PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : هم هوایی در کوهستان و برنامه های کوهنوردی



هومن
11-08-2013, 04:09 PM
مطالب موجود در پست های شماره 1 تا 9 از این تاپیک منتقل شده است

تور پیاده روی مسیر دریاچه سوها تا آبشار لاتون - 17 تا 19 مرداد ماه 1392 - 3 روزه (You can see links before reply)




---------------------------------------------------------------------------------------------

آقا هومن بی صبرانه منتظر صعود به قله ی دماوند هستم :1:


هیوا خانم من هم خیلی مایلم با شما و بقیه بر و بکس آنو یه صعود دشمن شکن به دماوند داشته باشیم :3: ولی صعود به دماوند - تازه برا صعود تابستانی و از جبهه جنوبی که از برف خبری نیست- نیاز به آمادگی بدنی کافی داره
کوهپیمایی مقوله اش با طبیعت گردی یه نمه تفاوت داره و سنگین تره
البته اگه بطور معمول در برنامه های کوهپیمایی در حد ایستگاه پنج شرکت می کنید این آمادگی سریعتر بدست میاد
بهرحال بنظر من حضور در حداقل دو تا پیش برنامه کمی تا قسمتی سنگین در حد صعود یک روزه ( که تقریباً صعود سرعتی-استقامتی محسوب میشه) به توچال ضرورت داره هم برای افزایش آمادگی بدنی و از اون مهم تر برای عادت کردن بدن به ارتفاع

H¡va
11-08-2013, 04:18 PM
هیوا خانم من هم خیلی مایلم با شما و بقیه بر و بکس آنو یه صعود دشمن شکن به دماوند داشته باشیم :3: ولی صعود به دماوند - تازه برا صعود تابستانی و از جبهه جنوبی که از برف خبری نیست- نیاز به آمادگی بدنی کافی داره
کوهپیمایی مقوله اش با طبیعت گردی یه نمه تفاوت داره و سنگین تره
البته اگه بطور معمول در برنامه های کوهپیمایی در حد ایستگاه پنج شرکت می کنید این آمادگی سریعتر بدست میاد
بهرحال بنظر من حضور در حداقل دو تا پیش برنامه کمی تا قسمتی سنگین در حد صعود یک روزه ( که تقریباً صعود سرعتی-استقامتی محسوب میشه) به توچال ضرورت داره هم برای افزایش آمادگی بدنی و از اون مهم تر برای عادت کردن بدن به ارتفاع

کاملا درسته و کاملا موافقم...به همین دلیل هم هست که خیلی مشتاقم...منظورم از برنامه های جانبی به سحر دقیقا از همین دست به قولی پیش برنامه هاست که هم اکنون هم گاهی اجرا میکنیم اما از این هفته خیلی جدی تر و مداوم تر....

ehsandftm
11-08-2013, 04:55 PM
کاملا درسته و کاملا موافقم...به همین دلیل هم هست که خیلی مشتاقم...منظورم از برنامه های جانبی به سحر دقیقا از همین دست به قولی پیش برنامه هاست که هم اکنون هم گاهی اجرا میکنیم اما از این هفته خیلی جدی تر و مداوم تر....
هیوا خانوم، واسه صعود های مرتفع حتما هم هوایی نیاز داری، این "هم هوایی" هم واسه ما ساکنای تهران فقط با شب مونی تو قله توچال فراهم میشه!!! پس حتما اگه قصد صعود در آینده نزدیک رو داری "هم هوایی" فراموشت نشه!! :9:
اگه خدا بخواد 24 و 25 همین ماه، مهمونه بام ایرانم :16::what::d29:

H¡va
11-08-2013, 05:26 PM
هیوا خانوم، واسه صعود های مرتفع حتما هم هوایی نیاز داری، این "هم هوایی" هم واسه ما ساکنای تهران فقط با شب مونی تو قله توچال فراهم میشه!!! پس حتما اگه قصد صعود در آینده نزدیک رو داری "هم هوایی" فراموشت نشه!! :9:
اگه خدا بخواد 24 و 25 همین ماه، مهمونه بام ایرانم :16::what::d29:


بله هرچند که زیاد موافقش نیستم هم هوایی 12 ساعته ی شب مانی توچال در طی شش روز زندگی در تهران قطعا از بین خواهد رفت و تاثیری بر صعود بهتر به دماوند یا علم کوه یا سبلان نداره اما همون طور که گفتید برای ما در چنین شرایطی ودر تهران توچال نسبتا جواب گوست

ehsandftm
12-08-2013, 12:41 AM
بله هرچند که زیاد موافقش نیستم هم هوایی 12 ساعته ی شب مانی توچال در طی شش روز زندگی در تهران قطعا از بین خواهد رفت و تاثیری بر صعود بهتر به دماوند یا علم کوه یا سبلان نداره اما همون طور که گفتید برای ما در چنین شرایطی ودر تهران توچال نسبتا جواب گوست
تاثیرش وقتی نمود پیدا میکنه که این هم هوایی و هم ارتفاعی به طور منظم و هر هفته باشه و از مسیر های مختلف(سیاه سنگ-ولنجک-خط الراس درکه>کلکچال>توچال-پلنگچال>توچال) باشه که به کوله کشی تو شیب زیاد و مسیر طولانی هم بدن عادت کنه!
در مجموع هستیم در خدمت دوستان واسه قله(ها) رفتن(یه آدم شدیدا پایه) :4::41:
علم کوه، میره تو تخصص استاد پارسا، چون دست به سنگ داره. مخصوصا گرده آلمانیا(صعودش موند رو دلم) :8::8:

H¡va
12-08-2013, 01:26 AM
تاثیرش وقتی نمود پیدا میکنه که این هم هوایی و هم ارتفاعی به طور منظم و هر هفته باشه و از مسیر های مختلف(سیاه سنگ-ولنجک-خط الراس درکه>کلکچال>توچال-پلنگچال>توچال) باشه که به کوله کشی تو شیب زیاد و مسیر طولانی هم بدن عادت کنه!
در مجموع هستیم در خدمت دوستان واسه قله(ها) رفتن(یه آدم شدیدا پایه) :4::41:
علم کوه، میره تو تخصص استاد پارسا، چون دست به سنگ داره. مخصوصا گرده آلمانیا(صعودش موند رو دلم) :8::8:


فرقی نمیکنه هم هوایی مسیر مختلف باشه یا منظم..به نظر من باز هم آنچنان تاثیر شگرفی نداره!(نمیگم ابدا)
از نظر کوله کشی و شیب زیاد که اصلا مشکلی نیست... حداقل برای من..
یکی از عادت های معمول کوهنوردا اجرای برنامه ی صعود به قله ی مثلا 4000 متری، يک هفته قبل از صعود به قله ی اصلی هست. گروه های تهرانی نیز اغلب شب مانی توچال را اجرا می کنن تا با موندن حدود 12 ساعت در ارتفاع نزدیک به 4000 متر، برای برنامه ی هفته ی بعد به اصطلاح "هم هوا"شده باشن
نرخ از بین رفتن سازگاری بدن با ارتفاع زیاد، در انسان های مختلف، متفاوت هست، همان طور که پیش بینی این که چه کسی دچار بیماری ارتفاع می شود مشکل هست، دونستن این که پس از فرود از ارتفاعات چه مدت حالت هم هوایی طول می کشد نیز دشوار هست
فکر میکنید 12 ساعت موندن در ارتفاع 4000 متر و بعد حدود 6 روز موندن در ارتفاع حدود 1300 متر(مثلا) تاثیری داره؟!!!!
مثلااگر شما کمتر از یک یا دو روز در ارتفاعات متوسط باشید بدن شما زمان کافی برای هم هوایی مناسب نداره...ترکیب خون بعد از دو هفته در معرض ارتفاع قرار گرفتن، با افزایش تولید گلبول های قرمز و هموگلوبین تغییر می کنه
حجم گلبول های قرمز در افرادی که در ارتفاعات بالا زندگی می کنند بعد از ده روز زندگی در سطح دریا کاهش پیدا میکنه، انسانی که زمان کمی حدود یک یا دو روز را در ارتفاع به سر می برد، حقیقتا زمان کافی برای تغییرات فیزیولوژیکی با تاثیر بلند مدت نداره!!
باز هم میگم هیچ چیز هیچ وقت مطلق نیست ...هیچ وقت! :1:
به هر حال اگر بنا باشه با صعود به قله های دیگر برای صعود اصلی هم هوا بشیم، پیش برنامه تا حد ممکن بسیار نزدیک به برنامه ی صعود به قله ی اصلی باید باشه...
با توجه به مطالعات و شنیده هام و تجربه این طور فکر میکنم:1:

H¡va
12-08-2013, 01:59 AM
فرمایشات شما صحیح و متینه و اساتید امر باید بیان جواب صحیح رو بدن، اما من با توجه به صعودهایی که داشتم(هم صعود بدون پیش برنامه و هم هوایی مناسب رو تجربه کردم هم صعود با پیش برنامه) خدمتتون عرض میکنم که صعود های با هم هوایی مناسب، راحت تر و سبک تر بوده(حداقل برای بنده) و مطمعنا میتونم بگم که 80 درصد این هم هوایی ها و صعود های سبک قبل صعود اصلی باعث تاثیرات خوب ذهنی شده تا بدنی!!
همونطور که خودتونم اشاره کردید از نظر فیزیولوژیکی، بدن هر انسان(با توجه به سابقه آمادگی جسمانی گذشتش) متفاوت و شرایط خاص خودشو داره، و تنها و تنها خود فرد میتونه بگه که توانایی صعود رو داره یا نه!! هیچ چیز مطلقی تو طبیعت وجود نداره :16:

به امید تجربه صعود های مختلف، دوشادوش تمام بچه های آنو!! :63:

:1:
آمیــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـن :63:

JackLondon
12-08-2013, 09:40 AM
فرقی نمیکنه هم هوایی مسیر مختلف باشه یا منظم..به نظر من باز هم آنچنان تاثیر شگرفی نداره!(نمیگم ابدا)
از نظر کوله کشی و شیب زیاد که اصلا مشکلی نیست... حداقل برای من..
.....
به هر حال اگر بنا باشه با صعود به قله های دیگر برای صعود اصلی هم هوا بشیم، پیش برنامه تا حد ممکن بسیار نزدیک به برنامه ی صعود به قله ی اصلی باید باشه...
با توجه به مطالعات و شنیده هام و تجربه این طور فکر میکنم:1:

راجع به این بحث هم هوایی با توجه به این امر که جاش اینجا نیست باید یه نکاتی رو عرض کنم:

بحث هم هوایی یک بحث درسته اما شرایط داره.وقتی هم هوایی الزام پیدا میکنه که ارتفاع قله مورد نظر و ارتفاع عمومی فرد صعود کننده به میزان خیلی زیادی متفاوت هستش و بحث تفاوت فشار بین این دو نقطه قابل توجه میشه.
هم هوایی به دلیل واکنش بدن نسبت به کمبود اکسیژن ایجاد میشه که با تولید گلبول ها میزان سرعت دریافت و انتقال اکسیژن از شش به بافت ها رو افزایش میده.میزان عمر این گلبول ها حدود 14 روز بیان شده.
هم هوایی الزامی نداره که حتما چند روز وطولانی مدت باشه. در صعود های برون مرزی هم هوایی گاها از صبح تا بعد از ظهر اتفاق میوفته و دو تا 3بار این ارتفاع افزایش پیدا میکنه و بعد از اون قله صعود میشه.مطالعه شرح گزارشات برون مرزی بسیار میتونه به دوستان کمک کنه.
البته برای صعودهای داخلی و مخصوصا برای کسانی که در شهرهای مرتفع زندگی میکنن خیلی الزام نداره و عملا تاثیر روحیش بیشتره تا تاثیر فیزیکیش:3:...اما برای دوستانی که مثلا در خطه شمال در کنار دریا زندگی میکنن این کار خیلی میتونه کمک کنه چون گاها توی یک برنامه باید 4000متر ارتفاع بگیره و این تفاوت بسیار زیاد هستش

H¡va
12-08-2013, 04:22 PM
راجع به این بحث هم هوایی با توجه به این امر که جاش اینجا نیست باید یه نکاتی رو عرض کنم:

...
البته برای صعودهای داخلی و مخصوصا برای کسانی که در شهرهای مرتفع زندگی میکنن خیلی الزام نداره و عملا تاثیر روحیش بیشتره تا تاثیر فیزیکیش:3:...اما برای دوستانی که مثلا در خطه شمال در کنار دریا زندگی میکنن این کار خیلی میتونه کمک کنه چون گاها توی یک برنامه باید 4000متر ارتفاع بگیره و این تفاوت بسیار زیاد هستش

دقیقا:1: منظور من هم همین هست...هم هوایی چه زمان الزام پیدا میکنه،برای چه افرادی،در چه شرایطی جغرافیایی،و چه محدوه زماني،و این که در این روند چه اتفاقاتی صورت میگیره:1:و این که شرایط برای همه یکسان نیست...:26: هیچ وقت!
اگه بخوایم اتفاقات و تغییرات اصلی که در روند هم هوایی در بدن رخ می ده رو به چهار دسته اصلی خلاصه کنیم:
افزايش تنفس:ا افزایش یافتن ارتفاع، هر چه کمبود اکسیژن شدید تر می شه، تعداد تنفس هم زیادتر می شه. بنابراین کاهش بیش از حد دی اکسید کربن در خون اسیدیته خون کاهش پیدا میکنه و خون کمی قلیایی می شه، حالتی که برای مغز قابل تحمل نیست. بنابر این مغز سیستم تنفس را سرکوب می کنه و جلوی افزایش تعداد تنفس و قلیایی تر شدن خون را می گیره. یکی از اتفاقات حیاتی در روند هم هوایی همین هست! که به بدن اجازه می دهد باز هم بیشتر تنفس کنه و اجازه بده فرد ارتفاع بالاتری را تحمل کنه
تغييرات گردش خون:نتیجه این تغییرات افزايش کارکرد و برون ده قلبي ، ضربان قلب و فشار خون هست
تغييرات خون:افزايش هموگلوبين از اتفاقاتیست که هم هوایی را شامل می شه،کلیه با ترشح ماده ای به نام اریتروپویتین در این مرحله هم نقشی حیاتی داره اما این روند یک روند زمان بر است و ممکن است چند هفته طول بکشه تا تاثیر آن کامل بشه. اما در نهایت منجر به بهبود اکسیژن رسانی می شه
اکسيژن رساني و مصرف اون:تغییرات در انتشار اکسيژن از مويرگ ها تا ميتوکندري ها که مرکز سوخت و ساز بافت ها هستن آخرین قسمت از زنجیره انتقال اکسیژن از هوای محیط به بافت هاست که در طی روند هم هوایی با افزایش رگ سازی در بافت های مختلف و خصوصا عضلات خونرسانی و تامین اکسیژن بهتر انجام می شه. اما این روند هم نیاز به هفته ها زمان دارد تا کامل انجام بشه
نکته ای هست و من خیلی روش تاکید میکم این هستش که کلیه اتفاقاتی که در روند هم هوایی رخ می دن در طول زمان برگشت پذیرن و در صورت به وجود آمدن وقفه در تمرین ها و فعالیت کوه نوردی بدن ممکن از حالت آمادگی خارج بشه و روش هایی هست برای جلوگیری که مفصل هست :3:


نظرتون چیه کمی راجع به سوها و موسم گل صحبت کنیم؟! :3:
حالا همه با هم موســــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــــم گــــــــــــــــل موســــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــــم گــــــــــــل :4: :10: :d31:

Mehdi
24-08-2013, 11:11 AM
ضمن تشکر از دوستانی که در مباحث مربوط به "هم هوایی" در تاپیک "سفر سوها-لاتون" شرکت داشتن، برای اینکه این مطالب در آینده قابل استفاده باشه و بشه مباحث را پیگیری کرد، تمام گفتگوها به اینجا منتقل شد.

JackLondon
24-08-2013, 11:33 AM
همواره سوالی که در جامعه مطرح می شود ، این است که کوهنوردان یک فاصله ارتفاع 8000 متری را چرا نزدیک به دو ماه طول می کشد تا طی کنند ، شاید مسائل مربوط به ارتفاع چندان محسوس نباشد ، اطلاع رساندن و آگاهی دادن عمومی می تواند نقش بسزایی در درک مشکلات و مسائل کوه نوردان در مواجهه با ارتفاع باشد.
از جمله مواردی که در صعود به مناطق مرتفع مطرح می شود بحث ارتفاع است ، ارتفاع چه تاثیری می تواند بر بدن انسان داشته باشد . عملکرد قلب کوهنوردان در ارتفاعات چگونه است و برون ده قلبی دستخوش چه تغییراتی می شود که باعث می شود کوهنوردی توقفی نسبتاً طولانی برای هم هوایی داشته باشد و بحث های فیزیولوژی بدن که نیازمند بررسی های بیشتری است . اطلاعات مختصر و عمومی تقدیم شما بزرگواران می گردد ، امیدوارم عزیزانی که در بخش پزشکی کوهستان فعال هستند در این زمینه بیشتر بنویسند .


You can see links before reply


گشت وگذار در طبیعت و آگاهی از اسرار و رموز دنیای کوهستان و انطباق با آن دانشی است که مستلزم به کارگیری هوش و بصیرت بوده و یکی از با ارزش ترین تجارب کوهستان محسوب می شود بی شک این نوع آگاهی و ایجاد ارتباط منطقی و هماهنگی با آن می تواند یکی از آموزشی ترین جنبه های ورزش کوهنوردی به شمارآید. در ارتفاع بیش از 1524 متر توانایی انجام کار بدنی تحت تاثیر قرار می گیرد هر قدر ارتفاع بیشتر باشد تاثیرات مربوطه شدیدتر است.


You can see links before reply

حقیقات نشان داده اند که افراد دارای شرایط جسمانی وقتی برای نخستین بار به ارتفاع می روند هیچ نوع برتری چشمگیری فراتر از آنچه که در سطح دریا دارند نسبت به هم قطاران خود که دارای شرایط جسمانی مناسب نیستند ندارند افراد آماده قادر خواهند بود تا در ارتفاع نیز چون سطح دریا کار طولانی تر از افراد غیر آماده انجام دهند. ولی با میزان کمتری افراد آماده نه تنها نمی توانند خود را سریع تر با سازگاری لازم تطبیق دهند بلکه آنها نسبت به ناراحتی های کوه گرفتگی نیز مصون تر نمی باشند. فشار جو در سطح دریا برابر با mmHg760و در قله كوه اورست حدود mmHg 250 می باشد.
فشار هوا در روی زمین ثابت نیست. برای مثال: میانگین فشار جو در كوه اورست، در دی ماه 243 میلیمترجیوه در خرداد و تیرماه تقریبا برابر با 255 میلیمتر جیوه است.
You can see links before reply

اگر چه فشار جو متفاوت است ، اما در صد گازهای تنفسی موجود در هوا از سطح دریا تا ارتفاعات بالا تغییر نمی كند. در هر ارتفاعی هوا شامل: 93/20 درصد اكسیژن 03/0 در صد دی اكسید كربن و 04/79 درصد نیتروژن است . فقط فشارهای سهمی تغییر می كنند. تغییر در فشار سهمی اكسیژن اثر مهمی بر شیب فشار سهمی بین خون و بافتهای بدن می گذارد . با افزایش ارتفاع ، دمای هوا به ازای هر 150 متر 1درجه سانتیگراد كاهش می یابد. به علت سردی هوا در ارتفاع، رطوبت مطلق کمتر است. هوای خشك تر می تواند منجر به از دست دادن آب بدن از طریق افزایش دفع نا محسوس آب شود و تبخیر آب از طریق عرق ریزی به هنگام فعالیت را افزایش دهد. شدت تابش خورشید به دلیل نازک تر بودن و خشک تر بودن جو در ارتفاع افزایش می یابد . کاهش برون ده قلب در ارتفاع بعد از چند روز در ارتفاع بلند به سر بردن حجم خونی که در هر دقیقه توسط قلب پمپاژ (برون ده قلب) در هر سطحی از فعالیت پایین تر از فعالیت قابل مقایسه در سطح دریا است .به علاوه حداکثر سرعت قلب که در طول فعالیت شدید حاصل می شود در ارتفاع بلند پایین تر خواهد بود . تاثیر هم هوایی و برون ده قلب از جمله جریانات هم هوایی در ارتفا عات افزایش برون ده قلبی است که به زنده ماندن فرد موثر در ارتفاعات 5500 متر تا 8800 مترکمک می کند.در طول چند روز اول اقامت در ارتفاع بلند مقدار خونی که توسط قلب پمپ می شود چه در حال استرا حت و چه در فعالیت بدنی .بیشتر از ارتفاع سطح دریا است که باعث افزایش اکسیژنی که به با فت ها می رسد می شود. اما بعد از هفت تا ده روز برون داد قلب در هر سطحی از فعالیت کمتر از ارتفاع سطح دریا می شود برای هر کاری به زمان بیشتری نیاز خواهد بود چه فرد بخواهد یک کیلومتر بدود و یا باری مشخص را به مقصدی حمل کند.


یکی از تمرین های موثر هیمالیانوردی ، تمرین کمبود اکسیژن (Hypoxic Training) نام دارد . می دانیم که علت اصلی آغاز روند هم هوایی ، کمبود اکسیژن در ارتفاعات است . از سوی دیگر پژوهشها نشان داده اند که سیگاریها در مقایسه با دیگران ، گلبول های قرمز بیشتری دارند و در ارتفاع از هم هوایی نسبی برخوردارند. توجه به این دو موضوع ، موجب پیدایش تمرین های کمبود اکسیژن در میان هیمالیا نوردان گردید و این تمرین ها ، انقلابی در صعودهای بلند پدید آورد.

امروزه شاهد صعودهای بسیار سریعی در هیمالیا هستیم که با مفهوم سنتی هم هوایی ، به هیچ روی قابل توجیه نیست. یکی از عواملی که چنین صعودهای سریع و بی مقدمه ای را ممکن می سازد ، تمرین کمبود اکسیژن است که بخشی جدایی ناپذیر از تمرین های روزانه کوه نوردان برتر جهان گردیده است . البته این کوه نوردان دست به تمرین های نو ظهور و نا شناخته نمی زنند بلکه همان ورزش های کمکی مورد استفاده سایر کوه نوردان را به کار می گیرند که شامل دویدن ، شناکردن و دوچرخه سواری است . تنها تفاوت در چگونگی تنفـس ضمن تمرین است : در تمرین کمبود اکسیژن ، کوه نورد بطور آگاهانه و هدفمــند طوری نفس می کشد که بدنـش با کمبود اکسیژن ملایم و نامحسوسی رودررو گردد . مثلاً اگر از دویـدن به عنوان ورزش کمـکی بهره می گیرد ضمن روندی بلند، سرعت تنفس خود را کم کم پایین می آورد به نحوی که اکسیژن دریافتی وی در ضمن تمرین ، همواره کمی پایینتر از میزان مورد نیاز بدنش باشد.این کار را می توان به کمک گام شماری انجام داد. مثلاً کوه نوردی که معمولاً در هر چهار گام یک دم و بازدم انجام می دهد ، پس از شش ماه در هر شش گام و پس از یک سال در هر هشت گام یک دم و بازدم صورت می دهد. با کاهش تدریجی اکسیژن دریافتی، بدن وی به کمبود اکسیژن واکنش نشان داده میزان هموگلوبین و تعداد گلبول های قرمز خون وی افزایش می یابد . این همان فرایندی است که پس از حضور در ارتفاعات رخ می دهد و کوه نورد را برای تحمل کمبود اکسیژن آماده می سازد. به کمک این گونه تمرین، می توان بدون حضور در ارتفاعات و صعودهای آمادگی ، خود را با کمبود اکسیژن سازگار و برای صعود سریع در هیمالیا آماده نمود. فراموش نکنیم که برنامه ریزی برای تمرین کمبود اکسیژن بسیار دقیق ، حساس و پیچیده بوده نیاز به آگاهی کامل از سازوکار این گونه تمرینها و برنامه ریزی دقیق دارد . در واقع تمرین کمبود اکسیژن همانند تیغ دو لبه است و شتاب در کسب نتیجه دلخواه ، می تواند پیامدهای ناگواری به بار آورد . بهترین توصیه برای علاقه مندان صعودهای سریع در هیمالیا این است که بدون مشورت با پزشکان آگاه و با تجربه دست به چنین اقداماتی نزنند.

منبع:جناب اقای دکتر مساعدیان

JackLondon
24-08-2013, 11:38 AM
یک منبع معتبر جهت مطالعات بیشتر...اینجا را کلیک کنین (You can see links before reply)

Mehdi
24-08-2013, 11:44 AM
ممنون برادر الیاس از مطالب مفید

این مورد را اگر بیشتر توضیح بدی ممنون میشم. طوری نوشته شده که سوال و ابهام ایجاد می کنه



هم هوایی الزامی نداره که حتما چند روز وطولانی مدت باشه. در صعود های برون مرزی هم هوایی گاها از صبح تا بعد از ظهر اتفاق میوفته و دو تا 3بار این ارتفاع افزایش پیدا میکنه و بعد از اون قله صعود میشه.



این مورد هم همینطور. غالب شهرهای مرتفع ایران در ارتفاعی بین 1500 تا 2000 متر هستن. در حالی که ما قله بالای 5000 داریم.


البته برای صعودهای داخلی و مخصوصا برای کسانی که در شهرهای مرتفع زندگی میکنن خیلی الزام نداره و عملا تاثیر روحیش بیشتره تا تاثیر فیزیکیش:3:...

JackLondon
24-08-2013, 11:59 AM
ممنون برادر الیاس از مطالب مفید

این مورد را اگر بیشتر توضیح بدی ممنون میشم. طوری نوشته شده که سوال و ابهام ایجاد می کنه


این مورد هم همینطور. غالب شهرهای مرتفع ایران در ارتفاعی بین 1500 تا 2000 متر هستن. در حالی که ما قله بالای 5000 داریم.

مورد اول:
با توجه به مکانیزم هم هوایی، جهت هم هوایی حضور دراز مدت در ارتفاع لازم نیست و با یک حضور کوتاه مدت این اتفاق صورت میگیره، به عنوان مثال در صعودهای برون مرزی افراد پس از حضور در کمپ اولیه صبح حرکت میکنن به ارتفاع بالاتر و بعد از چندساعت برمیگردن به کمپ و این هم هوایی صورت میگیره...

مورد دوم:
احتمالا برای دوستانی که زیاد کوه میرن هم مسیر شدن با تیم هایی که از شمال یا جنوب کشور میان اتفاق افتاده و از نزدیک این مورد رو دیدن...صعود این کوهنوردان به توچال به سختی صورت میگیره و باید آمادگی تنفسی داشته باشن اما برای ما که در این ارتفاع هستیم خیلی محسوس نیست...حتما توی برنامه های سبلان با بومیان منطقه مواجه شدین که به راحتی توی منطقه زندگی میکنن و راهنمای قله میشن اما برای سایر افراد این هم هوایی اهمییت پیدا میکنه...وقتی یه صعود مثلا 5000 متری صورت میگیره کسی که دفعه اولش هستش نمیره و این فرد آمادگی های جسمانی داره و با توجه به مقاله فوق در باب تمرین هایی بدون حضور در ارتفاع این هم هوایی صورت میگیره

بحث مهم در هم هوایی در تفاوت ارتفاع محل زندگی فرد با قله مورد نظر هستش...پس برای ما تهرانی ها صعود به توچال هم هوایی نیازی نداره(در شرایط طبیعی البته) اما برای اشخاص دیگه چرا...

دوستان لطفا بحث هم هوایی رو با ادم ریوی اشتباه نگیرن

alireza
24-08-2013, 01:10 PM
مورد اول:
با توجه به مکانیزم هم هوایی، جهت هم هوایی حضور دراز مدت در ارتفاع لازم نیست و با یک حضور کوتاه مدت این اتفاق صورت میگیره، به عنوان مثال در صعودهای برون مرزی افراد پس از حضور در کمپ اولیه صبح حرکت میکنن به ارتفاع بالاتر و بعد از چندساعت برمیگردن به کمپ و این هم هوایی صورت میگیره...

به صورت کلی کوهنوردان برون مرزی برای هم هوا شدن حضور دراز مدت در کمپ های مختلف دارند . این موردی که شما گفتید صعود می کنن بعد دوباره میان پایین بعد دوباره صعود میکنن تحت چه شرایطی انجام میشود؟
:7:

JackLondon
24-08-2013, 01:22 PM
به صورت کلی کوهنوردان برون مرزی برای هم هوا شدن حضور دراز مدت در کمپ های مختلف دارند . این موردی که شما گفتید صعود می کنن بعد دوباره میان پایین بعد دوباره صعود میکنن تحت چه شرایطی انجام میشود؟
:7:


توی مقاله بالا این مطلب مطرح شده دوست عزیز...اما اگه گزارشات برنامه های برون مرزی رو بخونین این مطلبی که گفتم رو میتونین مشاهده کنین...سعی میکنم که توضیح بیشتر بدم:

کوهنورد میرسه به کمپ اصلی...صبح یه صعود اولیه انجام میده و مثلا فلان متر میره بالا و ظهر برمیگرده پایین...شب میخوابه و فردا میره کمپ بالاتر...دوباره تو کمپ بعدی یه تلاشی میکنه و میره ارتفاع بالاتر...بعد برمیگرده تو کمپ و سپس فرداش میره کمپ بالاتر...البته این توضیحات خیلی خیلی خلاصه است...توی صعود برون مرزی خیلی نکات مهمی هستش که باید رعایت بشه...توی یکی از برنامه های آقای قیچی ساز که پارسال انچام شد حدود 25 روز فقط منتظر هوای خوب بودن تا بتونن صعود کنن...صعود های ارتفاع بلند بسیار بسیار سخت هستش و کمترین کم توجهی به مرگ ختم میشه...

دوستان بنده هیچ وقت صعود برون مرزی نرفتم و تمام مطالب فوق از گزارشات و مقالات و بیانات اساتید بوده...اگه اشتباهی درش باشه خوشحال میشم که صحیحش رو بیان کنین...مهم اینه که در کنارهم تلاش کنیم هر روز مطالب جدیدتری یادبگیریم:3:

alireza
24-08-2013, 02:04 PM
دوستان بنده هیچ وقت صعود برون مرزی نرفتم و تمام مطالب فوق از گزارشات و مقالات و بیانات اساتید بوده...اگه اشتباهی درش باشه خوشحال میشم که صحیحش رو بیان کنین...مهم اینه که در کنارهم تلاش کنیم هر روز مطالب جدیدتری یادبگیریم:3:
من هم حرفه ای نیستم و قصد دارم یاد بگیرم :9:


در مقاله گفته شده:



عملکرد قلب کوهنوردان در ارتفاعات چگونه است و برون ده قلبی دستخوش چه تغییراتی می شود که باعث می شود کوهنوردی توقفی نسبتاً طولانی برای هم هوایی داشته باشد

پس کوهنورد اگر قبلا هم هوایی نداشته توقف طولانی برای هم هوایی لازمه و یک روزه نمیشه هم هوایی داشت :7:اما شما قبلا گفتید:



هم هوایی الزامی نداره که حتما چند روز وطولانی مدت باشه. در صعود های برون مرزی هم هوایی گاها از صبح تا بعد از ظهر اتفاق میوفته و دو تا 3بار این ارتفاع افزایش پیدا میکنه و بعد از اون قله صعود میشه.مطالعه شرح گزارشات برون مرزی بسیار میتونه به دوستان کمک کنه.

ممکنه تفاوت های این 2 حالت را توضیح بدید


گفته شده روش هایی برای تمرین هم هوایی در شرایط ارتفاع کم وجود داره. اگر دکتر مساعدیان گفته حتما هست اما چیزی درباره ارتفاع گرفتن و برگشتن نگفته.



امروزه شاهد صعودهای بسیار سریعی در هیمالیا هستیم که با مفهوم سنتی هم هوایی ، به هیچ روی قابل توجیه نیست. یکی از عواملی که چنین صعودهای سریع و بی مقدمه ای را ممکن می سازد ، تمرین کمبود اکسیژن است که بخشی جدایی ناپذیر از تمرین های روزانه کوهنوردان برتر جهان گردیده است . البته این کوهنوردان دست به تمرین های نو ظهور و نا شناخته نمی زنند بلکه همان ورزش های کمکی مورد استفاده سایر کوهنوردان را به کار می گیرند که شامل دویدن ، شناکردن و دوچرخه سواری است . تنها تفاوت در چگونگی تنفـس ضمن تمرین است : در تمرین کمبود اکسیژن ، کوهنورد بطور آگاهانه و هدفمــند طوری نفس می کشد که بدنـش با کمبود اکسیژن ملایم و نامحسوسی رودررو گردد . مثلاً اگر از دویـدن به عنوان ورزش کمـکی بهره می گیرد ضمن روندی بلند، سرعت تنفس خود را کم کم پایین می آورد به نحوی که اکسیژن دریافتی وی در ضمن تمرین ، همواره کمی پایینتر از میزان مورد نیاز بدنش باشد.

هنوز در همون بالا و پایین شدن کوهنورد برای هم هوا شدن سوال دارم. در بالا رفتن مثلا 100 متری و برگشت که نصف روز یا حتی کمتر طول میکشه چه اتفاقی رخ میده که باعث میشه کوهنورد با شرایط سازگار بشه؟

JackLondon
24-08-2013, 03:46 PM
الان باید زود برم که به پروازم برسم و در اولین دسترسی به نت با هم مرور میکنیم مطالب رو اما اجمالا این مطالب رو بخونین:

توی صعودهای ارتفاع بلند، صعود 100متری که ندارن...بدون کوله تقریبا تا نصف مسیر کمپ بعدی رو طی میکنن...که از یک روز و یک بار و تا چند روز و چند بار بسته به شرایط فردی این کار رو انجام میدن...مثلا امروز و فردا دوبار این مسیر رو میره و میاد و دفعه سوم که بدنش آماده شد سریع صعود میکنه...توی ارتفاع پایین تر یک بار معمولا و ارتفاع بالاتر میره این کار رو چندبار تکرار میکنن

یک مقاله هست در رابطه با غلظت خون،توان قلب و میزان اکسیژن و مصرف داروهای رقیق کننده و عوارض اون...دقت داشته باشین که کسی که میره 8000متری رو بدون اکسیژن صعود میکنه چه بدن آماده ای خواهد داشت و حالا به نظر شما این فرد برای صعود به قله های داخلی میره هم هوایی انجام بده؟قلب یک ماهیچه است...وقتی این ماهیچه پرتوان باشه اکسیژن رسانی بهتر صورت میگیره و میزان گلبول هایی هم که برای حمل اکسیژن بیشتر در طی هم هوایی صورت گرفته بیشتر شده و اکسیژن بیشتری منقل میشه...حالا اگه قلب ضعیف باشه نیاز به راهکارهای دیگه برای این عمل هستش...دقت داشته باشین که عمر گلبول های تشکیل شده 14 روز هستش...حالا اگه قرار باشه فرد یک هفته و بیشتر در یک ارتفاع بمونه این گلبول ها از بین میرن...در صعود های داخلی برای افراد مبتدی و متوسط میگن مثلا برای دماوند به صورت استاندارد برین توچال و حداکثر 10 روز بعد صعود به دماوند داشته باشین...حالا به نظرتون کسی که از 8000 با اون شرایط میاد پایین و با یک قلب و بدن ورزیده برای رفتن به دماوند هم هوایی انجام میده؟

دوستان دقت داشته باشین وقتی از هم هوایی در صعود های برون مرزی حرف میزنیم یک بدن کاملا ورزیده و آماده وجود داره که خیلی از معادلات رو عوض میکنه...این مواردی که بیان شده برای اونهاست...اما اگه قرار باشه که من طبیعت گرد برم اون منطقه حتی برای کمپ اصلی اکسیژن کم میارم...

همچنین باید گفت که شرایط محیطی خیلی مهمه...توی گزارش برنامه برودپیک میتونین اصل هم هوایی رو بخونین...توی یک زمان یکسان از بین تیم اعزام شده، رهبر گروه نتونتسته بود هم هوایی بشه و صعود نکرد اما سایر دوستانش شده بودن...چرا؟چون آمادگی جسمانی و قلبی اونها با هم یکی نبود...هم هوایی یک بحث مهم هستش که برای افراد متفاوت با هم فرق میکنه...برای یک نفر اصلا نیاز نیست...برای یک نفر طی یک صعود و فرود این هم هوایی انجام میشه و یک نفر نمیشه...در یک برنامه یک صعود و فرود باید داشته باشه و در یک برنامه باید چند بار صعود و فرود بره تا بتونه هم هوا بشه...خیلی خیلی پارامترهای زیادی در هم هوایی وچود داره که مدت هم هوایی هم یکی از اون مطالبه...

همینطور که گفتم برای من برای رفتن به توچال اصلا هم هوایی لازم نیست،اما شاید برای دماوند لازم باشه اما برای دوستم حتی دماوند هم لازم نباشه هم هوا بشه...

انشالله سعی دارم که برنامه ای با حضور آقای دکتر مساعدیان تشکیل بدم که دوستان علاقمند میتونن بیشتر اطلاعات کسب کنن توی اون دوره:3:

alireza
24-08-2013, 04:09 PM
الان باید زود برم که به پروازم برسم و در اولین دسترسی به نت با هم مرور میکنیم مطالب رو اما اجمالا این مطالب رو بخونین:

توی صعودهای ارتفاع بلند، صعود 100متری که ندارن...بدون کوله تقریبا تا نصف مسیر کمپ بعدی رو طی میکنن...که از یک روز و یک بار و تا چند روز و چند بار بسته به شرایط فردی این کار رو انجام میدن...مثلا امروز و فردا دوبار این مسیر رو میره و میاد و دفعه سوم که بدنش آماده شد سریع صعود میکنه...توی ارتفاع پایین تر یک بار معمولا و ارتفاع بالاتر میره این کار رو چندبار تکرار میکنن

یک مقاله هست در رابطه با غلظت خون،توان قلب و میزان اکسیژن و مصرف داروهای رقیق کننده و عوارض اون...دقت داشته باشین که کسی که میره 8000متری رو بدون اکسیژن صعود میکنه چه بدن آماده ای خواهد داشت و حالا به نظر شما این فرد برای صعود به قله های داخلی میره هم هوایی انجام بده؟قلب یک ماهیچه است...وقتی این ماهیچه پرتوان باشه اکسیژن رسانی بهتر صورت میگیره و میزان گلبول هایی هم که برای حمل اکسیژن بیشتر در طی هم هوایی صورت گرفته بیشتر شده و اکسیژن بیشتری منقل میشه...حالا اگه قلب ضعیف باشه نیاز به راهکارهای دیگه برای این عمل هستش...دقت داشته باشین که عمر گلبول های تشکیل شده 14 روز هستش...حالا اگه قرار باشه فرد یک هفته و بیشتر در یک ارتفاع بمونه این گلبول ها از بین میرن...در صعود های داخلی برای افراد مبتدی و متوسط میگن مثلا برای دماوند به صورت استاندارد برین توچال و حداکثر 10 روز بعد صعود به دماوند داشته باشین...حالا به نظرتون کسی که از 8000 با اون شرایط میاد پایین و با یک قلب و بدن ورزیده برای رفتن به دماوند هم هوایی انجام میده؟

دوستان دقت داشته باشین وقتی از هم هوایی در صعود های برون مرزی حرف میزنیم یک بدن کاملا ورزیده و آماده وجود داره که خیلی از معادلات رو عوض میکنه...این مواردی که بیان شده برای اونهاست...اما اگه قرار باشه که من طبیعت گرد برم اون منطقه حتی برای کمپ اصلی اکسیژن کم میارم...

همچنین باید گفت که شرایط محیطی خیلی مهمه...توی گزارش برنامه برودپیک میتونین اصل هم هوایی رو بخونین...توی یک زمان یکسان از بین تیم اعزام شده، رهبر گروه نتونتسته بود هم هوایی بشه و صعود نکرد اما سایر دوستانش شده بودن...چرا؟چون آمادگی جسمانی و قلبی اونها با هم یکی نبود...هم هوایی یک بحث مهم هستش که برای افراد متفاوت با هم فرق میکنه...برای یک نفر اصلا نیاز نیست...برای یک نفر طی یک صعود و فرود این هم هوایی انجام میشه و یک نفر نمیشه...در یک برنامه یک صعود و فرود باید داشته باشه و در یک برنامه باید چند بار صعود و فرود بره تا بتونه هم هوا بشه...خیلی خیلی پارامترهای زیادی در هم هوایی وچود داره که مدت هم هوایی هم یکی از اون مطالبه...

همینطور که گفتم برای من برای رفتن به توچال اصلا هم هوایی لازم نیست،اما شاید برای دماوند لازم باشه اما برای دوستم حتی دماوند هم لازم نباشه هم هوا بشه...

انشالله سعی دارم که برنامه ای با حضور آقای دکتر مساعدیان تشکیل بدم که دوستان علاقمند میتونن بیشتر اطلاعات کسب کنن توی اون دوره:3:

ممنونم آقای Jacklondon عزیز

مطالب مفید بود اما جواب سوالم را ندیدم.



هنوز در همون بالا و پایین شدن کوهنورد برای هم هوا شدن سوال دارم. در بالا رفتن مثلا 100 متری و برگشت که نصف روز یا حتی کمتر طول میکشه چه اتفاقی رخ میده که باعث میشه کوهنورد با شرایط سازگار بشه؟

100 متر را به صورت مثال گفتم. هرچند که با توجه به صعود 300 متر در روز که استاندارد صعود در ارتفاع است مثال خیلی پرتی نبود.

ساده تر می پرسم:
بین این 2 چه تفاوتی از نظر فرایند هم هوایی وجود دارد؟

1- کوهنورد به کمپ بالا صعود کند و همانجا مثلا در مدت چند روز (معمولا 2 تا 3 روز) بماند تا هم هوا شود و سپس به کمپ بالاتر برود
2- کوهنورد به کمپ بالا صعود کند سپس کوله اش را بگذارد، تا نیمه راه کمپ بعدی برود (در مدت مثلا نصف روز) بعد مجدد به کمپ برگردد. 2 تا 3 روز بماند و سپس به کمپ بالاتر صعود کند

شما میفرمایید دومی کار درستی است. چرا؟
در آن مدت نصف روز چه اتفاقی می افتد که ارزش این صعود انرژی بر را دارد؟



درباره سوال اول برداشتم از صحبت های شما این است. لطفا اصلاح کنید اگر اشتباه است:

1- اگر کوهنورد بدن آماده ای داشته باشد و در مدتی کوتاهی قبل (زیر 1 هفته) در جای دیگری مشابه شرایط قله مورد نظر هم هوا شده است، هم هوایی 1 یا نصف روز برای او کافی است
2- اگر کوهنورد بدن آماده ای داشته باشد اما در مدت کوتاهی قبل (زیر 1 هفته) در جای دیگری مشابه شرایط قله مورد نظر هم هوا نشده است، هم هوایی طولانی نیاز دارد

Mehdi
25-08-2013, 12:19 PM
هم هوایی چیست؟
هم هوایی به مجموعه اقداماتی گفته میشه که یک کوهنورد برای سازگار شدن با شرایط آب هوایی ارتفاعات انجام میده. البته در واقعیت اقدامی صورت نمیگیره، بلکه زندگی روزمره و اقامت در شرایط جدید منجر به سازگاری میشه.

شرایط خاص ارتفاع چیست که نیاز به هم هوایی دارد؟
بخش عمده مشکل کاهش فشار هواست.
در سطح دریا فشار هوا 1 اتمسفر است که هرچقدر به ارتفاعات نزدیک تر میشیم این فشار کاهش پیدا میکنه. به عنوان مثال در قله دماوند این فشار حدود 0.5 و در قله اورست این فشار حدود 0.3 اتمسفر است.
پس یک کوهنورد در ارتفاع با کم شدن فشار هوا برخورد می کنه. خوب این کم شدن فشار چه تاثیری در بدن کوهنورد داره.

بدن انسان در ریه، گلبول های قرمز را در معرض تماس با مولکول های هوا قرار میده که تبادل اکسیژن و CO2 انجام بشه. هرچقدر تعداد مولکول های اکسیژن بیشتر باشه این تبادل راحت تر و سریع تر انجام میشه و بدن اکسیژن بیشتری دریافت می کنه.
اما در ارتفاع، به خاطر کاهش فشار، غلظت مولکول های اکسیژن (البته همه مولکول های هوا) کاهش پیدا می کنه و احتمال تماس گلبول قرمز با مولکول اکسیژن کم و کمتر میشه. به این شکل که در قله اورست (به صورت تقریبی) از هر 3 گلبول قرمز فقط یکی در معرض اکسیژن قرار میگیره و 2 گلبول دیگه بدون اکسیژن به سمت اندام های بدن رهسپار میشن. پس طبیعتا بدن دچار کمبود اکسیژن و عوارض مربوط به اون میشه که این عوارض معروفه به "بیماری ارتفاع" یا عامیانه تر "ارتفاع زدگی".

نشانه های بیماری ارتفاع یا ارتفاع زندگی چیست؟
نشانه های بیماری ارتفاع زدگی خفیف: تهوع، سردرد مخصوصا در عقب سر، بی اشتهایی
نشانه های بیماری ارتفاع زدگی متوسط: تهوع، استفراغ، سردرد مخصوصا در عقب سر، بی اشتهایی، کاهش حجم ادرار
نشانه های بیماری ارتفاع زدگی شدید: بی هوشی نامنظم، ادم، صدای قل قل در سینه، کبودی، ایست تنفسی و مرگ


در هم هوایی چه اتفاقی می افتد؟
در هم هوایی، بدن با تدوین راهکارهای متعدد سعی می کنه به شکلی کاهش تبادل اکسیژن را جبران کنه.
هم هوایی در واقع از چندین پدیده تشکیل شده که اگر بخوایم به اختصار بگیم میشه به این موارد اشاره کرد:

1- افزایش حجم تنفس
به عنوا مثال اگر یک کوهنورد در سطح دریا در هر تنفس 1 لیتر اکسیژن دریافت می کنه، در ارتفاع این عدد مثلا به 1.5 لیتر میرسه. نیم لیتر اضافی در واقع کیسه های هوایی هستن که در زمان عادی بهشون نیازی نبود و بسته موندن. اما در شرایط جدید این کیسه های رزرو هم به کمک میان تا سطح مقطع تماس مولکول های اکسیژن با خون بیشتر بشه و کمبود اکسیژن جبران بشه

2- افزایش پمپاژ قلب
در عملکرد جبرانی دیگه، قلب در هر بار تپیدن، میزان خون بیشتری را به ریه و اندام ها میرسونه. خون بیشتر یعنی اکسیژن بیشتر

3-افزایش تعداد گلبول های قرمز خون
یکی از اتفاقات خیلی خاص که در اتفاع و البته با گذشت زمان رخ میده، افزایش تعداد گلبول های قرمز خون است که باعث میشه خون از اکسیژن ورودی به ریه حداکثر استفاده را بکنه. اینجا بد نیست یادآوری کنم که در شرایط عادی از حدود 20 درصد اکسیژنی که وارد ریه میشه تنها حدود 5-6 درصد مصرف میشه و بقیه هدر میره. اما افزایش تعداد گلبول های قرمز منجر میشه به استفاده بیشتر از اون 20 درصد اکسیژن ورودی.

4- افزایش توان انتقال اکسیژن
تغییرات شیمیایی در ساختار گلبول های قرمز رخ میده که میزان جذب اکسیژن بیشتر میشه. همچنین تعداد میتوکندری های سلول ها هم بیشتر میشه تا از تمام اکسیژن موجود در خون استفاده کنن.

5- تغییر در بافت های بدن در جهت سهولت دریافت اکسیژن
بافت های بدن هم دچار تغییراتی میشن که بتونن خون بیشتری دریافت کنن.



هم هوایی به چه صورتی انجام می شود؟
همونطور که قبلا گفتم، در هم هوایی کار خاصی انجام نمیشه جز همون فعالیت های همیشگی. زندگی معمولی در ارتفاع جدید در شرایط اکسیژنی جدید، خود به خود باعث رخدادهای هم هوایی میشه.
یعنی شما کافیه مدتی در یک ارتفاع جدید زندگی کنید تا بدن شما خودش را به شرایط جدید وفق بده.
به صورت خلاصه یک کوهنوردی که قراره به ارتفاع صعود کنه، به ترتیب از پایین ترین کمپ که میتونه بیس کمپ باشه یا حتی آخرین هتل، شروع می کنه به اقامت ها چند روزه. مثلا در بیس کمپ که در ارتفاع 4000 متر قرار داره 2 تا 3 یا 4 روز میمونه که بدنش با شرایط جدید سازگار بشه و بعد صعود به کمپ بعد و اقامت در کمپ دوم باز هم به مدت زمان حداقل 2-3 روز و به همین ترتیب تا کمپ آخر.

زمان اقامت در هر کمپ را معمولا پزشک تیم مشخص می کنه. معیار هم وضعیت جسمانی کوهنورد یا کوهنوردانه. البته به صورت کلی 2-3 روز حداقل زمانه برای هم هوا شدن با کمپ جدید.


تکمیل فرایند هم هوایی چقدر زمان نیاز دارد؟
فرایند هم هوایی مثل همه اتفاقات درون بدن انسان یک مراحل طولانی مدت و کنده. البته سرعت برخی مراحل بیشتره و نیاز به زمان کمتری دارن اما به صورت کلی نباید انتظار داشت هم هوایی در زمان کوتاهی رخ بده.
به عنوان مثال مراحل تنفسی و بیوشیمیایی (مرحله 1 و 2 و 3 و 5 و 6) نیاز به 6 تا 8 روز برای کامل شدن دارن و مرحله 4 نیاز به 6 هفته زمان.

به طور کلی در هم هوایی 80 درصد سازگاری در 10 روز و 95 درصد در مدت 6 هفته انجام میشه

پس اگر یک کوهنورد قراره به به یک قله مرتفع صعود کنه زمان صعودش برا تطابق با شرایط جدید حداقل باید 10 روز باشه.


آیا دارویی برای کمک به هم هوایی وجود دارد؟
بله. داروی معروفی به اسم استازولامید وجود داره که برای کسانی که زیاد دچار ارتفاع زدگی میشن میتونه مفید باشه. میزان مصرف 500 میلیگرم در هر روز و از 1-2 روز قبل از صعود گفته شده.


کمک های اولیه در بیماری ارتفاع چیست؟
موثرترین راه کمک به این افراد کم کردن ارتفاع اوناست. یعنی باید فرد را به کمپ یا کمپ های پایین منتقل کرد تا شرایطش پایدار بشه و در صورت صلاحدید پزشک مجدد آماده صعود بشه.

البته راه حل ابداعی دیگه ای وجود داره که در نوع خودش ایده قشنگی بوده. کیسه ای ساخته شده به اسم "کیسه گامو" (Gamow Bag) که میتونه شرایط تا 3 هزار متر پایین تر را به صورت مصنوعی ایجاد کنه. فرد بیمار در این کیسه قرار میگیره با یکی از هم نوردها با کمک یک تلمه پایی یا دستی، فشار کیسه را تا میزان مورد نظر افزایش میده. البته برا جلوگیری از کاهش اکسیژن داخل کیسه یک نفر به طور پیوسته (10-15 بار درقیقه) باید تلمبه بزنه.

به این ترتیب، فرد بیمار را در شرایط ارتفاع پایین قرار میدن و میتونن امیدوار باشن بعد از چند ساعت وضعیتش بهبود پیدا کنه. البته این راه حل فقط موقتیه و اگر فرد با بیرون اومدن مجدد مشکل پیدا کرد باید ارتفاع کم کنه




You can see links before reply

You can see links before reply



آیا تمرینی برای هم هوایی در شرایط زندگی طبیعی وجود دارد؟
بله، همین کیسه گامو را میشه برای شبیه سازی ارتفاعات بالا هم استفاده کرد. به این ترتیب که فشار داخل کیسه راه کم کرد تا حد فشار مورد نظر و چند شب را در این شرایط سپری کرد. شرایط کمبود فشار به مرور باعث همون تاثیرات ارتفاع بالا میشه.


شیوه افزایش ارتفاع و برگشت به کمپ پایین چقدر در هم هوایی موثر است؟
این شیوه در کتابی که من دارم و مقالاتی که خوندم چیزی دربارش گفته نشده و نمیدونم چقدر علمی و معتبره. البته میدونم در ایران مخصوصا در دماوند زیاد استفاده میشه اما اینکه چقدر تاثیر داره منبع معتبری پیدا نکردم که ازش استفاده کنم.

اما اگر بخوام از اصول هم هوایی استفاده کنم برا رد یا قبولش به نظرم تاثیر روانی داره بیشتر تا تاثیر جسمی. چراکه تمام فرایندهای هم هوایی زمان بر هستن و هیچ کدام در کوتاه مدت اتفاق نمیفته. پس نباید انتظار داشت که در یک صعود چند ساعته برای لمس کمپ بعد و بازگشت اتفاق خاصی بیفته.

علاوه بر این، انرژی زیادی که برای لمس کمپ بالایی و برگشت صرف میشه خودش ابهام را بیشتر می کنه.

اما اینکه چرا این (احتمالا) اشتباه بین کوهنوردها رایج شده فکر می کنم بر میگرده به عملیاتی که هیمالیا نوردها و کلا کوهنوردهای ارتفاع بلند انجام میدن.

این دسته از کوهنوردها چون اولا نمیتونن در بیس کمپ شرایط فشار قله را داشته باشن و با قله هم هوا بشن و ثانیا اجبارن نیاز به کمپ های متعدد در مسیر دارن شیوه خاصی برای صعود دارن که خلاصه به این شکله:
(تعداد کمپ ها برای اورست است اما تعداد روزها تقریبی است)

روز اول تا 3 در بیس کمپ در ارتفاع 5300
روز 4 صعود به کمپ 1 در ارتفاع 6100 متر حمل تجهیزات مورد نیاز در کمپ شماره 1 (چادر، غذا، کپسول اکسیژن، کمک های اولیه و...) و برگشت به بیس کمپ در همان روز
روز 6 یا 7 مجدد صعود به کمپ شماره 1، اقامت در این کمپ به مدت 1-2 روز سپس صعود به کمپ شماره 2 به جهت برپایی این کمپ و تامین تجهیزات آن در ارتفاع و برگشت به بیس کمپ

روز 10 صعود به کمپ 1 و اقامت 1 شب در این کمپ، صعود به کمپ شماره 2، اقامت 1-2 شبه در این کمپ، صعود به کمپ شماره 3 در ارتفاع 7100، بارگذاری سبک در این کمپ و برگشت به بیس کمپ

روز 20 صعود به کمپ 1 و اقامت 1 شب در این کمپ، صعود به کمپ شماره 2، اقامت 1 شبه در این کمپ، صعود به کمپ شماره 3 و اقامت 1-2 شبه در این کمپ، صعود به کمپ شماره 4 در ارتفاع 7950 و بارگذاری سبک در این کمپ و برگشت به بیس کمپ

روز 30 حمله نهایی به قله. 1 شب در کمپ 1، 1 شب در کمپ 2، 1 شب در کمپ 3، 1 شب در کمپ 4 و صعود به قله

این شیوه 3 مزیت داره
1- به کوهنورد کمک می کنه تا به شیوه ای کنترل شده و با استراحت های بین کار با شرایط ارتفاع بالا هم هوا بشه.
2- نگرانی از بابت کمبود غذا و تجهیزات در هیچ کدوم از کمپ ها نداشته باشه چرا که بارها به کمپ ها اومده و هرچیزی که لازم بوده با خودش آورده
3- در صعود نهایی عملا هیچ وسیله ای با خودش نمیبره چراکه همه چی در کمپ ها براش فراهمه


پس به نظر میرسه متد رایجی که بین کوهنوردان ایرانی وجود داره مبنی بر لمس یک ارتفاع بالاتر و برگشت برای خوابیدن، برداشت نادرستی از شیوه علمی و کارشده ی هیمالیا نوردها باشه و بعید به نظر میرسه تاثر آنچنانی داشته باشه چه بسا که به دلیل گرفتن انرژی کوهنورد مضر هم باشه


هم هوایی به این روش که مثلا جمعه توچال را صعود کنیم و یک شب بخوابیم که برای هفته بعد دماوند آماده شویم تا چه حد علمی است؟
همونطور که قبلا هم گفتم، هم هوایی یک فرایند زمان بر و طولانی مدته. یعنی حداقل 10 روز زمان لازمه که به میزان قابل قبولی هم هوایی انجام بشه. عدد و رقمی پیدا نکردم که مثلا در 1 شب چقدر هم هوایی انجام میشه اما به نظر نمیرسه چندان قابل توجه باشه.
علاوه بر این چون از زمان شب مانی در توچال تا صعود به دماوند یک هفته وقفه وجود داره درصد زیادی از همون میزان کم هم هوایی هم از بین خواهد رفت. پس اگر بخوایم به کتاب ها و مقالات علمی استناد کنیم، هم هوایی به این شیوه پایه علمی نداره و بیشتر تاثیرات روانی داره.

البته تاثر افزایش آمادگی بدنی و ماهیچه ای قابل انکار نیست. چراکه همین صعود توچال تا حد زیادی احتمال گرفتگی عضلات را در برنامه اصلی کاهش میده.



گردآوری و نوشته: مهدی غلامی

منابع:
1- برداشت آزاد از کتاب "Medicine of mountaineering and other wilderness activities" (پزشکی کوه نوردی و سایر ورزش های درون طبیعت، ترجمه رحیم دانایی، فصل 21 مسائل پزشکی ارتفاعات بلند)
2- اعداد و رقم های اورست برداشت آزادی بوده از گزارش صعود به قله اورست - خانم کاظمی (You can see links before reply)
3- You can see links before reply
4- بیشتر درباره استازولامید (You can see links before reply 9%85%DB%8C%D8%AF)
و...

امیدوارم دوستان دیگه ای که نظرات متفاوتی دارن، نظراتشون را به ذکر منبع بیان کنن که در نهایت مشخص بشه داستان هم هوایی چیه ;)

JackLondon
25-08-2013, 01:10 PM
انصافا حال میکنم بحث فنی میشه و میتونیم یه چیزی یاد بگیریم...

دیروز یه تماسی با اقای مساعدیان داشتم، قرار شد انشالله به زودی یک دوره در مجموعه برگزار بشه این مطلب رو هم میشه توی اون دوره به اشتراک بگذاریم و یاد بگیریم:3: