PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : تنوع زيستی منطقه حفاظت شده اشترانكوه



Behzad
23-05-2010, 10:56 PM
گهر - اُشترانكوه و فون آن، قسمت اول: ماهی ها

خوب در زيست شناسی مهره داران واقعی را به پنج گروه ماهی ها، دوزيستان، خزندگان، پرندگان و پستانداران تقسيم بندی ميكنن كه باز هر يك از اين پنج گروه تقسيم بنديای مختلفی داره كه اينا را ميدونيد اما هدفم از ذكر اين كلام اين كه در هر قسمت همين روند ترتيبی كه بر اساس تكامل، برای پوشش جانوری منطقه بيان خواهم كرد و باتوجه به اين كه محيط جنگل داره، كوهستانی، علفزار داره و درياچه هم داره پس ميشه گفت كه در هر يك از اين محيط ها چه چيزايی ميبينيد پس به طور احتمالی ميگم كه چيا ميبينيد البته يه دليل خوب هم اين كه ما ميدونيم اونجا لرستان و بنابراين به اين واقف هستم كه در شرق لرستان چيا ميشه پيدا كرد. پس در مجموع به محيط بسيار ناب و با ارزشی پا ميگذاريد و اميدوارم جای من برادرتون را خالی كنيد و اگر اين جانورانی كه معرفی كردم را ديديد برام يه كف مرتب بزنيد و بدانيد كه در ايران اين صحبتا برای اين منطقه بی نظير؛ خيلی از منابع هم ناقصند !

ماهی ها: مهم ترين ماهی اين درياچه، قزل آلای خال قرمز كه فقط بومی حوضه آبهای شيرين ايران و به قزل آلای بومی هم معروف در بسياری از درياچه های ايران ريخته شده. دو گونه ماهی ديگه هم در اون ميشه پيدا كرد يكی قزل آلای رنگين كمان كه باز هم مثل خال قرمز در بسياری رودها و درياچه ها ريخته شده و ماهی سياه يا زرده كه در مهارلو و حتی خليج فارس هم پيدا ميشه و متعلق به پر گونه ترين خانواده ماهيان ايران يعنی كپورماهيان با بيش از 80 نوع ماهی در حوضه آبهای داخلی ايران. تغذيشون بيشتر از حشرات آبزی، سخت پوستان، جلبك ها، دانه های گياهان و مواد ته نشين شده در كف؛ كپورماهيان هم دندان ندارن. كلاً به خانواده قزل آلاها، آزاد ماهيان يا سالمون ها ميگن كه ارزش غذايی بالايی دارن، بوی ضُحم كمی هم دارن و گونه های اين خانواده از پرطرفدارترين ماهيان در ماهيگيری ورزشی و تفريحی در عرض های شمالی و در واقع نيمكره شمالی زمينن كه در ايران هم 6 گونه از اين خانواده را ميشه پيدا كرد؛ تغذيشون از بی مهرگان آبزی مثل لارو حشرات، سخت پوستان و ساير بی مهرگانی كه ميشه در آب پيدا كرد و ماهيان كوچك ديگست. پس قلاب ببرين ولی مراعات كنين در صيد !

You can see links before reply

You can see links before reply

You can see links before reply

Behzad
24-05-2010, 04:04 PM
گهر - اُشترانكوه و فون آن، قسمت دوم: دوزيستان

خوب يكی ديگه از گروه های مهره دار، دوزيستان كه 22 گونه از اونها در ايران شناسايی شده، خيلی كسی درموردشون تحقيق نكرده و من يه دكتر مهرگان ابراهيمی كه دوست خوبی هم هستن و الآن در استراليا مشغول به ادامه تحصيل و اتفاقاً اصفهانیم هست را ميدونم كه خيلی پيگير بحث دوزيستان ايران.
دوزيستان ايران هيچ يك سمی نيستن، گاز نمی گيرن، دندون هم ندارن و غالباً گوشت خوار مطلقن و دامنه غذاييشون هم به نسبت ماهيا خيلی گسترده تر. و بايد به صورت احتمالی گفت كه چيا در گهر - اشترانكوه از اين دسته جانوران ميبينيد. بايد با توجه به دوزيستان شناسايی شده در استان لرستان حدس زده شه. پس دقيق گفتن كار مشكلی.
در استان لرستان حدود 7 گونه دوزيست شامل 3 گونه وزغ، يك گونه سمندر و 3 گونه قورباغه پيدا ميشه و چون محيط درياچه ای و دوزيستان هم همواره به آب جهت رطوبت و جلوگيری از خشكی پوست نياز دارن من فكر می كنم همه اين 7 گونه را كه توضيحاتشو ميدم را ببينيد البته با دقيق شدن و چشم باز.
وزغ ها: 3 گونه وزغ ( فرق قورباغه و وزغ در ساختار پاها و نيز نحوه حركت كه اگر خواستين ميگم ) عبارتند از وزغ سبز، وزغ بی گوش لری و وزغ لرستان كه دو گونه بی گوش لری و لرستان بومی همين استان و در هيچ جای ديگه به صورت طبيعی پيدا نميشه.وزغ ها در ايران نسبت به قورباغه ها تعداد گونه بيشتری دارن و دليلش قدرت سازگاری و تطابق كه باز علت اين موضوع هم پوست وزغ هاست كه نسبت به ساير دوزيستان حتی سمندرها، پوست خشك تری دارن و آب كمتری از طريق پوست نسبت به سايرين از دست ميدن و لذا با هوای خشك بيابانی بيشتر سازگارن. وزغ سبز كه بيشترين پراكندگی را در كشورمون داره، عادی ترين وزغ كه 7-8 سانت طولش ميشه و دو زير گونه يا نژاد از اون در ايران هست يكی نژاد كرمانی و ديگری غربی، كه شما اگر ديديد، نژاد غربيشو می بينيد. وزغ بی گوش هم كه از وجه تسميش پيداست، پرده گوش در زير پوست پنهان شده و بنابراين بی گوش به نظر ميرسه كه اينم دو نژاد خالدار و لری داره كه شما لريشو می بينيد البته اين نژاد لری، پرده گوش ريز و قابل مشاهده داره.

You can see links before reply

You can see links before reply

قورباغه ها: 3 نوع قورباغه كه بيشتر در همون جنگل ها و اطراف درياچه می بينيد در لرستان وجود داره. قورباغه درختی واقعی، قورباغه درختی تركی يا عثمانی يا اروپايی به اضافه قورباغه معمولی. دو قورباغه درختی، هر دو متوسط طولی معادل 4-5 سانت دارن و كوچك ترين قوربغه های ايرانن كه در مناطق تالابی يا مرطوب استان های مازندران، گيلان، دو آذربايجان، لرستان، خوزستان و فارس پيدا ميشن. اگر در چادر صدای بلندی شنيديد كه خاصم هست بدونين كه يكی از اين دو گونه هست كه در عين جثه كوچك، بلندترين صدا را بين همه ی قورباغه های ايران دارن و تازه الآن فصل صداهاست چون فصل جفت گيری و نرها برتريشون را با صداهای هرچه بلندتر به ماده ها ثابت كنن. باز عادی ترين قورباغه، كه از اسمشم مشخص قورباغه معمولی يا مردابیِ كه در همه جای ايران به جز سيستان از حوض خونه ها تا جوب و تالاب ها پيدا ميشن و هميشه در نزديك منبع آب به سر ميبرن و اگه روزگار بهشون حال بده تا حدود 18-19 سانت رشد ميكنن.

You can see links before reply

You can see links before reply

سمندرها: خوب هركی اين سمندر را ديد خيلی خوش شانس و اگر عكسشو برامون بذاره تو انجمن يه جايزه خوب داره بی شك. سمندر كوهستانی لرستان زيباترين گونه از اين موجودات در ايران؛ كلاً 7 گونه سمندر در ايران پيدا ميشه شامل سمندر غارزی گرگانی، سمندر ايرانی، سمندر كوهستانی لرستان، سمندر كوهستانی آذربايجان، سمندر كوهستانی كردستان، سمندر باله دار جنوبی و سمندر آتشين كه 3 گونه ايرانی، غارزی گرگانی و لرستان بومی ايران كه اخيراً هم هر سه حمايت شده اعلام شد و اگر مأمورين از كسی بگيرن حسابش با كرام الكاتبين. سمندر ها يا سلامندِرها بيشتر در مناطق معتدل نيمكره شمالی زمين پيدا ميشن . سمندر لرستان را من در خوزستان، لرستان ديدم و احتمالاً در فارس هم پيدا ميشه چون بيشتر آبهای گرم و مناطق شرجی را دوست داره.

You can see links before reply

Behzad
25-05-2010, 03:22 PM
گهر - اُشترانكوه و فون آن، قسمت سوم: خزندگان

خوب از خزندگان صحبتايی شده و ساده ترين دسته بندی اين كه اين گروه از مهره داران را به 4 دسته سوسماران، مارها، لاك پشت ها و كروكوديل ها تقسيم ميكنن كه ماشالا ما از همش تو ايران داريم. خزندگان به چه دردی ميخورن يه بحث بی سروته ولی برای مثال از زهر انواع مارها در داروسازی برای مقابله با بيماری های سرطانی و حتی يه نمونه جالبش ريشه كن كردن جنون گاوی با استفاده از سم افعی شاخدار ايرانی توسط دانشمندان آلمانی همين چند سال قبل بود. كلاً برای چرخه های اكولوژيكی و غذايی خيلی پراهميت و مفيدن. باز در مورد خزندگان اين ناحيه چون يه مجموعه اكوسيستمی متنوع و نسبتاً كاملی هست و دارای تپه ماهورها، درياچه، كوه ها، علفزارها و مراتع هست پس تنوع خزندگان به نسبت بايد خوب باشه و به جز كروكوديل از هر رده، گونه هايی را خواهيد ديد و بايد اين قسمت را با توجه به خزندگان شناسايی شده در 4 استان اصفهان، مركزی، خوزستان و خود لرستان پيش بينی كرد. از گفتن نام های انگليسی هم خودداری ميكنم چون به دردتون نمی خوره. در ضمن اواسط بهار تا اوايل تابستون، بيشترين حضور خزندگان در طبيعت و بنابراين من فكر ميكنم خيلی از گونه ها را موفق بشيد ببينين چون الآن در همين زمان سفر ميكنيم كه فصل جفت گيری و يا تخم گذاری بيشتر همين حالاهاست.

لاك پشتان: لاك پشتان در ايران 10 گونه اند كه يه تقسيم بندی كامل براشون لاك پشتای آبی يا Turtles، لاك پشتان خشكی – آبی يا Terrapins و لاك پشتان خشكی زی يا Tortoises، كه ما از هر سه گروه در ايران داريم كه درباره لاك پشتان دريايی ايران يه مقاله اجمالی در اولين صفحه گذاشته شده كه خيلی خفن. اما لاك پشتی كه شما احياناً خواهيد ديد يه لاك پشت علف خوار و خشكی زی مطلق به نام لاك پشت مهميزدار نژاد غرب ايران كه از جمله لاك پشتای كمياب، درخطر و حمايت شده هست و اگر ديديد خيلی روشن شانس خواهيد بود و محتمل كه در حوالی درياچه بيشتر شانس ديده شدنشو اونم در جنوب درياچه داشته باشين. درست كه كمياب ولی بيشترين پراكنش را در بين ساير لاك پشتا در كشورمون داره. طول كاسه اين گونه، حدوداً بين 25 تا 33 سانت.

You can see links before reply

سوسماران: از خانواده آگاماهامحتمل كه 3 گونه، از خانواده انگوييدها 1 گونه، خانواده ژكوهای پلنگی 1 گونه، ژكوها 1 يا 2 گونه، اسكينك ها 2 گونه و لاسرتاها هم 1 گونه به شرط چشم تيز خواهيد ديد. پس از 8 خانواده يا تيره، گونه های 6 خانواده را احتمالاً ميتونيد ببينين. از آگاماها، آگامای صخره ای فلس يا پولك درشت يا بعضيا سر زرد هم بهش ميگن، آگامای چابك يا استپی و همچنين آگامای فلس شاخی كه هر سه گونه هم روزفعالند را ميشه ديد. آگامای صخره ای پولك درشت را در مراتع و علفزارها و يا روی تخته سنگ ها و خلاصه بيشتر روی بلندی ها كه دارن چشم ميندازن برا پيدا كردن شكار و همچنين آفتاب گرفتن پيدا كنين. آگامای فلس شاخی را اما بيشتر بين بوته ها و همون دشت های پر گياه و علف، و همچنين آگامای چابك هم كه 3 نژاد ازش در ايران مشخص شده را ميتونين در همون جاهايی كه برا آگامای صخره ای فلس درشت ذكر كردم، بيابيد. از خانواده انگوييدها هم يك گونه كه لوس مار يا مارمولك شيشه ای باشه را در اون ناحيه ميشه ديد. ژكوی پلنگی غربی كه خوشگل هم هست را در شب هنگام در جاهای كم گياه يا به اصطلاح تنك نخواهيد ديد چون خوابين و ديدنش سخت و اين از گونه هايی كه خودبُری دم هم درش ديده ميشه. اما ژكوی ايرانی يا دُم كُند وجودش در اين محل قطعی هم در روز و هم شب هنگام احتمال ديدنش هست و خيلی هم كُند حركت ميكنه و در علفزارها بيشتر پرسه ميزنه؛ اما يه گونه ژكوی صخره ای بلوچی هم در لرستان هست ولی من بنا به دلايلی بعيد ميدونم اونجا ببينيدش. اسكينك علفزار جنوبی و اسكينك خال قرمز از گونه های خانواده اسكينك ها هستن كه در محل مورد نظر ميبينيد چراكه هر دو روزفعالن و در نقاط مرتفع يا كم ارتفاع دارای پوشش گياهی يعنی در واقع همون مراتع و علفزارها، نوع خال يا نشان قرمز و در تپه ماهورها اسكينك علف زار را ميبينيد. خوب آخرين گونه از آخرين خانواده ای كه گفتم يعنی لاسرتاها، سوسمار يا مارمولك مارچشم كه روزفعال و در اماكن آفتاب گير، كه ممكن جایی تنك يا پرگياه ديده بشه. همگی گونه هايی كه معرفی كردم غالباً حشرات و عنكبوت ها و ساير بندپايان اصلی ترين رژيم غذاييشون پس به نفع شماست كه از دست حشرات موزی خلاصيد البته نه كاملاً ! و خودشون بيشتر توسط جوندگان، پرندگان و مارهای مختلف خورده ميشن.

You can see links before reply

You can see links before reply

You can see links before reply

You can see links before reply

You can see links before reply

مارها: نترسين كه اصلاً 4 گونه مار اونم اگر خيلی خوش شانس باشين ميبينين كه از اين رقم، 3 تاشون فقط مجسمن ولی 1 گونه كه گرزه مار باشه سمی و به خانواده افعی ها يا وايپرها متعلق. من در زمينه مارها زياد بارم نيست و فقط اسماشونو براتون ميگم: مار سوجه، مار گورخری و تيرمار استپی از مارهای كم خطر و گرزه مار كه شانس اورديد بزرگ ترين گونه از افعی های ايران طولش به حدود 2 متر ميرسه. مارها هم ترتيب جوندگان موزی، سوسماران، بندپايان مختلف و گاهاً هم نوع خودشون را ميدن.

You can see links before reply

You can see links before reply

You can see links before reply

You can see links before reply

اين كاری كه من دارم ميكنم در تمام ايران كه هيچ در تركيه هم انجام نميشه پس بريد حالشو ببرين و دعاشو به جونمون بكنيد !

Behzad
26-05-2010, 02:08 PM
گهر - اُشترانكوه و فون آن، قسمت چهارم - بخش 1: پرندگان

خوب ميرسيم به بحث پرندگان، اولين گروه خون گرم از مهره داران كه به دليل داشتن قدرت پرواز، توانايی بالايی در زيستن دارن. اصولاً چون منطقه زيستگاه های متنوعی داره كه بهش اشاره كردم پس پرندگان هم حضور پررنگی را در منطقه دارن ولی متأسفانه انتظار زيادی نسبت به ديدن گونه های شكاری نداشته باشين؛ چون غالباً وقتی محيط از آدم پر بشه حالا هر چیيم محيط برای شكار مساعد باشه، پرندگان شكارگر روزفعال ( جغدها شب فعالند ) كه 30 – 40 گونه ازشون در ايران ما شناسايی شده، از محيط خارج ميشن ولی اينطورم نيست كه چيزی از اين گروه نبينيد. درسته كه 520 گونه پرنده در كشورمون شناسايی شده و نسبت به مساحت ايران هم رقم به نسبت بالايی و شناختن همشون كار دشوار و زمان بری ولی در ايران روی اونها و به اضافه پستانداران بيشتر از ساير مهره داران كار شده و دليل اون هم زيبايی پرندگان.
من حدسم براين كه 23- 25 گونه پرنده در جاهای مختلف از چمن زارها تا درياچه و فراز كوه ها، مزارع بين راه و جنگل های پراكنده خواهيد ديد و چون اين تعداد نسبت به درياچه های ديگه زياد نيست پس الزاماً تصاويراين تعداد گونه را براتون ميذارم تا اگر احياناً اون جا مثلشو ديدين، متوجه بشيد كه چی.
خوب همون طور كه گفتم به دليل تنوع در محيط، محتمل 2 گونه پرنده شكاری و يك كركس، 2 گونه آبزی و آبچر، 1 گونه داركوب سان، كلاغ سياه، دو نوع چلچله و چندين گونه گنجشك سان به اضافه دو گونه كبوترو يك نوع كوكو، مشاهده كنيد.
كركس مصری كه در نيمه غربی آسيا و آفريقا پراكنش داره، گونه جالبی كه بالغش جثه نسبتاً بزرگی داره و در كوه ها پيدا ميشه. دِليجه از گونه های شكاری كوچك جثه هست كه حدوداً متوسط طولش 35 سانت و در اطراف تپه ماهورهای نزديك درياچه مكانی كه شايد بشه ديدش بالی نوك تيز و كشيده با دم بلند، مشخصه بارزش برا تفكيك از سارگپه هست. سارگُپه از دليجه بزرگ تر و به خانواده ديگه ای تعلق داره كه متوسط طول بدنش 50 تا 55 سانت و بهار و پاييز فصل ديدنش.

كركس
You can see links before reply

دليجه
You can see links before reply

سارگُپه
You can see links before reply

پرندگان آبزی الآن فصل ديدنشون نيست چون مهاجرت كردن ولی اردك كله سبز يه گونه ای كه دائم در قسمت های كم عمق خيلی از درياچه ها و رودها ديده ميشه. پرنده كنار آبزی و به اصطلاح آبچر، آبچليك تك زی يا منفرد با ميانگين طول 20 سانت كه هميشه به دنبال كرم ها و سخت پوستان نوكش را به ندرت از آب بيرون مياره.

You can see links before reply

You can see links before reply

Behzad
26-05-2010, 02:13 PM
گهر - اُشترانكوه و فون آن، پرندگان

داركوب باغی هم با متوسط اندازه 20 سانت در درختان كهنسالی كه در شرق درياچه قرار دارن بنده به شخصه ديدم. در ايران هم 10 نوع داركوب مختلف ديده شده.

You can see links before reply

بادخورك معمولی كه بيشتر در غروب آفتاب و خنكای عصر را ميتونيد در حال پرواز بر فراز درياچه ببينين و دمی مثل پرستو ها يا چلچله ها داره ولی به خانواده اونها تعلق نداره. باز يه نوع پرستو به نام چلچله كوهی را ميتونيد در حال پرواز بر فراز درياچه ببينين كه از اتفاق تابستون گذر.
You can see links before reply

You can see links before reply

و اما دو نوع كبوتر كه تقريباً در بيشتر مناطق طبيعی ايران ديده ميشن با حضور خودشون در منطقه به ديده چشم ما منت ميذارن. دو گونه كبوتر يا كفتر چاهی و جنگلی؛ هر دو عمدتاً از مواد گياهی، دانه ها و گاهی هم از حشرات تغذيه ميكنن. كبوتر جنگلی وجود ارزش بيتری داره و نسبت به نوع چاهی كمتر ديده ميشه ولی در تمام طول سال در جنگل های اطراف درياچه زندگی ميكنه. كوكو هم در درختان شرق درياچه من ديدم كه چيزی حدود 30 سانت طولش، آشيانه سازی نميكنه و انگل مآبانه به آشيانه ساير پرندگان رخنه ميكنه و نر و ماده هم شكلن. تغذيشم مثل كبوترهاست ولی در رژيم غذاييش ميوه هم ميخوره.

You can see links before reply

You can see links before reply

Behzad
26-05-2010, 02:39 PM
گهر - اُشترانكوه و فون آن، قسمت چهارم - بخش 3: پرندگان

توكای سياه يكی ديگه از انواع پرندگان زيبای اين ناحيه هست كه حدودً 25 سانت اندازش وجه تمايزش با ماده همين رنگ سياه كه در ماده رنگ به قهوه ای ترياكی يا روشن بسته به محيط، تغيير ميكنه و من اين اطمينان را بهتون ميدم كه زياد از اين گونه ببينين. خانواده توكاها در ايران 35 گونه داره كه از جمله پرنده های زيبايی هستند كه در بينشون بهترين خواننده های دنيا وجود دارن؛ كه خوب شما هم از توكا كه صدای دلپذيری هم داره بهره خواهيد برد.

توكای سياه نر
You can see links before reply

دسته های سار قبل از طلوع و حين غروب آفتاب يكی از پديده هايی كه به اين محيط زيبا، زيبايی دوچندانی ميبخشه و اين عكس را كه خودم از چغاخور گرفتم را به عنوان نمونه براتون ميذارم. سار معمولی كه در منطقه هست 20 سانت طولش، نر و ماده مثل هم و همه چيزخوارن.

You can see links before reply

هدهد يا شانه به سر كه الآن هم فصل ديدنش بيشتر، در جنگل ها ميبينين و نزديك به 30 سانت اندازش و از كرم ها و حشرات تغذيه ميكنه يعنی گياه تو كارش نيست.

You can see links before reply

كبك ( Chukar )، پرنده دشت و كوه و دامنه های باز، جاذب شكارچيان عزيز. پرنده ای كه به سختی و نزديك به زمين پرواز ميكنه؛ از حشرات و گياهان تغذيه ميكنه كه بيشتر شيب های شمالی و جنوبی درياچه محل اقامتشون.

You can see links before reply

Behzad
26-05-2010, 03:04 PM
گهر - اُشترانكوه و فون آن، قسمت چهارم - بخش 4، پايانی: پرندگان

از پرنده های زيبا و در عين حال خشن، زنبور خوار كه من خيلی جاها از مناطق بيابانی تا دشت و دمن و جنگل ديدم. دليلشم واضح كه هرجا زنبور باشه ايشونم هستن ولی همه گونه های زنبور باب طبعشون نيست. به جز زنبورها از ساير حشرات هم تغذيه ميكنن و شما نوع معموليشو بيشتر در حال پرواز روی درياچه شايد ببينين. تابستون گذر و كمتر از 30 سانت اندازش.

You can see links before reply

سنگ چشم كله سرخ به خانواده ای به همين نام متعلق كه اعضای اون و در اطراف درياچه ميشه ديدشون، پرندگان جسورين كه مثل قرقی های كوچك پرندگان، خزندگان، پستانداران كوچك و حشرات و بندپايان بزرگ را شكار ميكنن. و جالب كه مثل يك قصاب، شكار كشته شده خودشون را به خار يا شاخه درختان، ميخ كش ميكنن. يكی ديگه از ويژگی هاشون، تقليد صدای ساير پرندگان.

You can see links before reply

دو نوع سسك ( sesk )، يكی سسك بيدی و ديگری سسك سرسياه كه بر درختان اطراف درياچه و جنگل ها ديده ميشن. هر دو به جنس يا سرده متفاوتی متعلقن و عموماً سسك ها، تمييز و تشخيص گونه هاشون از هم خيلی مشكل و با استفاده از صداهای متفاوتشون شناسايی ميشن كه عجب صداهای قشنگی. هر دو مهاجرن و از حشرات و عنكبوت ها تغذيه ميكنن.

You can see links before reply

You can see links before reply

خلاصه می بخشِد كم گويی كردم چون هم من زياد در زمينه پرندگان سررشته ندارم و هم اين كه تعداد گونه ها برای صحبت از هر كدومشون زياد. اگر هم ميخوايد پرنده نگر باشين، دوربين دوچشمی به اضافه سكوت و كمين كردن اساسی ترين شروط و بعدش هم علم و اطلاعات. در پرندگان چون سيستم تك همسری بر خلاف پستاندارن كه سيستم چند همسری دارن، پرنده نر بايد خيلی بها بده تا يه ماده برای خودش جور كنه پس خداوند رنگ های زيبا و قدرت و صلابت را به نرها داده.

از پرندگان زير، توضيحی ندادم!

عكس زير از سيد بابك موسوی
You can see links before reply

You can see links before reply

You can see links before reply

You can see links before reply

You can see links before reply

Behzad
26-05-2010, 09:18 PM
گهر - اُشترانكوه و فون آن، قسمت پنجم: پستانداران

در حوزه اطراف درياچه، حداكثر 10 نوع پستاندار مختلف و اگر به قسمت های كوهستانی بريم امكان وجود پلنگ ايرانی، گرگ، قوچ وميش و كل و بز ايرانی هم افزايش پيدا ميكنه. اما از اون 10 گونه پستاندار فقط 5 تاشون جوندن و 6 تا ديگه شامل خفاش، روباه، گراز، كل و بز ( پازن )، شغال و راسو. ولی ميگم بسته به اين كه چه جاهای بكرتری برين، هم پرندگان شكاری بيشتر و هم پستانداران ديگه ای را موفق به رؤيتش ميشيد. غالب پستانداران در كشورمون شب فعالن.

جوندگان: موش معمولی كه در سراسر هم پيدا ميشه شايد معمولی ترين نوع اين جانوران باشه. دو گونه ديگر جرد ايرانی و جربيل هندی كه باز جرد ايرانی در سراسر ايران هم پيدا ميشه. اين دو گونه موش نيستن و هر دو دارای دم درازی هستن كه ته اون منگوله مانند و بيشتر شب هنگام فعاليت ميكنن؛ از بی مهرگان هم بيشتر تغذيه ميكنن. تشی يا گربه تيغی يه جونوری كه خيلی كارش درست و به تازگی مشخص شده كه مصرف گوشتش دارويی برای جانبازان شيميايی ماست ( پرورش هم داده ميشن ) و از جوجه تيغی ها كه در ايران 3 نوع هستن متمايز؛ طولش به حدود 1 متر و وزن بالغش به 20 كيلو ميرسه. گياه خوار ولی ملخم ميخوره در ضمن شبگرد هستن. اين تيغ های روی بدن تنها ترفند دفاعی كه در واقع موهای ضخيم و سفت شده جانور طی روند تكامل. دقت كنيد كه اونی كه مردم ميگن تيغ پرتاب ميكنه همين موجود؛ اما آيا درست ؟ مگه زوبين، قطعاً كه نه. اما وقتی شكارگری مثل پلنگ بخواد سرش قر بياد، اگر بدن يا دست و پای اين جانور و يا ساير جانوران به اين تيغ ها برخورد كنه، چندتاش در طی تماس مثل كاكتوس وارد بدن ميشه كه بعضاً باعث عفونب ميشه ولی تيغا سمی نيست. پس تيغ در اثر اصابت يا تماس از بدن تشی جدا ميشه. در حين دفاع هم اول با لرزوندن بدن و در نتيجه به هم خوردن تيغا، صدای خاصی ايجاد ميشه كه يه نوع ريپی و برای ترس و فرار شكارچی يا مزاحم. چندين نوع در دنيا داره كه ما در ايران نوع هنديشو داريم. خرگوش يالدار يا قهوه ای يا معمولی كه در غرب ايران پراكنش داره، كاملاً گياه خوار و بيشتر شب فعال و در حين فرار فكر ميكنی يه بچه آهو داره ميدوه.

جِرد ايرانی

You can see links before reply

جربيل هندی

You can see links before reply

تشی يا گربه تيغی

You can see links before reply

خرگوش قهوه ای

You can see links before reply

گراز: خيلی جونور مفيدی و از نظر اكولوژيكی پراهميت چون با دندونای نيش قوی كه داره زمين را برای يافتن ريشه گياهان زير و رو ميكنه كه اين كار همون شخم زمين؛ تازه با اين كار خيلی از حشرات مضر برای گياهان را به سطح ميرونه كه اين خودش غذای خيلی از جانوران ديگه را مهيا ميكنه و بنابراين، حشره مضر از خاك خارج ميشه. گرازها همه چيزخوار و به اصطلاح پرزان و در هر نوبت 10-14 بچه قد و نيم قد ميزاد و چون در ايران زياد خواهان نداره، الحمدلله نسلش در خطر نيست تا جايی كه حتی همين دو سال قبل در جنگل های حرا هم چندتاشونو ديدن. بو لاش سگ ميدن و اگر عصبانی بشن با سرعت حيرت آوری به سمت منبع توليد عصبانيت ميدون و اگر به انسان برخورد كنن، ميتونن هر دو پاهامونو خرد كنن. در ضمن نميتونن گردنشونو زياد در جهات مختلف حركت بدن و ديدشون هميشه به سمت جلو و برای ديد كامل اطراف، خودشونو حركت ميدن تا سر بچرخه و متعاقب اون چشما جاهای مختلف را ببينه. در قسمت های شمالی و جنگلی ايران اندازشون خيلی بزرگ ميشه تا جايی كه يه نر اين گونه زوج سم، به بيش از 200 كيلو ميرسه. موهای روی بدنشون مثل سوزن، ضخيم و سفت !

You can see links before reply

كل ( نر ) و بز يا پازن: يكی از جانورانی كه من خيلی باهاش حال ميكنم، ايشون كه در ايران يه نژاد و به پازن ايرانی معروف؛ از جمله جانورانی كه انسان های قديم، اولين نقاشی ها را ازش كشيدن و در قديم الأيام نماد حيات وحش ايران بوده. صخره زی مطلقن و در جاهای بكر تعداد بيشتری ازشون وجود داره. طول شاخ كه يكی از علل نابودی و در خطر بودن نسل اين جانور ( شكار برای تروفه )، در مناطق مختلف، متفاوت و شاخ نرهای مسن به 140 – 150 سانت هم ميرسه. وزنشون در قسمت های شمالی و غربی به 100 كيلو ولی در قسمت های خشك مركزی و جنوبی هم شاخ ها طول كمتری دارند و هم وزن نرها از 60 كيلو به ندرت تجاوز ميكنن. اينم شاهكار دوست هميشه سرفرازم سيد بابك موسوی. در ضمن اون بز كوهی كه در planet earth ديديد بر سر ماده ها ميجنگن، كل ناميبيايی كه اوضاع نسلشم خيلی بی ريخت و ما در ايران نداريمش.

عكس از سيد بابك موسوی

You can see links before reply

قوچ ( نر ) و ميش: از نژاد ارمنيش خواهيد ديد به شرط رفتن به جاهای بلند و بكر، در ايران 7 نژاد از قوچ و ميش وجود داره كه سالارترينش اوريال و در خراسان پيدا ميشه. نسل بيشتر اونها مثل پازن ايرانی درخطر يعنی يه پله قبل از آستانه انقراض كه گورخر و يوز ايرانی درش قرار دارن.

You can see links before reply

سگ سانان: روباه معمولی كه دم نسبتاً بزرگ و قطوری داره يكی از انواع سگ سانان و همه چيزی ميخوره از حشرات تا آشغال و علف !. گرگ كه در ايران نوع خاكستری را در همون حوالی كوه ها ميشه شب هنگام صدای زوزه هاشون را شنيد و چون منطقه از لحاظ شرايط تغذيه ای وضعش خوب پس زياد نگران نباشين ولی اصولاً شبا تو بلندی ها نباشين بهتر.

خفاشم در ايران 50 گونه شناسايی شده كه دكتر اعتماد بعد از 20 سال تاحالا 21 گونه ازشونو بيشتر نديده !. پستانداران فوق العاده مفيدين و كسی فكر نكنه كه خون خوارن. در آمريكا يك نوع خون آشامش هست. حتی ما در ايران خفاش ميوه خوار داريم. خيلی به گرده افشانی كمك ميكنن و عموماً از انواع بندپايان تغذيه ميكنند. پس فقط بدونين خفاشم اونجا هست ولی چه گونه هايی خيلی كار خفنی فهميدنش.

خفاش ناتوسی

You can see links before reply

راسو: كوچك شده سمور و كوچك ترين گوشت خوار پستاندار زمين زی ايران. در زمستان ها، بدنی كه به اين رنگ ميبينيد، كامل سفيد ميشه كه در خيلی از جانوران تغيير رنگ به خاطر تغيير فصل رخ ميده كه دليلش هم گرما و سرماست. در زمستان ملانين كه آنزيم ساختن رنگريزه های سياه موها در جانوران من جمله ما آدماست، ساخته نميشه و موها روشن تر يا كاملاً سفيد ميشه. يه گونه ی بسيار جسوری كه حتی با وجود كوچك بودن جثه، به خرگوش 2-3 برابری اندازه خودش حمله ميكنه. هم روزفعال و هم شب فعال و طول بدنشم به 25 سانت ميرسه.

راسو، منطقه حفاظت شده پرور سمنان؛ عكس از فرهاد رضوی

You can see links before reply

پلنگ ايرانی هم حضورش در منطقه محتمله و بيشتر شب شكاره كه قوچ و ميش به علاوه كل و بز، اصلی ترين غذاش و تا بچه های انجمن يوز آسيايی دربارش گفتن، من جسارت نميكنم:

You can see links before reply

You can see links before reply

كلاً در اون محيط هيچ چيزی شما را تهديد نميكنه؛ اين را تضمين ميكنم. ديديد كه در يك محيطی كه ما فكر ميكنيم فقط 4 تا مارمولك و پشه توش زندگی ميكنه، چه تنوع زيستی وجود داره. تازه من گونه هايی كه بيشترين احتمال ديده شدنشون هست را ذكر و معرفی كردم. اگر هدفتون ديدنشون و لذت بردن ازشونه، تيزبين، ساكت و هم رنگ محيط بشيد. من بيشتر اين جانوران را از نزديك ديدم و با اين حال اگر باز هم ببينم آنچنان حس و حال خوبی بهم دست ميده كه خيلی كم تجربه ميشه.

ببينيم دوستان بعد از نوشته شدن اين راهنمای مجازی، در طول سفر چه ها ديدند:

You can see links before reply

نويسنده و گردآورنده: بهزاد زادهوش دانشجوی محيط زيست