسيار موثرن و جمعيت موش‌ ها و خرگوش‌ ها رو در مزارع در حالت تعادل نگه ميدارن. شکار جوندگان به وسيله روباه باعث ميشه که جمعيت خرگوش‌ ها که پوسته درختان رو ميخورن و جمعيت موش‌ ها رو که به محصولات کشاورزی آسيب‌ ميزنن، در حالت تعادل قرار داشته باشه.
    دم روباه به عنوان شال زينتی روی دوش، و از پوست اونها فرآوری هايی برای انواع پوشاك، كيف و ساير وسايل زينتی مورد استفاده قرار ميگيره كه همين ماجرا، عمده ترين دليل شكارشونه.
    در منطقه نایبندان طبس دوربين ‌ها تَله ‌ای که به خاطر يوزپلنگ ‌ها کار گذاشته شده، از تعداد زيادی شاه ‌روباه عکس گرفتن و اين دليلی بر وجود اين گونه كمياب در اين منطقه هست.
    در منطقه ترکمن صحرا که روباه ترکمنی وجود داره هم گفته ميشه در چندين سال اخير خريد و فروش پوست روباه خيلی رواج پيدا كرده، که همين باعث شده که تمامی اهالی اين منطقه به شکار روباه مشغول بشن.


    1. روباه معمولی يا قرمز: فراوان ترين روباه ايران
    2. روباه تركمنی يا كُرساك
    3. شاه روباه يا روباه بلانفردی
    4. روباه شنی
    Anobanini.net
    روباه معمولی (Red Fox): اين گونه وسيع ترين جغرافيای پراكنش در بين كليه اعضای راسته گوشتخواران در دنيا رو داره و در سراسر نيم كره شمالی از قطب شمال تا آفريقای شمالی، آمريكای مركزی و استپ های آسيايی گسترش پيدا كرده. روباه قرمز به گونه ای سازگاريافته و فرصت طلبانه ای همه چيزخواری ميكنه و مستعد زندگی در محيط های شهريه. در خيلی از زيستگاه ها، به نظر ميرسه روباه ها ارتباط نزديكی با بشر دارن و در مناطق زراعی تراكم زيادی پيدا ميكنن چون جمعيت جوندگان در اين گونه محيط ها بالاست. در مركز لندن و پاريس هم بعضاً ديده ميشن. در همه جای ايران به جز جنگل های متراكم و انبوه شمال ديده ميشن. طيف رنگ اين گونه در ايران، تركيبی از خاكستری و قهوه ايه و به خاطر سياهی پشت گوشها و سفيدی نوك دم، از سه گونه روباه زير قابل تشخيصه. بهزاد زادهوش Anobanini.net

    روباه معمولی يا قرمز، عكس از فرهاد رضوی



    نقشه توزيع و پراكنش جهانی روباه معمولی



    روباه تركمنی يا كرساك ( Corsac Fox ): اين گونه در آسيای مركزی و بومی فلات تبت، تركمنستان، قزاقستان، ازبكستان و شمال فلات ايرانه. جمعيت اين روباه زيبا و كوچك نوسان قابل توجهی داشته و به طور غم انگيزی كاهش پيدا كرده و دليلش هم تغييرات شديد آب و هواييه. افراد اين گونه ميتونن در ظرف يك سال، تا حد 10 برابر افت تعداد داشته باشن. توانايی اين رو دارن كه در يك دوره مديد، بدون آب و غذا سر كنن. اينها به خوبی با آب و هوای گرم و خشك سازگاری پيدا كردن. روبا تركمنی در ايران، بومی دشت گرگان و كوه ها و تپه های تركمن صحراست. روباهی بسيار كوچك با دم كوتاه كه نوك اون سياهه. در ايران از جمعيت كمی برخورداره.





    روباه شنی يا روپلی ( Ruppell's Fox ): اين روباه يك گونه افريكنه با جثه كوچك، با وزنی حدود 3 كيلو و گوش های بسيار بزرگ. اين گونه گسترش وسيعی در مناطق بيابانی و نيمه بيابانی افريقای شمالی و سراسر بخش های شرقی شبه جزيره عربستان تا پاكستان داره. در ايران، بيشتر در مناطق خشك مركزی، جنوب غربی و شرقی ديده ميشه. دم دراز نوك سفيدی داره و بين پنجه های پاها موهای بلندی رشد كرده. تك رو هست ولی ممكنه در يك ناحيه، چندين لانه اين نوع روباه پيدا بشه. در جزيره قشم، اين گونه با روباه قرمز ديده ميشه.







    شاه روباه يا روباه بلانفردی ( Blanford's Fox ): پراكنش اين گونه روباه محدود به مناطق كوهستانيه. گفته ميشه در ايران، از فارس، كرمان، يزد، اصفهان و خراسان گزارش شده ولی در دو دهه اخير، گزارش مستندی از مشاهده اون نبوده به جز تصاوير ثبت شده دوربين های تله ای انجمن حفاظت از يوز. دم بسيار بلند، بزرگ و پشمالو، دو نوار سياه و مشخص در طرفين صورت كه از چشم ها به طرف بينی امتداد پيدا كرده ( خط اشك ) و رنگ تيره بدن و انتهای دم، علاوه بر جثه كوچك، از علايم مشخص شاه روباهه؛ همين زيبايی ها، توجه شكارچيان پوست رو خيلی به خودش جلب ميكنه. همه چيزخواره و عموماً از حشرات و ميوه ها تغذيه ميكنه. شاه روباه يكی از كمياب ترين گونه های جانوری ايرانه كه نسلش به شدت كاهش پيدا كرده و در آستانه انقراضه. حمايت شده در كنوانسيون سيتز ( منع تجارت بين المللی گونه های در خطر گياهان و جانوران ). نوشته بهزاد زادهوش، Anobanini.net





    تصاویر پیوست شده
    ویرایش توسط Behzad : 24-10-2010 در ساعت 03:17 PM

  4. 6 کاربر مقابل از Behzad عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    Majid (08-09-2010), Mehdi (08-09-2010), MEISAMHAMIN (11-09-2010), Shahram (08-09-2010), Solmaz (08-09-2010), مجید مرد بیابان (15-07-2013)

  5. #13

    Solmaz آواتار ها
    Status : Solmaz آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Apr 2010
    محل سکونت : تهران-جمهوری
    نوشته ها : 1,232
    تشکر : 3,711
    تشکر شده 2,699 بار در 854 ارسال

    پیش فرض خرس

    خرس قهوه ای (Brown Bear)

    خرسها در بهار و تابستان در علف زارهای مرتفع کوهستانی علف تازه و حشره می خورند و در پاییز به داخل جنگل می روند و تا می توانند از میوه ی درخت بلوط و آلوچه ی جنگلی استفاده می کنند. در فصل زمستان هم می خوابند.
    خرس قهوه ای بزرگترین گوشتخوار ایران است. همه چیزخوار است و هم از مواد گیاهی و هم مواد جانوری تغذیه می کند. ولی بر خلاف آنچه تصور می شود، بیشتر مواد گیاهی می خورد.
    در ایران از شمال خراسان تا آذربایجان و لرستان، خوزستان و فارس دیده می شود. خرس قهوه ای در مناطق جنگلی خزر، ارسباران و زاگرس، علفزارهای مرتفع کوهستانی و دره های پایین دست جنگل زندگی می کند.
    خرسها بر خلاف آنچه تعریف می کنند، حیوانات ترسویی هستند و به محض روبرو شدن با انسان یا حس کردن بوی آن، ترجیح می دهند فرار کنند. ولی خرسهای ماده ی بچه دار، خرسهای زخمی، خرسهایی که جایی برای خواب زمستانی پیدا نکرده اند یا خرسهایی که از خواب زمستانی بیدار شده اند، مهاجم و بسیار خطرناک اند. البته این اتفاق بسیار کم رخ می دهد و در اکثر موارد، خرسها سعی می کنند با انسان روبرو نشوند.
    خرسها با خوردن میوه های جنگلی و دفع و پخش هسته های آنها در سطح جنگل، به تجدید حیات درختان جنگلی کمک می کنند. این گونه در ایران جمعیت به نسبت مناسبی دارد ولی در برخی نواحی جمعیت آن رو به کاهش است.





    ردپای خرس قهوه ای



    نقشه توزیع و پراکنش جهانی خرس قهوه ای



    خرس سیاه آسیایی (Asiatic Black Bear)

    خرس سیاه از خرس قهوه ای کوچکتر و محل زندگی و عادتهای رفتاری آن متفاوت است. خرس سیاه لکه ی سفیدرنگی به شکل V روی سینه خود دارد که بهترین نشانه ی شناسایی آن در میان خرسهای دیگر است. البته توله خرسهای قهوه ای هم روی بدن خود لکه های سفیدرنگی دارند که در نقاط متفاوت بدنشان پراکنده است. خرس سیاه اروپایی هیچ لکه ی سفیدی روی سینه ندارد.
    خرس سیاه در ایران در سیستان و بلوچستان، کرمان و هرمزگان دیده می شود و در رویش گاه های پراکنده ی داز (درختی شبیه نخل زینتی) و زیتون زندگی می کند. خرس سیاه اغلب از مواد گیاهی شامل میوه و جوانه ی گیاهان تغذیه می کند. گاهی هم حشره، مهره داران کوچک، نوزاد پستانداران دیگر و دامهای اهلی را می خورند. به نخلستانها هم دستبرد می زند و خسارت هایی وارد می کند. خرس سیاه به دلیل جثه کوچک و چنگالهای تیز، بیشتر برای زندگی روی درخت سازگار شده است.
    خرس سیاه از قهوه ای خطرناکتر است و هنگام احساس خطر ترجیح می دهند به جای فرار، از خود دفاع و حتی حمله کنند. خرس سیاه با خوردن حشرات و جوندگانی که تعدادشان زیاد و زیان آور شده اند، به کنترل آفت کمک زیادی می کند. این گونه در ایران در حال انقراض است.





    ردپای خرس سیاه



    نقشه توزیع و پراکنش جهانی خرس سیاه




    تفاوت طول چنگال دستها و ردپای خرس قهوه ای و سیاه در تصویر زیر مشخص شده. همانطور که دیده می شود، طول چنگالهای دست خرس قهوه ای از خرس سیاه بلندتر است.




    ( بهزاد زادهوش + فرهنگنامه حیات وحش ایران )
    تصاویر پیوست شده
    ویرایش توسط Behzad : 06-10-2010 در ساعت 09:59 PM
    کانال تلگرام آنوبانینی
    خدارو داشته باش، بقیش حله ...!

  6. 7 کاربر مقابل از Solmaz عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    aida_kh (08-01-2011), Parvaneh (09-09-2010), Behzad (08-09-2010), Mehdi (09-09-2010), MEISAMHAMIN (11-09-2010), Shahram (08-09-2010), مجید مرد بیابان (15-07-2013)

  7. #14

    Behzad آواتار ها
    Status : Behzad آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Mar 2010
    نوشته ها : 917
    تشکر : 1,126
    تشکر شده 3,075 بار در 739 ارسال

    پیش فرض

    به نام خدا

    نمايه ها ( Signs )

    درسته كه ممكنه گاهی به طور اتفاقی با صحنه های جالب و ديدنی از جانوران روبه رو بشيم، ولی گريز غريزی حيوانات وحشی از ما، داشتن حواس پيشرفته و شب فعال بودن، همگی باعث شده تا مشاهده مستقيم اونها كاری مشكل و زمان بر باشه.
    برای كسانی كه به نوعی با حيات وحش سر و كار دارن، مدت های مديد كمين كردن و به انتظار نشستن، عاديه؛ گرچه نهايتاً هم ممكنه هيچ چيزی نبينن.
    حالا، بررسی آثار و نمايه های به جا مونده از حيوانات، ميتونه بدون اينكه نيازی به ديدن حيوان باشه، اطلاعات زيادی درباره محل زندگی، نوع حيوان، فعاليت های مختلفی كه در طول شبانه روز انجام ميده و ... رو در اختيار ما بذاره.
    هر اثر يا نشانه ای كه حيوان در طبيعت به جا ميذاره و يا هر تغييری كه در محيط ايجاد ميكنه، به طوری كه بيانگر حضور حيوانی در زمان معين در اون محل باشه رو نمايه ميگن. شامل: ردپا، سرگين، مو، پر، استخوان، خراشيدگی، له شدگی و ... .
    فايده نمايه: يك متخصص يا طبيعت گرد، لازمه كه نمايه ها رو به خوبی بشناسه؛ در اين صورته كه ميتونه وقايع و تغييرات ايجاد شده در يك محيط رو به درستی تجزيه و تحليل و بعد از اون تفسير بكنه.
    مثلاً بررسی سرگين در پستانداران و پلت يا ريمه ( Pellet ) در پرندگان شكارگر، تا حدی ما رو به رژيم غذايی حيوان آشنا ميكنه؛ يا بررسی و شناسايی ردپای حيوانات، علاوه بر اينكه نوع حيوان عبور كرده رو مشخص ميكنه، در برخی موارد تشخيص جنس و تخمين وزن و سن حيوان رو هم امكان پذير ميكنه. بهزاد زادهوش، Anobanini.net


    ردپا ( Track, Spoor or Footprint ): مناسب ترين زمان برای جست و جوی ردپاها، ساعات اوليه صبحه كه دليلش هم شلوغی كم رفت و آمد نسبت به ساعات ديگر روزه كه همين باعث سالم ماندن اثر ميشه.
    روش های مختلف راه رفتن در پستانداران:
    كف رو: به كندی و بدون شتاب راه ميرن؛ مثل نخستی ها ( ميمون ها، لمورها و آدمی )، خرس، راسو، راكون و سمورها


    پنجه رو: سريع حركت ميكنن؛ مثل سگ سانان و گربه سانان



    سُم رو: سم دار و بدون ناخن هستن و ميتونن به سرعت فرار بكنن.



    پای حيواناتی كه سريع ميدون، در مقايسه با حيواناتی كه با سرعت كمتری حركت ميكنن، سطح تماس كمتری با زمين داره؛ بنابراين طی تكامل، در اين جانوران تعداد انگشتان كاهش پيدا كرده و پاها دراز و باريك شدن. الگوهای گام برداری هم متفاوته مثلاً سم روها و پنجه روها، رايج ترين الگوی گام برداری رو دارن و ردپای به جا مونده از اين حيوانات، اثر پای جلو و عقب هر طرف بدن، نزديك و پشت سر هم قرار ميگيره ( پای راست رو به جلو، هم زمان پای چپ عقب رو به جلو؛ حركت مخالف ).



    يا مثلاً در كف روها مثل خرس، راكون و راسو، دوپای يك سمت بدن رو هم زمان بلند ميكنن و در فاصله كمی جلوتر اونها رو روی زمين ميذارن.



    در اكثر حيوانات به جز جوندگان، ردپای جلويی بزرگ تر و عميق تر از رد عقبيه. ( به خرگوش دقت كنيد )



    Coyote ( گرگ )، Weasel ( راسو )، Otter ( شنگ يا سگ آبی، در ايران 2 گونه داريم )



    ميگن سعی كنيد ردپاها رو با هم و در كنار هم ببينيد؛ چون در اين صورته كه ميتونيد بين الگوی گام برداری، نوع جانور و متعاقب اون عادات و رفتارش، ارتباط شايسته و منطقی برقرار كنيد.
    اگر ردپا كوچك و چهار انگشت در پای جلو و پنج انگشت در پای عقب وجود داشت، يعنی حيوان يك جونده بود مثل راسته جوندگان ( موش ها، جردها، جربيل ها، دوپاها، خرگوش، سنجاب و از اين دست حيوانات )
    اگر در هر اثر پنج انگشت وجود داشت، ردپا متعلق به سمورها و راسو هست.
    اگر هر اثر 4 انگشت داشت، متعلق به سگ سانان و گربه سانانه.
    خب، اگر خوب بوده، بگيد تا از سرگين هم بگم. منتها درباره سرگين ها، اطلاعات كمتری دارم.

    از راست به چپ:

    Galloper: يعنی روش چهارنعل، حيوان در زمان پرش، ارتفاع زيادی از زمين پيدا نميكنه، مثل سنجاب.
    Bounder، روش جهشی، مختص حيواناتيه كه بدن كشيده و پاهای كوتاه دارن؛ به كمك پاهای عقبی جهش ميكنن و بدن رو به سمت جلو جابه جا؛ در جانوران با اين الگوی حركت، پاهای عقبی اندام اصلی حركتين؛ مثل خرگوش
    Diagonal، معمول ترين الگوی حركتی كه در سم روها و پنجه روها ديده ميشه.
    Pacer، در كف روها، مثل خرس، راكون، راسو؛ در اينها يك لحظه تمام وزن بدن به وسيله دو پای يك طرف بدن تحمل ميشه. نوشته بهزاد زادهوش، دانشجوی محيط زيست
    Anobanini.net


    تصاویر پیوست شده
    ویرایش توسط Behzad : 24-10-2010 در ساعت 03:16 PM

  8. 12 کاربر مقابل از Behzad عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    aida_kh (08-01-2011), Azadeh (11-09-2010), Majid (10-09-2010), Mehdi (11-09-2010), MEISAMHAMIN (11-09-2010), Nooshmak (11-09-2010), Peymankhah (21-09-2010), Shahram (11-09-2010), Soheila (10-09-2010), Solmaz (11-09-2010), مجید مرد بیابان (15-07-2013), جوجه کلاغ (07-10-2010)

  9. #15

    Behzad آواتار ها
    Status : Behzad آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Mar 2010
    نوشته ها : 917
    تشکر : 1,126
    تشکر شده 3,075 بار در 739 ارسال

    پیش فرض

    نمايه ها ( سرگين يا مدفوع _ Scat, Poo or Dropping ) :
    گفته ميشه كه حيوانات معمولاً هر كجا احساس امنيت بيشتری داشته باشن، مبادرت به دفع ميكنن؛ بنابراين يكی از بهترين محل های جست و جو و مشاهده سرگين، محل استراحت ( Lay، استراحت موقت ) و خواب ( Bed، جای دائمی مثل لانه و آشيانه ) جانورانه. حالا يه سری نكات هست كه لازمه بدونيم:


    1. كمتر اتفاق ميفته كه سرگين يك گوشتخوار ( سگ سانان، گربه سانان، راسوها و سمورها، خرس ها، راكون و كفتار ) در محل تغذيش ببينيم يا زمانی كه آفتاب در حال غروبه زمان مناسبی برای مشاهده و بررسی ردپای حيوانات نيست.
    2. سرگين سگ سانان: به صورت لوله ايه، و نوك و دو انتهای اون تيز نيست و غالباً هم ميشه تكه های كوچك استخوان رو درش ديد.

    گرگ


    3. سرگين گربه سانان: ظاهرش لوله ای نوك دار و شبيه دوكه، تكه های استخوان درش ديده نميشه. حالا، گربه سانان معمولاً بعد از هر بار دفع سرگين، روی اون رو با خاك، خاك برگ يا هر چيز ديگه ( بسته به جنس بستر ) ميپوشونن. لذا در اطراف محل دفع سرگين اين جانوران، آثار پنجه های اونها هم ديده ميشه.

    پلنگ


    4.گياه خواران و نشخواركنندگان: چون در بهار و تابستان گياه تازه و آبدار در دسترس و زياده، سرگين به صورت نرم دفع ميشه.

    گوزن


    5. درسته كه در پاييز تنوع و تراكم پوشش گياهی مثل بهار و تابستان نيست ولی در اين زمان، ميوه های مختلفی ميرسن كه حتی خيلی از گوشتخواران هم از اونها تغذيه ميكنن و بنابراين آثار دانه و هسته ميوه ها در سرگين اونها ديده ميشه. حالا، با شروع سرما و زمستان، منابع گياهی شديداً كاهش پيدا ميكنن؛ پس در اين زمان تغذيه جانوران علف خوار به قسمت های خاصی از گياه محدود ميشه مثل سرشاخه ها و قسمت های چوبی گياه؛ كه همين سبب ميشه سرگين در مقايسه با ساير فصول باريك تر و خشك تره.

    6. سرگين همه چيزخواران: هر دو منبع غذايی گياهی و جانوری رو استفاده ميكنن؛ سرگين از نظر شكل و رنگ در مقايسه با اون دو گروه تنوع بيشتری داره و عمدتاً به صورت دوكی شكل و كشيدست.

    خارپشت


    پس نمونه های مختلف سرگين در حيوانات:

    _ لوله ای شكل « در سگ سانان به جز روباه، و خرس »

    روباه


    خرس سياه


    _ دوكی شكل « در گربه سانان »



    _ ساچمه ای شكل « در اكثر علف خواران »

    خرگوش

    Anobanini.net
    حالا بعضی محققين، نياز دارن تا سرگين رو آناليز و تجزيه كنن كه از اين كار خيلی چيزا ميشه فهميد مثلاً تا حد زيادی از وضعيت جسمانی و سلامتی حيوان مطلع ميشن يا در يك دوره به رژيم غذايی جانور پی ميبرن. يه چيز جالب هم بگم: كلاً در خيلی از مناطق طبيعی، يك گونه رو به وسيله نمايه هايی كه به جا ميذاره به حضورش پی ميبرن؛ مثلاً من شنيدم وجود كاراكال رو از منطقه ای در شيراز كه حالا اسمشم يادم رفته، به وسيله ردپاش، حضورش رو در محل ثبت و اثبات كردن. پس برای كسانی مثل من يا طبيعت گردان، دونستن اين داستانها خيلی مهم و به درد بخوره. در ضمن اينها شكل خاص ندارن و ممكنه بعضی وقتا تشخيص سرگين دشوار باشه و با تجربه و بودن در محيط ميشه اين بحث رو خوب و كاربردی ياد گرفت. نوشته بهزاد زادهوش، دانشجوی محيط زيست Anobanini.net
    تصاویر پیوست شده
    ویرایش توسط Behzad : 24-10-2010 در ساعت 03:14 PM

  10. 5 کاربر مقابل از Behzad عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    Meghdad (11-09-2010), Mehdi (12-09-2010), MEISAMHAMIN (12-09-2010), Nooshmak (12-09-2010), Solmaz (13-09-2010)

  11. #16

    Behzad آواتار ها
    Status : Behzad آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Mar 2010
    نوشته ها : 917
    تشکر : 1,126
    تشکر شده 3,075 بار در 739 ارسال

    پیش فرض

    به نام خدای مهربان

    آخرين قسمت از نمايه ها، مقايسه و تفاوت ردپای سگ سانان با گربه سانان:
    سمت راست يك سگ سان، و چپ يك گربه سان



    A- به طور عادی، در ردپای يك سگ سان، آثار ناخن ها وجود داره A- در رد يك گربه سان، در حالت راه رفتن، آثار ناخن ها ديده نميشه
    B- نرمه پاشنه پا در سگ سانان، برخلاف گربه سانان ( جز يوز )، در قسمت انتهايی فرورفتست B- قسمت ابتدايی نرمه پاشنه در يك گربه سان، فرو رفتست
    C- قسمت ابتدايی نرمه پاشنه پا در سگ سانان برخلاف گربه سانان، بدون فرورفتگيه C- انتهای نرمه پاشنه سه لوپی و لوپ ها در يك امتداد قرار دارند
    D- دو انگشت ميانی در سگ سانان، نزديك به هم ولی در گربه سانان از هم فاصله دارن
    E- دو انگشت كناری در ردپای سگ سانان مثلثی شكل و به طرف بيرون متمايل شدن
    F- معمولاً اثر نرمه پاشنه پا در سگ سانان، كوچك تر از يك گربه سانه.
    G- ردپای سگ سانان بيضی شكله اما ردپای گربه سانان گلابی شكل.
    H- پهنای ردپای گربه سانان برخلاف سگ سانان، بيشتر از طولشه.
    I- يك شباهت: در گربه سانان و سگ سانان هر دو، ردپای جلويی بزرگ تر از رد عقبيه. در حالت جهيدن، حمله و دويدن، در يك گربه سان آثار ناخن ها مثل سگ سانان در ردپا هويدا ميشه.

    ردپای روباه - يك سگ سان


    ردپای پلنگ - يك گربه سان




    ردپای لينكس يا سياه گوش - يك گربه سان


    ردپای يوزپلنگ


    يك توضيح: يوزپلنگ درسته كه يك گربه سان حقيقيه اما بسياری از ويژگی هايی كه يك سگ سان داره، درش ديده ميشه؛ مثلاً صدای يك گربه سان رو نداره و صدای خاصی داره؛ يا مثلاً در درپای يك يوز، مثل سگ سانان، اثر ناخن ها ديده ميشه. يا حتی غذايی كه ميخوره همتاست و فقط از كبد زوج سمان وحشی تغذيه ميكنه. از خيلی نظرها، عادات رفتاری واقعاً اعجاب آور و خاصی داره كه در ساير گربه سانان ديده نميشه. تفاوت پلنگ با يوز: يوز بدن لاغر و كشيده داره ولی پلنگ تپله. پلنگ لكه هايی كه به روی بدن داره، مثل گُله ولی يوز خال های توپر داره. پلنگ شب شكاره ولی يوز روزفعال. پلنگ ميتونه يوز رو بكشه ولی برعكسش امكان نداره.
    نوشته بهزاد زادهوش، دانشجوی محيط زيست، Anobanini.net


    بالايی پلنگ ( Leopard ) و پايينی يوز ( Cheetah )
    تصاویر پیوست شده
    ویرایش توسط Behzad : 24-10-2010 در ساعت 03:13 PM

  12. 7 کاربر مقابل از Behzad عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    aida_kh (08-01-2011), Elnaz (16-09-2010), Mehdi (18-09-2010), poupak (16-09-2010), Shahram (29-03-2011), Soheila (16-09-2010), Solmaz (18-09-2010)

  13. #17
    همسفر پایه
    Elnaz آواتار ها
    Status : Elnaz آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Aug 2010
    نوشته ها : 186
    تشکر : 906
    تشکر شده 518 بار در 155 ارسال

    پیش فرض پایکا

    نام فارسی: پایکا
    نام انگلیسی: Afghan (Rufescent) Pika
    نام علمی: Ochotona rufescens



    انواع پایکا
    در دنیا، بر اساس محیط زندگی، دو گروه پایکا وجود دارد. برخی از ان ها در مناطق کوهستانی و صخره ای و گروه دیگر در مرغ زارها و استپ ها زندگی می کنند.
    پایکاهایی که در ایران زندگی می کنند و پایکاهای افغانی نامیده می شوند، جزو پایکاهای کوهستان زی هستند و در تپه ماهورها تا ارتفاعات بالاتر از 3 هزار متر پراکنده اند.

    کوچولوهای تنبل
    ان ها بسیار تنبل هستند.بیشترین فعالیت ان ها در طول تابستان است که به دنبال جمع اوری علوفه هستند. انها عادت دارند در اطراف لانه علوفه ی زیادی جمع اوری کنند که گاهی ارتفاع ان به نیم متر می رسد.
    این موجودات چندان ترسو نیستند و به راحتی می توان به انها نزدیک شد.





    جونده ی پرزاد و ولد!
    پایکای ماده می تواند در سال تا 5 بار زایمان کند و در هر زایمان، تا 11 نوزاد به دنیا بیاورد. دوره ی بارداری پایکای افغانی مشخص نیست و مطالعه ای در مورد ان صورت نگرفته است.
    اما دوره ی بارداری انواع دیگر پایکا به طور معمول 30 روز است و پایکای مادر تا 30 روز به فرزندان خود شیر می دهد.

    پراکنش
    در اسیای میانه و در ایران در استان هایی مانند خراسان شمالی، خراسان رضوی، خراسان جنوبی، کرمان، اصفهان، کردستان، تهران و سمنان پراکنده است.

    ( فرهنگنامه حیات وحش ایران )
    تصاویر پیوست شده
    ویرایش توسط Behzad : 06-10-2010 در ساعت 10:05 PM

  14. 3 کاربر مقابل از Elnaz عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    Mehdi (18-09-2010), MEISAMHAMIN (20-09-2010), Solmaz (18-09-2010)

  15. #18
    همسفر پایه
    Elnaz آواتار ها
    Status : Elnaz آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Aug 2010
    نوشته ها : 186
    تشکر : 906
    تشکر شده 518 بار در 155 ارسال

    پیش فرض دوپای کوچک

    نام فارسی: دوپای کوچک

    نام انگلیسی: Small Five-toed Jerboa

    نام علمی: Allactaga elater




    کوچولوهای جهنده!

    دوپاها بدن کوچک و جمع و جوری دارند. گردن مشخصی ندارند و مهره های گردنشان به هم چسبیده است. دست های بسیار کوچک و پاها و دم بسیار بلند، از ویژگی های منحصر به فرد دوپاهاست. این پا و دم بلند، باعث می شود راه رفتن دوپاها مانند کانگورو به صورت جهش های بلند باشد. به دلیل راه رفتن کانگورویی، در جاهایی زندگی می کنند که خاک سفت و گیاهان پراکنده داشته باشد. زیرا در این مکان ها در خاک فرو نمی روند.




    دندان های تیز و بلند

    دوپاها یک جفت دندان بلند در ارواره ی بالایی و یک جفت دیگر در ارواره ی پایینی دارند که مرتب رشد می کند. ان ها برای ساییدن این دندان ها، مجبورند همیشه در حال جویدن باشند. اگر یکی از این دندان ها به دلیلی شکسته شود، دندان طرف مقابل به سبب ساییده نشدن، مرتب رشد می کند. در نتیجه، حیوان دیگر قادر به بستن دهان و تغذیه نیست و از گرسنگی تلف می شود.

    چند لانه!

    دوپاها لانه های زیرزمینی دارند که در عمق 50 سانتی متری خاک حفر می شود. این حیوان 3 نوع لانه دارد. یکی از لانه ها برای خواب زمستانی یا تابستانی، یکی برای زاد و ولد و یکی به صورت موقت برای فرار از دشمن ساخته می شود.




    پراکنش
    در افغانستان، پاکستان، شرق ترکیه، شمال قفقاز و اسیای میانه پراکنده است. در ایران در فارس، خوزستان، کرمان، سیستان و بلوچستان، تهران، کردستان و اذربایجان زندگی می کند.

    ( فرهنگنامه حیات وحش ایران )

    تصاویر پیوست شده
    ویرایش توسط Behzad : 06-10-2010 در ساعت 10:06 PM

  16. 7 کاربر مقابل از Elnaz عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    Azadeh (23-09-2010), Behzad (23-09-2010), Majid (23-09-2010), Mehdi (25-09-2010), Shahram (25-09-2010), Solmaz (23-09-2010), sorosh (18-02-2011)

  17. #19

    Behzad آواتار ها
    Status : Behzad آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Mar 2010
    نوشته ها : 917
    تشکر : 1,126
    تشکر شده 3,075 بار در 739 ارسال

    پیش فرض

    آفرین خواهر الناز، کم کم دارم امیدوار میشم. دوپاها یا جربوآها، از جمله پستاندارانی هستن که در کشور ما خیلی کم دربارشون تحقیق شده؛ اینا از جمله جانوران شبگرد یا Nocturnal هستن که در نواحی بیابانی افریقا و آسیا دیده میشن و مثل سایر جوندگان، نقش بسیار مهمی در حفظ سلامت پوشش گیاهی این مناطق، از طریق هرس بوته ها و گیاهان علفی ایفا میکنن. بسیار هم بانمک هستن. در ایران دوپای مصری و دوپای ایرانی خیلی بیشتر مورد توجه بودن. باز مشخصه بارز دیگری که در این موجودات دیده میشه، دم بلندی که انتهاش منگوله ای شکله.

    تصاویر جربوآی مصری
    http://www.geos-nature.org/JACULUS-jaculus_voy_08.jpg
    http://www.mammalwatching.com/Palearctic/Images/Tunisia/lesser%20jerboa.jpg


  18. 3 کاربر مقابل از Behzad عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    Elnaz (23-09-2010), Solmaz (23-09-2010), sorosh (18-02-2011)

  19. #20

    Solmaz آواتار ها
    Status : Solmaz آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Apr 2010
    محل سکونت : تهران-جمهوری
    نوشته ها : 1,232
    تشکر : 3,711
    تشکر شده 2,699 بار در 854 ارسال

    پیش فرض کوچکترین پستاندار دنیا!

    حشره خوار کوتوله (Etruscan Shrew)



    حشره خوار کوتوله یکی از کوچکترین پستانداران دنیاست که می تواند از سوراخی به قطر یک مداد عبور کند! وزن آن به اندازه یک حبه قند است که بیش از 10 درصد آن را مغز تشکیل می دهد. برخی به آنها موشهای خرطوم دار هم می گویند. این پستاندار آنقدر کوچک و ظریف است که اگر آن را لمس کنیم، قلبش می ایستد و می میرد!!



    حشره خوار کوتوله به سبب سوخت و ساز زیاد بدنش، مرتب در حال غذا خوردن است و گاهی در روز 80 تا 90 درصد وزن بسیار سبک خود، غذا می خورد. اگر غذای کافی در دسترس این جانور قرار نگیرد، بلافاصله میمیرد! این موجود هم روزفعال و هم شب فعال است.
    حشره خوارها غده هایی دارند که بو تولید می کند که از این خاصیت برای جفت یابی استفاده می کنند.
    به دلیل داشتن چشمهایی بسیار کوچک، قدرت بینایی شان بسیار ضعیف است. بنابراین از حس شنوایی به جای بینایی استفاده می کنند.
    حشره خوارها با تغذیه از تعداد زیادی از حشره های زیان آور و لارو آنها، در کنترل آفت ها، به خصوص در جنگل ها و مزرعه های کشاورزی، نقش مهمی دارند.
    پراکنش
    در جنوب اروپا، جنوب غربی آسیا و شمال آفریقا پراکنده است. در ایران تاکنون در دشت مغان، منطقه تجن در مرز ترکمنستان و گرگان دیده شده است. به تازگی هم چند نمونه از آن در جزیره قشم شناسایی شده.
    در ایران علاوه بر حشره خوار کوتوله، 11 نوع حشره خوار دیگر به نامهای حشره خوار آبزی مدیترانه ای، حشره خوار آبزی قفقازی، حشره خوار دورنگ، حشره خوار دندان سفید بزرگ و کوچک، حشره خوار خزری، حشره خوار بجنوردی و حشره خوار خانگی زندگی می کنند.

    ( فرهنگنامه حیات وحش ایران )
    ویرایش توسط Behzad : 06-10-2010 در ساعت 10:08 PM
    کانال تلگرام آنوبانینی
    خدارو داشته باش، بقیش حله ...!

  20. 6 کاربر مقابل از Solmaz عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.

    Behzad (02-10-2010), Elnaz (02-10-2010), Majid (02-10-2010), Mehdi (02-10-2010), MEISAMHAMIN (12-10-2010), sorosh (18-02-2011)


 
صفحه 2 از 4 نخستنخست 1234 آخرینآخرین

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •