حمام پرهیزگار یکی از جاذبه های تاریخی شهرکرد می باشد که در خیابان ولیعصر شمالی واقع شده است. قدمت این حمام به دوران قاجاریه باز می گردد. این گرمابه در سال ۱۳۲۶ هجری شمسی توسط ابوالقاسم خان آزاده چالشتری ساخته شد.


حمام پرهیزگار از حمام های دوقلوی زنانه و مردانه می باشد که دارای بخش های مختلف انبار سوخت، سردر، ورودی، گاو رو، اصطبل و دکان هایی بوده است که بخش هایی از جداره حمام در جبهه شرقی در توسعه نامطلوب شهری و ایجاد خیابان تخریب شده است و فضاهایی مثل گاورو و تون آن حذف شده است.


بیشتر عرصه حمام را بخش مردانه به خود اختصاص داده است که دارای هشتی، سربینه (حمام سرد)، میان در و گرمخانه (بینه) بزرگ است. سربینه و بینه مربع شکل و دارای شاهنشین هستند و خزینه در شمال بینه واقع شده است. ستون های هر دو فضا سنگی با مقطع گرد و تزیینات قاشقی است.


این حمام قبلا دارای سر در کاشی کاری با کاشی هفت رنگ و تاریخ ۱۳۲۶ هجری شمسی بوده است و بعد از تخریب بدنه ورودی، جداره آجری جدید با نمای سنتی برای آن ساخته شده است. حمام زنانه مقیاس کوچکی از حمام مردانه با فضاهای مختصر راهرو و ورودی، سربینه، میان در و گرمخانه است.


حمام پرهیزگار در حال حاضر به موزه باستان شناسی شهرکرد تغییر کاربری داده است.

در این موزه قدیمی ترین آثار تاریخی چهارمحال و بختیاری با بیش از ۹ هزار سال قدمت نگهداری می شود. اغلب این اشیاء، ابزارهای سنگی ریز و درشت با پیکره های گلی و ابزار استخوانی از دوره نوسنگیه می باشند. ابزار سنگی این موزه نمونه هایی از نخستین تولیدات تکنیکی انسان های دوره نوسنگیه می باشد که در ساخت آن ها از روش های ماهرانه ای استفاده شده است.

همچنین در این موزه ظروف سفالی نخودی منقوش به نقوش هندسی به رنگ سیاه وجود دارد که متعلق به هزاره های چهارم و پنجم قبل از میلاد می باشد. همچنین آجر نوشته به خط میخی دوران ایلام میانه متعلق به هوته و اوتوش اینشوشیناک پادشاه این دوره نیز در این موزه نگهداری می شود.

از دیگر آثار موزه می توان به ظروف مفرغی ساده و نقش دار در فرم های مختلف شامل کاسه، لیوان، ظروف لوله دار و بشقاب های مفرغی مربوط به دوره مادها اشاره کرد. همچنین کاسه سنگی کتیبه دار، با کتیبه میخی متعلق به دوره هخامنشی با این مضمون که «اهورا مزدا این کشور را از دشمن، دروغ و خشکسالی حفظ کن» نیز در این موزه نگهداری می شود.

این اثر در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۷۷ با شماره ثبت ۲۱۱۲ به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.



منبع: