PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : سربیشه و دیدنی های آن



Mehdi
22-08-2010, 12:07 AM
شهرستان سربیشه به مرکزیت شهر سربیشه، یکی از شهرستان‌های استان خراسان جنوبی است. جمعیت این شهرستان بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۳۹٬۴۶۱ نفر بوده که از این میزان ۹٬۵۴۱ نفر در مناطق شهری و ۲۹٬۹۰۱ نفر در مناطق روستایی ساکن می‌باشند.
از جمله دیدنی های این منطقه می توان به موارد زیر اشاره نمود:

-مسجد بزرگ چهارده معصوم
-مسجد گنجی
-مسجد پخت
-خانه یاوری
-قلعه کهنه سربیشه
-مجموعه عمارت و باغ مود
-چنشت روستایی با خصوصیات ویژه
-غار چنشت و چهل چهل چاه
-روستای ماخونیک
-قلعه گزدز
-قلعه گلندر
-مدرسه شوکتیه
-غاربرادو

منابع:
fa (dot) wikipedia (dot) org

javad2220
04-11-2010, 03:27 PM
با تشکر از اقا مهدی عزیز متاسفانه در لیست بالا از روستای تاریخی درح اسمس برده نشده که اگر تشریف بیارید در خدمت خواهم بود. اینم برا اینکه حس ناسونالیستی خودمو نشون داده باشم:3:

donkishot
23-01-2011, 10:46 PM
سال1366 روستاي درح.گزيك و ماهيرود رفتم
كلأ اون طرفها قناتهاي فوق العادهاي داره كه ديدن داره
باورتون نميشه تو ماهيرود اناري خوردم كه تا حالا مزه اش تو دهانمه
ضمنا درح تا ماهيرود را تنها وپاي پياده بدون توقف و تو 6 ساعت رفتم كه كار خيلي اشتباهي بود .دريغ از يك جنبنده يا يك قطره آب (خدا بهم رحم كرد)
جالبه كه بهتون بگم ماهيرودي ها اون موقع فاميل همه شون حسيني بود

Shelman
01-11-2011, 10:54 PM
ماخونیک روستایی است که در دهستان دُرُح بخش مرکزی شهرستان سربیشه استان خراسان جنوبی واقع شده‌است. این روستای از روستاهای شگفت‌انگیز جهان به حساب می‌آید. جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵ بنا به سرشماری مرکز آمار ایران ۵۸۲ نفر بوده‌است.

موقعیت جغرافیایی
روستای ماخونیک یکی از هفت روستای شگفت‌انگیز جهان می‌باشد و به لحاظ شهرت آن به شهر «لی‌لی‌پوت‌ها»، جذابیت‌های حیرت‌انگیزی دارد. این روستا در فاصله ۷۸ کیلومتری شرقی شهر سربیشه در مسیر جاده سربیشه به روستای دُرُح قرار دارد.
جلگه ماخونیک متشکل از ۱۲ آبادی است که روستای ماخونیک بزرگ‌ترین آن‌ها به‌شمار می‌آید این روستاها شامل ماخونیک Maxonic، کفاز Kefaz، چاپنسر Japansar، توتک Tutak، سفال بند Sefalband، سولابست Sulabest، لجونگ (سفلی و علیا) lejong، کلاته بلوچ Kelate baluj، دامدامه Damdame و میش نو Misnow، خارستو Xayestu و جلارو Jelaro است.
اهالی این روستاها از نظر مذهب، شیوه گذران زندگی و اوضاع اجتماعی با یکدیگر وجه اشتراک زیادی دارند اما غالب این روستاها اصل و تبار خود را از روستای ماخونیک می‌دانند.

تاریخچه
درباره این روستا هیچ سابقه تاریخی مکتوبی وجود ندارد و فقط «کلنل چارلز ادوار دبیت» در کتاب سفرنامه خراسان و سیستان در دورهناصرالدین شاه به توصیف منطقه ماخونیک پرداخته‌است.
بر طبق شواهد چنین بر می‌آید که ساکنان روستا در ابتدا دامدار و کوچ‌نشین بوده‌اند و در دوره‌های بعد در منطقه ماخونیک و به ویژه در روستای ماخونیک سکونت گزیده‌اند، وجود سنگ‌نگاره‌ای در نزدیکی قنات ماخونیک که نقش‌های چوپانی و بسیار قدیمی بر روی آن نقش بسته نیز گواهی بر قدمت سکونت در ماخونیک است.
از آثار تاریخی ماخونیک می‌توان به سنگ سیاه (سنگ نگاره) ماخونیک، بنای برج و قلعه، برج گل انجیر، منزل سرگردونی، نادر مرده می‌توان اشاره کرد.

مردم شناسی
مذهب مردم منطقه ماخونیک سنی و از نوع حنفی است، که با زبان فارسی و با لهجهٔ خاص محل تکلم می‌کنند. جاذبهٔ این روستا این است که اهالی آن کوتاه‌قد بوده و به زحمت قدشان از ۱٫۴۰ متر تجاوز می‌کند. البته این موضوع برای دوران گذشته‌است و اکنون در این روستا تقریباً قدها متعادل گشته‌است.
مردم ماخونیک تا ۵۰ سال پیش، چای نمی‌نوشیدند، شکار نمی‌کردند و اصلاً گوشت هم نمی‌خوردند و هنوز سیگار نمی‌کشند. مردم ماخونیک این قبیل کارها را گناه می‌دانستند.
ورود تلویزیون به این روستا به معنای ورود شیطان بود و اهالی تا چند سال پیش به تلویزیون می‌گفتند شیطان. آنها هرگز اجازه نمی‌دادند کودکان پای صفحه تلویزیون بنشینند و جادوشوند.

سرزمین لی لی پوت های ایران
می گویند روستای ماخونیک هیچ سابقه تاریخی مکتوبی ندارد و فقط کلنل چارلز در زمان ناصرالدین شاه در کتاب سفرنامه خراسان و سیستان به توصیف این منطقه اسرارآمیز پرداخته است. می گویند مردم ماخونیک تا 50 سال پیش، چای نمی‌نوشیدند، شکار نمی‌کردند، لب به گوشت نمی زدند... می گویند ماخونیکی ها تلویزیون را ام الشیاطین می دانند و در خانه های کاهگلی آنها خبری از جعبه جادو نیست... عادات سفت و سختی که این روزها شاید ردپای آنها را در کمتر خانواده ماخونیکی ببینید. درست مثل کوتاه قدی که با لطف تاسیس مرکز بهداشت در منطقه، کم کم در میان مردم ماخونیک به افسانه تبدیل می شود...

روستای مینیاتوری
ماخونیک یکی از هفت روستای شگفت‌انگیز جهان است. روستای لی لی پوتی ایران که شهرت و آوازه اش را از زنان و مردان کوتاه قامت خود دارد که شب ها، زیر سقفی کوتاه تر از سقف خانه های ما چشم می بندند و صبح ها، از چهارچوب هایی کوتاه تر از چهارچوب های خانه های ما پا بیرون می گذارند تا راهی معدن شوند، دام هایشان را چرا دهند یا زمین های زراعی شان را شخم بزنند.
سرزمین لی لی پوت های ایران، با 12آبادی اطرافش، منحصر به فردترین روستای ایران است که ساکنان آن، بیماری کوتاهی را نسل به نسل از پدران خود به ارث برده اند. هر چند که این روزها با احداث خانه بهداشتی در روستا، قد کودکان ماخونیکی بلند تر شده است، اما جا به جای این روستا را که بگردید، هنوز ردپایی از زندگی مینیاتوری گذشتگان روستا خواهید دید.
برای دیدن ماخونیک باید به استان خراسان جنوبی سفر کنید و سری به شهرستان سربیشه بزنید. 78 کیلومتر مانده تا شرق شهر سربیشه، در مسیر جاده سربیشه به روستای دُرُح روستایی قرار گرفته که پیدا کردن آن جز با راهنمایی بومی های منطقه تقریبا غیر ممکن است. روستایی با کمتر از 600نفر جمعیت که قدشان به زحمت به 140 سانتی متر می رسد. مردم این روستا سنی حنفی هستند و با شما به زبان فارسی و لهجه خاص خراسانی ماخونی صحبت می کنند.
درباره وجه تسمیه روستا هم چند روایت وجود دارد که البته چندان معتبر به نظر نمی رسند. در بعضی از اسناد قدیمی که تاریخ نگارش آنها به 300 سال قبل می‌رسد، نام روستا مادخنیک ذکر شده‌... کلمه ای که مرکب از دو جزء «ماد» و «دخنیک» است. ماد در زبان پهلوی و پارسی باستان به ماه تبدیل شده که یکی از معانی آن شهر و مملکت است و در مجموع بنام شهر ماخونیک است. عده ای هم معتقدند که به دلیل وجود شکافی در کوه نزدیک روستا، به آنجا ماده ماخونیک گفته می‌شده که به مرور زمان به ماخونیک تغییر نام یافته‌است.

خانه های کوتاه
بافت مسکونی روستا در دامنهٔ تپه تشکیل شده است. با خانه‌هایی بهم فشرده و کوتاه که در گودی زمین ساخته شده‌اند. کف خانه حدود یک متر از سطح زمین پایین‌تر است و برای وارد شدن به خانه، باید کمر خم کنید و از درهای کوچک چوبی بگذرید . بعد، پا روی یکی دو پله درگاهی بگذارید تا به کف خانه برسید. اما با تمام این ها، بافت شهری ماخونیک به خانه های خشت و گلی کوچک محدود نمی شود. سال هاست که پای خانه های آجری امروزی هم به ماخونیک رسیده و رنگ و بوی امروزی تری به روستا داده است.
از ماخونیك تا مرز افغانستان حدود نیم ساعت راه است و این مهم ترین دلیل ادعایی است که اصلیت اهالی این روستا را به افغانستان نسبت می دهد. افغان هایی که ظاهرا در حدود سه چهار قرن پیش به این ناحیه آمده‌اند و این روستای کوچک را برای سكونت شان انتخاب كرده‌اند.

You can see links before reply You can see links before reply

You can see links before reply You can see links before reply