PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : اصفهان و دیدنی های آن



Mehdi
19-08-2010, 08:18 PM
اصفهان نیمه جهان گفتند
نیمی از وصف اصفهان گفتند (ملک الشعرای بهار)

اصفهان (سپاهان) مرکز استان اصفهان (You can see links before reply)، با پهنه‌ای حدود 250 كیلومترمربع، در دل فلات ایران قرار گرفته است. آب و هوای شهر اصفهان نیمه خشك و معتدل است، به طوری كه متوسط درجه حرارت سالانه این شهر حدود 16 درجه سانتیگراد و متوسط بارندگی سالانه این شهر در حدود 13 میلیمتر می باشد. به طور کلی، اصفهان شهر کم آبی است ولی به واسطه وجود رودخانه زاینده رود، کشاورزی در این استان توان رشد پیدا کرده است. اصفهان به لحاظ واقع ‏شدن در مركز جغرافیایی ایران و با داشتن آب و هوایی معتدل و خاكی حاصلخیز و آب ‏كافی زاینده ‏رود (زنده رود)، از دیرباز به‏ عنوان مكانی برای سكونت، مورد توجه بوده است.

خوشا روزی که منزل در سواد اصفهان سازم
ز وصف زنده رودش خامه را رطب اللسان سازم (صائب)


You can see links before reply (You can see links before reply)
نقشه و راهنمای گردشگری شهر اصفهان

احتمالا از عصر ساسانیان كه سپاهیان (اسپهان) در دشت حاصلخیز اطراف شهر گرد آمدند به این‏ نام خوانده شده است. در سال 19 ه. ق. اصفهان بدون جنگ و خونریزی و با انعقاد یك صلحنامه به دست سپاهیان اسلام افتاد و جزیی از سرزمین وسیعی شد كه اسلام بر آن حكومت می‏كرد. در دوره سیصد ساله پس از آن، این شهر اغلب دست ‏به‏ دست می‏شد تا اینكه در قرن چهارم هجری، در زمان آل ‏زیار و آل ‏بویه، به‏ عنوان پایتخت مورد استفاده قرار گرفت. در قرن پنجم، در دوران سلجوقیان، پایتخت امپراطوری وسیعی شد كه یك مرز آن رود سیحون و مرز دیگرش سواحل شرقی دریای مدیترانه بود.
غارت وحشیانه شهر به دست تیمور لنگ و قتل ‏عام ساكنان آن در سال 789 ه. ق. اصفهان را به وضع اسف‏باری دچار كرد.
در زمان اولین حكمرانان صفوی در قرن دهم هجری، اصفهان از مراكز مهم تجارت، فرهنگ و صنعت گردید. در اوایل قرن یازدهم (1006 ه.ق.) پایتخت شاه ‏عباس از قزوین به اصفهان انتقال یافت و قریب یك قرن ‏و نیم این شهر پایتخت سلسله صفویه بوده و به همین واسطه از شهرت جهانی برخوردار شد.


You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)
صنایع دستی اصفهان

شهر اصفهان از روزگاران كهن تا كنون به نامهای: آپادانا، آصف‌هان، اسباهان، اسپاتنا، اسپاهان، آسپدان، اسپینر، اسفاهان، اصپدانه، انزان، بسفاهان، پارتاك، پاری، پرتیكان، جی، دارالیهودی، رشورجی، سپانه، شهرستان، گابا، گابیان، نصف جهان و یهودیه مشهور بوده است. در شاهنامه فردوسی نیز بارها به اصفهان (سپاهان) اشاره شده و از آن نام برده شده است:

از آن پس ز کشور مهان جهان
برفتند یکسر سوی اصفهان (شاهنامه)


You can see links before reply (You can see links before reply)
هنرمندان اصفهان؛ اصفهان

شهر اصفهان با انتخاب شدن به عنوان نخستین پایتخت فرهنگی کشورهای اسلامی در سال 2005 در میان مردم این کشورها بیش از پیش مشهور گشته و گردشگران بسیاری را به خود جلب کرده است. این شهر از لحاظ صنایع دستی مهمترین شهر کشور به شمار می آید که بیشتر صنایع دستی کشور اعم از قلم کاری، خاتم کاری، ترمه و... در آن تولید می شود و گردشگرانی که مشتاق به تهیه سوغات ایرانی هستند تقریبا صنایع دستی و سوغاتی های تمام نقاط ایران را در حاشیه میدان نقش جهان و در بازار قدیمی اصفهان می توانند تهیه کنند.


You can see links before reply (You can see links before reply)
صنایع دستی اصفهان

در میان شیرینی های اصفهان گز و پولکی اصفهان از همه معروفتر هستند؛ مهمترین غذای محلی اصفهان از نظر آنوبانینی؛ که بسیار مورد توجه مسافران و گردشگران است "بریانی" (بریونی) نام دارد که خوراکی گوشتی و بسیار چرب بوده و در بیشتر نقاط شهر می توان آن را تهیه کرد. عمده آثار باستانی اصفهان مربوط به دوره صفویه و مهمترین مناطق گردشگری آن در حاشیه زاینده رود قرار دارد.
عمارت عالی قاپو، مسجد شیخ لطف الله، مسجد امام (مسجد شاه)، کلیسای وانک، منار جنبان، کاخ چهل ستون، کاخ هشت بهشت، چهار باغ، آتشگاه،گورستان قدیمی تخته فولاد،بازار تاریخی اصفهان، میدان نقش جهان، باغ پرندگان، پل خواجو، پل شهرستان، سی و سه پل (پل الله وردی خان) و... از مهمترین نقاط دیدنی و تاریخی شهر اصفهان می باشند.

منابع:
anobanini (You can see links before reply)
farhangsara (dot) com
shahrdari (dot) isfahan (dot) ir
fa (dot) wikipedia (dot) org
isfahan (dot) ir
ui (dot) ac (dot) ir
isfahan2006 (dot) com
دیوان اشعار، ملک الشعرای بهار
دیوان اشعار، صائب تبریزی
شاهنامه، فردوسی

Mehdi
19-08-2010, 08:20 PM
سنگ نگاره ها يا هنرهاي صخره اي، کهن ترين آثار تاريخي و هنري بجای مانده از بشر هستند. به تعبيري بستر به وجود آمدن حروف رمزي، خط، تبادل پيام، زبان، تاريخ، اسطوره ها، هنر و فرهنگ از سنگ نگاره هاست و آنها از بهترين ابزارهاي رمزگشايي ما قبل تاريخ هستند. تعداد آنها فقط در يك منطقه محدود در ايران به بيش از 21 هزار مورد مي رسد كه عمر بعضي از آنها به چهل هزار سال مي رسد و بشر تا کنون موفق به کشف هيچ پديده تاريخي و هنري بدين قدمت نشده است.



سنگ نگاره يا هنر صخره اي چيست؟
به زبان ساده؛ به هر تصوير و نگارشي بر روي سنگ، سنگ نگاره يا هنر صخره اي مي گويند. اگر اين نوشته ها يا نقاشي ها، بر روي سنگ با رنگ يا امثال آن باشد به آنها Pictographs و اگر نقوش يا نوشته ها از طريق كنده كاري ها (حك يا حجاري مثبت يا منفي*) بر روي سنگ ها انجام شده باشد به آنها Petroglyphs. petrographs مي گويند. اغلب در درون غارهاي قديمي از نقاشي يا نوشته هاي با رنگ استفاده شده (Pictographs) كه عموماً عمر آنها در برابر عوامل طبيعي بسيار كوتاه است و علت ماندگاري آنها از هزاران سال قبل تا كنون در دسترس نبودن و محفوظ بودن آنها در برابر عوامل طبيعي بوده است. اما سنگ نگاره هاي كنده كاري شده (Petroglyphs) علاوه بر اينكه در غارها كشف شده اند، در محوطه هاي باز و بيرون غارها نيز وجود دارند. قسمت اعظم سنگ نگاره هاي محيط هاي باز در برابر عوامل طبيعي مثل سرما، گرما، باد، باران و يخ زدگي از بين رفته اند و مي روند. از طرف ديگر متاسفانه به علت عدم آگاهي مردم نيز تعداد بسيار زيادي از آنها تخريب و نابود شده است.
سال يابي سنگ نگاره هاي ايران از ديدگاه صاحب نظران متفاوت است. به نظر تعدادي از آنان قدمت بعضي از سنگ نگاره هاي ايران به پنج تا چهل هزارسال هم مي‌رسد، اين سال يابي ها اكثراً از طريق کارکردهاي مقايسه اي بوده واز رويكردهاي علمي نوين (ريزفرسايش و راديوكربن) كمتر بهره گيري شده است.

نقوشي كه بر ديواره سنگي كوه ها و دره ها ديده مي شود؛ براي زيست شناسان، تاريخ دانان، جامعه شناسان، مردم شناسان، باستان شناسان، نماد شناسان، دوستداران اسطوره ها، تاريخ فرهنگ، تاريخ زبان و هنرهاي تاريخي و تزييني، بسيار جالب و ديدني مي تواند باشد؛ اين كه چرا تقربياً 90 درصد نقوش سنگ نگاره هاي ايران بز كوهي است. قسمت اصلي آن به اسطوره ها، فرهنگ، دين و اعتقادات مردم باستان ايران زمين مربوط مي شود.
اين محوطه ها با نقوشي كه ذكر شد، واقعاً موزه هاي سنگي هنرهاي صخره اي هستند كه هر بيننده با ذوقي را به شدت تحت تاثير قرار مي دهند. به راستي چگونه در زماني كه افراد سواد خواندن و نوشتن نداشته اند، چنين با دقت و ظرافت هنر آفريده اند.

مطالعه بر روي سنگ نگاره ها نيازمند كمك مجموعه اي از علوم نوين و خاص است. علومي نظير مردم شناسي، باستان شناسي، تاريخ، نماد شناسي، هنرهاي تزييني، اسطوره شناسي، علم شيمي (رطوبت، دما، pH) و ديگر علوم. يك علم به تنهايي قادر به مطالعه بر روي آنها نيست؛ چون يك سنگ نگاره مجموعه اي از علوم ذكر شده را در خود جاي
داده است. براي درك و شناخت آنها الزاماً مي بايست از همه علوم مذكور و صاحب نظران آن رشته ها به طور سيستمي كمك گرفت.

مكان يابي و مكان نمايي سنگ نگاره ها در ايران، گام نخست و مبنايي جهت مطالعه و معرفي اين نمادهاي تاريخي و هنري ملي ايرانيان است. اين در حال است كه بعضي ملل جهان ساليانه تورهاي بي شماري را براي ديدن سنگ نگاره ها تدارك مي بينند و بعضي كشورهاي ميزبان ضمن انتقال فرهنگ خود، برابر فروش چندين چاه نفت در آمد دارند. ما در آينده نزديك ناگزير خواهيم بود كه از ابعاد مختلف اين ارزش هاي تاريخي و هنري را به صاحب نظران، متخصصان و كليه مردم ايران و جهان جهت پژوهش، تحقيق و آشنايي آنان معرفي نماييم تا ضمن معرفي آثار هنري بجا مانده از نيكانمان، مردم ما نيز از مترتبات آنها منتفع شوند.

هنر صخره اي، نمونه اي مشخص از يك هنر جهاني است، كه بيشترين سابقه را بين هنرهاي شناخته شده ديگر دنيا داراست. اين هنر از جمله مهم ترين شاخه هاي هنرهاي تجسمي است. زيرا نه تنها نخستين جلوه هاي شناخته شده از حساسيت هنري و زيبا شناختي اجداد دور انسان را در بسياري از نقاط جهان به نمايش مي گذارد، بلكه يكي از رايج ترين شيوه هاي بيان پيام ها و فرهنگ انسان است.

نياكان ما باورها، ايده ها و تقدس هاي خود را در زيستگاه ها و بعضاً روي ظروف و لوازم زندگي خود (سفال ها، سنگ نگاره ها، سنجاق هاي سينه) تصوير و حك مي كرده اند. اين نقوش و تصاوير بيان كننده پيام هاي گوناگوني هستند كه انسان هاي حكاك و نقاش هنرمندانه، ايده پردازي كرده اند به شكلي كه امروز آن نقوش و تصاوير با صاحب نظران و اهل فن خود سخن مي گويند و صاحب نظران در كنار آنها احساس لذت مي كنند.
اين هنر آفريني ها در گذشته اکثر ملل دنيا وجودداشته است. براي مثال ما نقوش بز كوهي را در اقليم هاي گوناگون مي توانيم مشاهده كنيم. ايران، پاكستان، قزاقستان، ارمنستان، قرقيزستان، افغانستان، جمهوري آذربايجان، تركيه، يمن، مصر، عربستان، حتي كاليفرنيا، آروزونا و كلرادو در امريكا. با توجه به اينكه سبك طراحي آنها باهم تفاوت دارد؛ لكن همه آنها در يك اصل، شباهت بي ترديد دارند. پيام و هنر صخره اي.


You can see links before reply (You can see links before reply)
مقایسه بین هنرهای سنگی در ایران و امریکا؛ عکس از محمد ناصری فرد

وقتي سنگ نگاره هاي دنيا را مورد تعمق قرارمي دهيم، به راحتي متوجه تفاوت هنر موجود در سنگ نگاره هاي ايران، با ديگر ملل مي شويم. براي مثال بعضي سنگ نگاره هاي ايران با تصاوير روي سفال ها و ابزار زندگي نياكان ما در پيش از تاريخ رابطه و پيام مشترك دارند. 90 درصد نقوش سنگ نگاره هاي موجود در ايران نقش بزكوهي با شاخ هاي بلند سمبليك است كه نشان و پيام آن "آب، باران، فراواني نعمت، نگهباني ماه، نگهبان و ناجي مشي و مشيانه" است و اين ارتباط پيامي و كلامي مشترك بر روي سفال ها نيز از اعصار كهن بر جا مانده است.

تصاوير بز كوهي بر روي سفال ها و نقوش آنها بر سنگ هاي سخت كوه ها با شاخ هاي سمبليك، جداً تحسين برانگيز است. چقدر هنرمندانه بدايع آفريده اند. بجز چند كشور همسايه در هيچ كدام از ملل دنيا نمي توان نمونه هايي مشابه آنها را پيدا كرد. از همه مهمتر ارتباط نقوش ديواره هاي سنگي كوه ها و تصاوير روي سفال ها با اسطوره ها و داستان هاي كهن چندين هزار ساله ايران زمين است.


You can see links before reply (You can see links before reply)
مقایسه بین هنرهای سنگی و هنرهای سفالی؛ عکس از محمد ناصری فرد

قدمت و تنوع سنگ نگاره ها در ايران متنوع و بسيار زياد است. هرجا كه زيستگاهي بوده بي ترديد آثاري از حيات پر احساس و هنرمندانه آنها قابل كشف و رويت است. سفال هاي برجا مانده، نقوش سنگ نگاره ها؛ اين نشانه ها خود نمادي از سير زندگي و احساسات قوي آن ملت نسبت به پديده هاي فرهنگي بوده است. نكته جالب توجه اينكه، نياكان ما با اين نمادهاي ساده كه از خود به يادگار گذاشته اند؛ تا وقتي انسان حيات دارد سخن مي گويند. اين نشان از عظمت ملت ها دارد كه زمان قادر به استهلاك آنها نيست. حاصل حيات و عظمت انسان ها آثار و بدايع آنهاست. كه نياكان ما به شايستگي از عهده آن برآمده اند. به راستي ما براي آيندگان چه اثري از خود به يادگار گذاشته ايم!؟

همه انسان ها به دور از تاثير حاكميت ها و ايدئولوژي ها، براساس فطرت پاك الهي خود شبيه به هم فكر مي كنند و مي انديشند. حتي اگر كنار هم نباشند و در يك زمان نباشند. اين اصلي است كه زمان و مكان در مقابل آن رنگ مي بازد.

آثار بسيار متنوع و فوق العاده جالبي از اين هنر ها در سرتاسر ايران شناسايي شده است. برای مثال: بيرجند (لاخ مزار)، خراسان (نهبندان)، يزد (ارنان)، سيستان و بلوچستان (نيك شهر و سراوان)، اصفهان (غرقاب و كوچري گلپايگان و ويست خوانسار)، لرستان (هميان كوهدشت، خمه اليگودرز، ميهد بروجرد)، اراك (ابراهيم آباد، يساول كميجان، احمد آباد خنداب و خمين)، همدان (دره شهرستانه الوند، دره گنجنامه، مهرآباد و خوشيجان ملاير)، كرمان (ميمند و شاه فيروز)، آذربايجان شرقي (ارسباران)، كردستان (دهگلان و سارال)، تهران (روستاي دولت آباد شهريار، كوه كفترلو) قم (كهك).


You can see links before reply (You can see links before reply)
نقش دو بز کوهی بر روی سنگ

به نظر نگارنده؛ حاصل بررسي سنگ نگاره هاي ايران و دنيا يک پيام واضح دارد و آن وجود يك وحدت رويه تكاملي در كل انسان ها در گذشته است كه در جريان زندگي خود از آن خودآگاه يا ناخود آگاه پيروي و گذر كرده اند.

اميد است همچنانكه نياكان ما در گذشته هاي بسيار دور در جاي جاي اين كره خاكي به دور از هر نژاد، فرهنگ و مرز جغرافيايي مثل هم بر سنگ هاي سخت، هنر هاي لطيف و حيرت آور آفريدند، ما هم امروز دانسته و با آگاهي، هنر دوست داشتن و مهر ورزيدن به يك ديگر را بر قلوب خود حك كنيم.

اميد است در آينده متخصصان و محققين بتوانند، از فرايند هاي مشهود و غير مشهود، پي به پيام هاي مستتر سنگ نگاره ها ببرند و پيام آنها، دستاوردي جديد و اثربخش براي ايجاد همبستگي فرهنگي ملل جهان شود و عاملي جهت وفاق ملت ها گردد.





You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

You can see links before reply (You can see links before reply)

تصاویر مختلفی از هنرهای سنگی؛ عکس از محمد ناصری فرد


پی نوشت:

الف- درصد سنگ نگاره ها بر اساس نمونه گيري تصادفي از تعدادي محوطه ها، در ايران
رديف نام نقوش درصد
1 بز كوهي سمبليك (شاخ بلند آن خميده و به دمش رسيده) 88
2 نقوش انسان در حالات كمانداري پياده، سواره، شكار، ملبس و غير ملبس 3
3 نقوش نمادهايي همچون اشكال و حروف رمزي، حلقه هاي قدرت، نوشتارها و... 2
4 نقوش اسب با سوار و بدون سوار در حالت هاي گوناگون 2
5 نقوش شتر يك كوهان و دو كوهان 1
6 نقوش، پلنگ، گرگ، روباه، موش، گراز و... 1
7 نقوش گوزن و قوچ كوهي 1
8 نقوش ناشناخته و حيواناتي كه امروزه وجود ندارند و نسل آنها منقرض شده 1
9 نقش هاي هندسي 5/
10 نقوش گياهان 5/

ب-
* در حکاکي مثبت نوشتار برجسته است و در حکاکي منفي نوشتار فرورفته و خالي است.

نویسنده:
محمد ناصري فرد m_naserifard [at] yahoo (dot) com
برگرفته از کتاب موزه های سنگی، هنر های صخره ای (تالیف: محمد ناصری فرد)
سایت اینترنتی محمد ناصری فرد: You can see links before reply

Mehdi
19-08-2010, 08:22 PM
در ضلع شرقی خیابان چهارباغ، بنای باشکوهی قرار دارد که می توان آن را آخرین بنای مهم و با عظمتی دانست که در عصر صفویان در اصفهان ساخته شده است. این مدرسه که "مدرسه سلطانی" و "مدرسه مادر شاه" نیز نامیده می شده در زمان سلطنت شاه سلطان حسین، آخرین حکمران سلسله صفوی احداث گردید.

تاریخ شروع عمارت 1116 ه. ق. و سال اتمام آن 1126 است. هیچ یک از آثار موجود در اصفهان به اندازه مدرسه چهارباغ، به عنوان کلکسیون کاشیکاری ایران، سیاحان، بازدید کنندگان و جهانگردان خارجی را تحت تأثیر جاذبه های خود قرار نداده است. این مطلب را نوشته ها و خاطرات آنان تأیید می کند. به طوریکه برخی از آنها، مدرسه را با عبارتی همچون سحر آمیز، جذاب و دلپذیر توصیف کرده اند.
وجه تسمیه مدرسه به سلطانی به این علت است که در زمان شاه سلطان حسین ساخته شده و بدین جهت مدرسه چهارباغ نامیده می شود که در خیابان چهارباغ واقع شده است. وجه تسمیه مدرسه مادر شاه نیز این است که مادر شاه سلطان حسین چند کاروانسرا و بازار و سایر نهادهای اقتصادی را وقف بر آن کرده است.
مدرسه چهارباغ به صورت چهار ایوانی می باشد. نمای خارجی عمارت شامل سردری رفیع و با شکوه و زیبا است. هفده طاق نمای دو طبقه آجری در اطراف در ورودی خودنمایی می کنند. سردر ساختمان، مزین به کاشی های ریز و ظریف، همراه با مقرنس های پر نقش و نگار و خطوط مختلف است که بخش ورودی بنا را تشکیل می دهد. کتیبه سردر به خط نستعلیق سفید بر زمینه کاشی لاجوردی است که تاریخ 1112 را بر خود دارد و به وسیله عبدالرحیم جزایری کتابت شده است.
در اصلی مدرسه که با طلا و نقره تزئین شده، نمونه بارز هنر زرگری و قلمزنی است که در دوران صفویه به نهایت تعالی و تکامل رسیده. بر دو لنگه چپ و راست این در، به خط نستعلیق بسیار زیبا و به صورت برجسته، اشعاری نوشته شده که خطاط این اشعار محمد صالح اصفهانی، خوشنویس برجسته آن عصر است.
قسمت داخلی مدرسه شامل هشتی، ورودی، حیات داخلی، گنبد، مناره و اطاقهاست. زیباترین قسمت مدرسه از نظر آنوبانینی کاشیکاری هشتی ورودی آن است. در وسط دالان مدرسه، سنگاب نفیسی قرار دارد که صلوات بر چهارده معصوم با تاریخ 1110 هجری بر روی آن حجاری شده است. این سنگاب شاهکار هنر سنگتراشی و خوشنویسی است.
ایوان ها و حجره های صحن چهار ایوانه مدرسه، رو به باغی پر درخت قرار دارند که جویباری به نام نهر فرشادی از میان آن می گذرد. در اصفهان این گونه نهرها را مادی می گویند. مادی فرشادی، شعبه ای از زاینده رود است. صحن مدرسه چهارباغ نمونه کامل یک معماری درون گرا و بومی به شمار می رود.
حجره هایی در دو طبقه و در فواصل ایوان های مدرسه ساخته شده که اختصاص به سکونت طلاب علوم دینی داشته است. اکثر این حجره ها دارای نقشه یکسانی است که از یک اتاق نشیمن در جلو و قسمتی به صورت صندوقخانه در عقب و قسمتی به نام بالاخانه تشکیل می شود. در جلوی این حجره ها ایوان زیبا و خوش طرحی قرار دارد.
در جبهه شمالی مدرسه، ایوان شمالی با دهانه نسبتا عریض و ارتفاع زیاد قرار دارد که در جبهه مقابل آن گنبد و مناره های ایوان جنوبی دیده می شود. کتیبه فوقانی داخل گنبد به خط عبدالرحیم جزایری خوش نویس عصر صفویه می باشد.
تمامی سطوح داخلی بنا به قطعات کوچکی تقسیم می شود که با کاشی تزئین شده است. منبر دوازده پله مدرسه که یکپارچه از سنگ مرمر ساخته شده از بهترین نمونه های هنر حجاری و سنگتراشی آن روزگار است. در کنار این منبر، محراب نفیس و بسیار زیبای مدرسه قرار دارد که کتیبه بالای محراب و منبر نیز به خط عبدالرحیم جزایری است.
شبستان مسقف مدرسه چهارباغ که در ضلع شرقی مدرسه واقع شده با درب منبت کاری بسیار نفیسی به محوطه زیر گنبد مربوط می شود. در این شبستان سه محراب وجود دارد که کتیبه های اطراف آنها را محمد مؤمن الحسینی به سال 1118 ه.ق. کتابت کرده است.
مدرسه چهارباغ دارای کتابخانه کم نظیر و با ارزشی بوده که در حمله افغانها نابود شده است. این کتابخانه با کتب بسیار نفیس و کمیاب در اختیار طلاب علوم دینی و سایر پژوهشگران و محققین آن روزگار بوده است.
مدرسه چهارباغ اصفهان که پس از پیروزی انقلاب اسلامی "مدرسه علمیه امام صادق (ع)" نامگذاری شد، در حال حاضر به آموزش طلاب علوم دینی و حجره های آن نیز همانند عصر صفویه به اقامت طلاب اختصاص دارد.

منابع:
isfahan (dot) ir
isfahan (dot) us

Mehdi
19-08-2010, 08:23 PM
در میان كلیساهای بنا شده در جلفای اصفهان، كلیسای زیبا و با شکوه "وانك" که به نامهای سن سور و آمناپرکیچ نیز نامیده می شود، از همه مشهورتر است.

ساختمان آن در سلطنت شاه ‏عباس دوم در سال 1065 ه.ق. آغاز شده و در سال 1074 به اتمام رسیده است. این كلیسا تزئینات نقاشی، گل و بوته و كاشی‏كاری های جالب و تابلوهای زیبایی از زندگانی حضرت مسیح (ع) را در بر دارد و به غیر از تابلوهای نقاشی آن، كه تاثیر پذیری از سبک نقاشی ایتالیا و هلند در آن پدیدار است، نوع معماری و تمام تزئینات دیگر آن ایرانی است.
در کنار كلیسای بسیار زیبای وانك، موزه نسبتا کوچک ولی و منحصر به فردی وجود دارد که بر اهمیت كلیسای مزبور افزوده است. این موزه دارای اشیای تاریخی، کتب و اسناد بسیار جالب توجهی به خصوص مرتبط با ارامنه ایران است. قدیمی‏ترین كتابی را كه در اصفهان به چاپ رسیده و همچنین فرامین پادشاهان وقت ایران (به خصوص نامه ها، فرامین و توقیعات شاه عباس در مورد ارامنه اصفهان) در موزه مزبور دیده می‏شود.
نماز خانه اصلی کلیسا که به شکل متوازی الاضلاع ساخته شده، شامل دو قسمت چهارگوش است که قسمت اول شبستان بنا و قسمت دوم که زیر گنبدخانه است محل اجرای مراسم و سرودهای مذهبی می باشد. ازاره های دیوارهای نماز خانه را کاشی های خشتی چند رنگ فرا گرفته است. در قسمتهای بالای ازاره، تصاویر بسیار زیبایی نقاشی شده اند که از کتب مقدس الهام گرفته شده؛ تمامی سطح فضای گنبد را تزئین کرده است. پرده بزرگ نقاشی روز رستاخیز در آن، که نمایش دهنده بهشت، جهنم و عاقبت صلحا و بدکاران و... است از مهمترین نقاشیهای این کلیسا میباشد.
دور تا دور گنبد؛ داستان خلقت آدم و حوا بوسیله نقاشان ارمنی ترسیم شده است. بر محراب بسیار زیبای کلیسا نیز تصاویری از جمله تصویر حضرت مسیح (ع) نقاشی شده است. نمای خارجی گنبد بدون تزئینات کاشیکاری است و با آجر ساده پوشانده شده است.
از دیگر تأسیسات کلیسا چاپخانه است. این چاپخانه که به سعی و کوشش و ابتکار پیشوای ارامنه آن روزگار به نام "خاچاطور کساراتسی" تأسیس شده بود، بنا بر تحقیق آنوبانینی، در سال 1636 میلادی به عنوان اولین چاپخانه شروع به کار کرد. نخستین کتابی که به این چاپخانه به چاپ رسید؛ زبور داوود بود که از این کتاب فقط یک نسخه در دنیا موجود است و آن نیز در شهر آکسفورد انگلستان نگهداری می شود. تصویر این کتاب در موزه کلیسا در معرض بازدید عموم است. کتابخانه کلیسای وانک نیز با 25000 جلد کتاب به عنوان یکی از بهترین منابع میتواند مورد استفاده محققین و پژوهشگران ارمنی و سایر ادیان قرار می گیرد.

منابع:
isfahan (dot) us
isfahan (dot) ir

Mehdi
19-08-2010, 08:25 PM
در جاده اصفهان به نجف آباد در نزدیكی منارجنبان، برفراز تپه ای سنگی و مشرف بر رودخانه زاینده رود، عمارات ویرانی قرار دارد كه احتمالا به دوره اشكانی یا ساسانیان تعلق داشته است.
موقعیت خاص این بنا (از آنجا كه زردتشتیان قدیم آتش مقدس را همواره در جایی قرار می داده اند كه در دیدگاه مردم باشد) و كیفیت و نقشه ساختمان و مصالحی كه در آن به كار رفته و شهرت این محل به آتشگاه، همه و همه نشان می دهد كه بر روی این كوه، یكی از آتشکده های زردشتی وجود داشته است.
برخی مطالعات؛ قدمت بنای آتشگاه را به دوران تمدن عیلام و حکومتی می رساند که انزان نامیده می شده است. این نظر را مطالعات و پژوهش های انجام شده بر روی آتشکده های بر جای مانده از دوران ساسانی در نطنز، کاشان، یزد، آذربایجان و نائین تایید میکند، چرا که در آن روزگاران آتشکده ها را بر روی کوه یا بر فراز تپه نمی ساختند، بلکه آتشکده ها در مکانهایی احداث می شدند که دسترسی به آنها آسان باشد. بنابراین می توان به احتمال، آتشگاه اصفهان را نشانه ای از حضور تمدن های قدیم تر از ساسانی و سلسله های قبل از آن به شمار آورد.
یکی از نکات قابل توجه در این بنا؛ از نظر آنوبانینی، خشتهای تشکیل دهنده ویرانه های فعلی آتشگاه است که از نظر اندازه، کمتر اثری دارای اینچنین خشت هایی است. به گفته کارشناسان؛ این خشت ها از ملات همراه گل با ریگ ریزه هایی است که نی های حاشیه زاینده رود را نیز به آن اضافه می کرده اند تا استحکام بیشتری داشته باشد.

منابع:
isfahan (dot) ir
isfahan (dot) us

Mehdi
19-08-2010, 08:27 PM
منارجنبان اصفهان؛ در حقیقت بقعه ‏ای است كه بر مزار شیخی زاهد و عابد به نام عمو عبدالله كه در ذیحجه سال 716 هجری قمری وفات یافته، ساخته شده است. این بنا در آغاز، تنها ایوانی بوده كه بعدها دو مناره معروف را به ساختمان آن افزوده ‏اند. منارجنبان بر سر راه اصفهان به نجف آباد در روستایی به نام كاردالان قرار دارد. هر یك از دو مناره این بنا 17 متر بلندی دارد و ارتفاع بنا 10 متر است.

You can see links before reply (You can see links before reply)
منارجنبان؛ اصفهان

شهرت منارجنبان اصفهان از دیرباز به این خاطر بوده است كه هر گاه یكی از مناره‏های طرفین ایوان بنا را می ‏جنبانده ‏اند، این حركت به مناره دیگر هم منتقل می ‏شده است. این حركت و انتقال آن به مناره دیگر از دیرباز تعجب بسیاری از مردم و بازدیدكنندگان آن را بر می ‏انگیخته است.

You can see links before reply (You can see links before reply)
منارجنبان؛ اصفهان

صاحبنظران بر این باورند كه چنین شكل و مناره ای طبیعتا باعث حرکت مزبور خواهد شد و اگر در اینجا بسیار چشمگیر است به دلیل باریكی و سبكی این مناره ها می باشد. جهانگردان به مناره ‏ها و ساختمان هایی كه به همین طریق می ‏جنبیده ‏اند در نقاط دیگر جهان اشاره كرده ‏اند. كاشی های لاجوردی و فیروزه‏ای زینت بخش این بناست و بر روی مزار نیز قطعه سنگی مرمری وجود دارد كه سوره یس از قرآن كریم حاشیه آن را زینت داده است.


You can see links before reply (You can see links before reply)
منارجنبان؛ اصفهان

كتیبه ‏های دیگری نیز در این آرامگاه وجود دارد كه از آن جمله آنوبانینی میتواند به كتیبه‏ ای بر سنگ مرمر بالای سنگ اصلی كه از عمو عبدالله به عنوان یك مرد پرهیزگار و زاهد نام می ‏برد؛ اشاره کند.

منابع:
anobanini (You can see links before reply)
isfahan (dot) us
isfahan (dot) ir
iaspisfahan2006 (dot) net
farhangsara (dot) com
myisfahan (dot) com

نار جنبان اصفهان

Mehdi
19-08-2010, 08:28 PM
مسجد شیخ لطف الله‏؛ یكی از زیباترین آثار تاریخی اصفهان است كه چشم هر بیننده ‏ای را خیره می‏كند و نسبت به هنر هنرمندانی كه در انجام آن دخیل بوده‏اند به اظهار تحسین و اعجاب وا می‏دارد. این مسجد بی‏نظیر كه شاهكار دیگری از معماری و كاشی‏كاری قرن یازدهم هجری است؛ به فرمان شاه‏ عباس اول در مدت هیجده سال بنا شده و معمار مسجد، استاد محمدرضا اصفهانی بوده است.
تزئینات كاشی‏كاری آن در داخل از ازاره‏ ها به بالا همه از كاشی‏های معرق پوشیده شده است. این مسجد در میدان نقش جهان و روبروی کاخ عالی قاپو واقع شده که در دوران صفویه آن را مسجد صدر و فتح الله نیز می نامیده اند. سردر زیبا و پرکار مسجد در سال 1012 ه.ق. به پایان رسید، اما بقیه مسجد و تزئینات کاشیکاری آن تا سال 1028 به طول انجامید. کتیبه سردر که به خط ثلث بسیار زیبا با کاشی های سفید معرق بر زمینه لاجوردی نوشته شده، سال 1012 و امضاء علیرضا عباسی خوشنویس برجسته عصر صفوی را نشان می دهد.


You can see links before reply (You can see links before reply)
مسجد شیخ لطف الله؛ اصفهان

گنبد مسجد شیخ لطف الله یكی از چند گنبد یك پوششی زمان صفویه است. بلندی آن تا آن اندازه است كه بتواند در كنار میدان خود نمایی كرده و بر آن فضا مسلط باشد. خمیدگی گنبد از نقطه برآمدگی بزرگ، ناگهان به سمت داخل گراییده و راس گنبد را تشكیل داده است و این فشار زیاد را دیوارهای قطور مسجد تحمل می‏كند. دیوارهای مسجد شیخ لطف الله، برای تحمل سنگینی و فشار گنبد، قطور ساخته شده ‏اند، به طوری كه در قسمت پنجره‏ها قطر آن به یك متر و هفتاد سانتیمتر و در قسمت های اصلی به بیش از دو متر هم می‏رسد.
در ساختمان و تزئین اژدرهای سردر و جلوخان و همچنین سكوهای طرفین سردر، مرمرهای بسیار خوب به كار رفته و بقیه قسمت های جلوخان و سردر با كاشی های خشتی الوان و معرق زینت یافته‏اند. در این تزئینات نقوش هندسی، گل و بوته، طاووس و همچنین كتیبه هایی به چشم می‏خورد كه به خط خوش نسخ و نستعلیق نوشته شده‏اند.
نقوش و رنگهای به كار رفته در كاشیكاری استادانه گنبد مسجد، از زیباترین كاشیكاری های موجود در معماری ایران است. نور درون مسجد از پنجره‏های مشبكی كه در جوانب گوناگون ساقه گنبد ساخته شده‏اند تامین می‏شود. پرتوی كه از این پنجره‏ها به درون مسجد می‏تابد، علاوه بر ایجاد روشنایی كافی، خود به خود نمایشگر فضای روحانی بناست. ساقه گنبد با كاشی هایی آبی رنگ و نقوش گل و بوته و كتیبه‏ای از كاشی های معرق، شامل چند سوره كوتاه از قرآن، تزیین شده است.


You can see links before reply (You can see links before reply)
مسجد شیخ لطف الله؛ اصفهان

محراب مسجد زیبای شیخ لطف الله از نظر آنوبانینی؛ از شاهكارهای بی نظیر هنر معماری و از زیباترین محراب های مساجد اصفهان است. این محراب با كاشیكاری معرق و مقرنس های بسیار دلپذیر تزیین شده است. درون محراب دو لوح وجود دارد كه عبارت "عمل فقیر حقیر محتاج به رحمت خدا، محمد رضا بن استاد حسین بناء اصفهان" را می‏توان در آنها مشاهده كرد.
در اطراف محراب، كتیبه‏های دیگری به خط علیرضا عباسی و خطاط دیگری كه باقر نام داشته، دیده می‏شود. در این كتیبه‏ها روایاتی از پیامبر اكرم و امام ششم شیعیان امام جعفر صادق نقل شده است. اشعاری نیز بر كتیبه‏های ضلع های شرقی و غربی به چشم می‏خورد كه احتمالا سراینده آنها شیخ بهایی، عارف دانشمند و شاعر بزرگ دوره صفوی است.
نکته ای که محققین و پژوهشگران و سیاحان بر آن متفق القولند اختصاصی بودن مسجد شیخ لطف الله و جلوگیری از ورود اغیار به آن است. این نکته را استثنایی بودن مسجد یعنی عدم وجود صحن و مناره که در تمامی مساجد اسلامی جزء لاینفک بنا است تأیید می کند. شاید به همین دلیل است که جهانگردان اروپایی عصر صفوی که هر بنایی را با کنجکاوی و موشکافی بازدید کرده اند کمتر از این مسجد مطلب نوشته اند.
درباره وجه تسمیه مسجد شیخ لطف الله باید گفت كه؛ شیخ لطف الله اصلا از مردم میش از قرای جبل عامل یعنی جبل لبنان حالیه بوده و خاندان او همه از فقهای امامیه بوده‏ اند. به مناسبت سعی بی اندازه پادشاهان صفوی در ترویج احكام مذهب تشیع و تشویق و اكرام فقهای آن، شیخ لطف الله نیز مانند جمع كثیر دیگری از علمای بحرین و جبل عامل، از موطن خود به قصد ایران عازم شد. ابتدا در مشهد مقدس اقامت گزید و تا تاریخ فتنه ازبكان و دست یافتن ایشان بر مشهد در آن شهر مقیم بود. سپس از شر ایشان به قزوین پناه جست و در آنجا به كار تدریس مشغول شد. شاه عباس او را از قزوین به اصفهان آورد و در سال 1011 ه.ق. در جنب میدان نقش جهان مدرسه و مسجدی را كه هنوز هم به نام او شهرت دارد به عنوان محل تدریس، اقامت و امامت وی پی نهاد. البته انجام این كار تا 1028 هجری طول كشید.
از ویژگیهای مسجد؛ چرخش 45 درجه ای است که از محور شمال به جنوب نسبت به محور قبله دارد. این گردش که در اصلاح معماران سنتی ایران "پاشنه" نامیده می شود چنان ماهرانه صورت گرفته که به هیچ وجه، توجه بیننده را جلب نمی کند. این چرخش باعث شده تا بازدید کننده پس از گذشتن از مدخل تاریک و بعد از عبور از راهرو طویل متصل به آن به فضای اصلی و محوطه زیر گنبد وارد شود.

منابع:
anobanini (You can see links before reply)
isfahan (dot) ir
isfahan (dot) us
iaspisfahan2006 (dot) net
fa (dot) wikipedia (dot) org
irib (dot) ir

Mehdi
19-08-2010, 08:30 PM
مسجد جامع کبیر عباسی که در دوره قاجار و پهلوی به نام مسجد شاه شناخته میشده و امروز نام آن به مسجد امام تغییر یافته یکی از زیباترین مساجد جهان اسلام است. این مسجد که در منتهی الیه جنوبی میدان نقش جهان، واقع شده، نمونه ارزنده ای از معماری قرن 11 هجری به شمار می رود. ساختمان مسجد در سال 1019 ه.ق. شروع شد و در سال 1038 ه.ق. به پایان رسید. كتیبه سردر مسجد به خط ثلث، حاكی از آن است كه شاه عباس این مسجد را از مال خالص خود بنا كرده و ثواب آن را به روح جد اعظم خود شاه طهماسب اهدا نموده است. این مسجد از جمله مساجد چهار ایوانی در دنیا و یکی از شاهکارهای هنر کاشیکاری هفت رنگ در کل جهان به شمار می‌رود.



You can see links before reply (You can see links before reply)
مسجد امام؛ اصفهان

معمار مسجد جامع کبیر عباسی؛ استاد علی اکبر اصفهانی معمار برجسته عصر صفوی است که نام او در کتیبه بالای سردر آمده است. مسجد در عصر صفویه به نام های مسجد مهدیه، مسجد المهدی و در کتب و منابع و سفرنامه ها به نام های دیگر همچون مسجد جامع عباسی و مسجد سلطانی نامیده می شده و مسجد شاه نیز یکی دیگر از اسامی آن بوده است.
کتیبه های موجود در مسجد امام اصفهان که به خط اساتید بزرگ و برجسته آن عصر همچون عبدالباقی تبریزی، محمدرضا امامی، محمد صالح اصفهانی و سایر خوشنویسان برجسته عصر صفوی هستند، بر عظمت و شهرت مسجد می افزاید. در دو گوشه جنوب شرقی و جنوب غربی مسجد، دو مدرسه قرار دارد که اولی را به دلیل تعمیرات عصر ناصرالدین شاه قاجار، مدرسه ناصری و دیگری را که زمان شاه سلیمان صفوی مرمت شده، مدرسه سلیمانیه می نامند.

You can see links before reply (You can see links before reply)
مسجد امام؛ اصفهان

در اصلی مسجد، در زمان سلطنت شاه صفی، جانشین شاه عباس اول نصب شده است. قطعه ای که با مصراع "شد در کعبه در سپاهان باز" با خط نستعلیق بسیار زیبا بر در نوشته شده، تاریخ نصب این در یعنی سال 1047 ه.ق. را بیان می دارد. در قسمت های مختلف، لوحه هایی به چشم می خورند که بیانگر بخشودگی برخی از مالیات ها در دوران های مختلف است.
سردر ورودی رفیع و با شکوه مسجد با مناره های طرفین بر زیبایی بنا می افزاید. این سردر با کاشی های تزئینی چند رنگ همراه با نقوش گل و گیاه و پرنده و مقرنس های پوشیده از کاشی های معرق، با نقش های متنوع و زیبا تزئین شده، اما بقیه قسمت ها با کاشی خشت تزئین گردیده است. بسیاری از محققین و مطلعین تاریخ صفویه، علت اینکه کاشی های سردر با داخل مسجد تفاوت دارد را در عجله ای می دانند که شاه عباس اول برای اتمام مسجد داشته است.


You can see links before reply (You can see links before reply)
مسجد امام؛ اصفهان

سنگ مشهور به سنگ شاخص که در چهار فصل، ظهر شرعی را نشان می دهد در مدرسه سلیمانیه قرار دارد. محاسبه و تعبیه و نصب این سنگ از ابتکارات و ابداعات شیخ بهائی دانشمند، شاعر و معمار بی نظیر عصر شاه عباس اول است. این سنگ شاخص، ظهر شرعی را در طول چهارفصل سال نشان می دهد.
ایوان سرپوشیده شمالی مسجد، فضای وسیع و بلندی است که سرتاسر آن را کاشیکاری بسیار زیبایی فرا گرفته است. گنبد با عظمت و رفیع مسجد که به صورت دوپوش ساخته شده بر روی این صحن قرار دارد. این گنبد را بزرگترین و پرکارترین و استادانه ترین آثار معماری قرن 11 هجری می دانند. از خصوصیات این گنبد که حدود 54 متر ارتفاع دارد انعکاس صدا است.
مسأله ای که از نظر آنوبانینی در مسجد امام جلب توجه می کند و اکثر سیاحان و جهانگردان نیز به آن اشاره کرده اند و معماران و مهندسین نیز آن را یکی از استادانه ترین شگردهای معماری به حساب آورده اند مسأله رعایت جهت قبله در مسجد است. سازندگان مسجد طوری سردر را درست کرده اند که با عبور از میان ایوان ورودی بدون آنکه احساس شود، نیم چرخی به سمت راست زده می شود. در حقیقت معمار برجسته این اثر، با یک زاویه 45 درجه مسجد را در جهت قبله قرار داده است.
بطور کلی مسجد امام اصفهان با مناره های رفیع و ایوان های سر به فلک کشیده و شبستان های عالی و محراب های نفیس و همچنین با طرح یکپارچه و متوازن خود از شاهکارهای بی نظیر و مسلم معماری زمان صفویه است.

منابع:
anobanini (You can see links before reply)
iaspisfahan2006 (dot) net
isfahan (dot) ir
tourist (dot) persianblog (dot) com
isfahan (dot) us
irib (dot) ir
isfahan (dot) us

Mehdi
19-08-2010, 08:31 PM
قدیمی ترین بنای تاریخی اصفهان را باید مسجد جمعه یا مسجد جامع اصفهان تلقی کرد. سیمای فعلی مسجد، عمدتا مربوط به دوره سلجوقی است. اما تعمیرات و الحاقات آن به دوره های بعد به خصوص عصر صفویان مربوط می شود.

زان بنا های مجدد گردید
مسجد جامع ویران تازه (هاتف اصفهانی)

در کاوش های باستان شناسی، آثاری از دوره های قبل از سلجوقی هم به دست آمده که به طور عمده به دوران آل بویه و قرن سوم هجری باز می گردد. مسجد دارای ورودی های متعدد است که هریک فضای مسجد را به بخش هایی از بافت پیرامون آن مربوط می کند. این ورودی ها همه در یک زمان ساخته نشده و هر یک در مقطعی از تاریخ و در ارتباط با ساختمان درون و بیرون بنا، به وجود آمده اند. گذرها و معابری که در گرداگرد مسجد وجود دارند بیانگر ارتباط گسترده ای است که مسجد با بافت قدیم شهر دارد.
مسجد جامع اصفهان با نقشه چهار ایوانی بنا شده و از آنجا که ابداعات هنری و معماری 15 قرن دوران اسلامی را در خود گرد آورده، یکی از بهترین آثاری به شمار می رود که در دنیای امروز شهرت دارد. با توجه به منابع و مآخذ مختلف، مشخص می شود که مسجد جامع در طول زمان به سبب آتش سوزی و جنگ های متعدد و نا آرامی های دوران های مختلف، آسیب فراوان دیده و دوباره بازسازی و مرمت شده است.
چهار ایوان اطراف میدان مشخص کننده شیوه مسجد سازی ایرانیان است که پس از احداث آن، در سایر مساجد نیز رواج یافته است. این ایوان ها که به نامهای صفه صاحب در جنوب، صفه درویش در شمال، صفه استاد در مغرب و صفه شاگرد در مشرق نامیده می شوند با تزئینات مقرنس سازی و کاربندی یکی از فنون بسیار جالب معماری ایران را به نمایش می گذارند.
نمای داخلی صحن مسجد و کاشیکاری های آن مربوط به قرن نهم هجری است که احتمالا مناره ها نیز مربوط به همین زمان می باشند. به طور کلی بنای کنونی مسجد جامع اصفهان شامل بخشهای زیر می باشد:
شبستان مسجد که بر ستون های مدور استوار است و با گچبری های بسیار زیبا تزئین شده است. این قسمت مربوط به عصر دیلمیان است. گنبد و ستونهای اطراف آن که در ایوان جنوبی مسجد واقع گردیده، در فاصله سالهای 465 تا 485 ه.ق. بنا شده است. این گنبد در زمان سلطنت ملکشاه سلجوقی و وزارت خواجه نظام الملک ساخته شده و از نمونه های نادر ساختمان های عصر سلجوقی است.
ایوانی که در جلوی این گنبد آجری واقع شده در اوائل قرن ششم هجری بنا گردیده و سقف آن از مقرنس های درشت ترکیب شده است. این گنبد دارای زیباترین طرحهای تزئینی ساخته شده از آجر و گچ می باشد.
گنبدی که در بخش شمالی حیاط مسجد واقع شده و قرینه گنبد خواجه نظام الملک است در سال 481 بنا گردیده. احداث این گنبد را به ابوالغنائم تاج الملک یکی دیگر از وزرای عصر سلجوقی نسبت می دهند.
ایوان معروف به صفه صاحب که در دوران سلجوقی ساخته شده و تزئینات آن مربوط به عصر قراقویونلو و صفوی است. در این قسمت کتیبه هایی از دوران های مختلف از جمله صفویان به چشم می خورد.
ایوان غربی معروف به صفه استاد، در عصر سلجوقی بنا شده و در دوره صفویان با کاشیکاری تزئین شده است. در این صفه، علاوه بر خطوط ثلث و نستعلیق که به تاریخ 1112 هجری قمری و در زمان سلطنت شاه سلطان حسین، کتابت شده عباراتی به خط بنائی بسیار زیبا و با امضاء محمد امین اصفهانی نوشته شده است.
رو به روی این ایوان، صفه شاگرد قرار دارد که در عصر سلجوقی بنا شده و در قرن هشتم و یازدهم هجری قمری در دوران حکومت ایلخانان و صفویه تزئیناتی به آن اضافه شده است. این ایوان فاقد تزئینات کاشیکاری بوده و با مقرنس های آجری تزئین شده است. در این ایوان، سنگ مرمر یکپارچه و نفیسی قرار دارد که در اطراف و بالای آن لوحه ها و کتیبه هایی نوشته شده است.
در شمال ایوان استاد، شبستان کوچکی قرار دارد که از نظر آنوبانینی زیباترین محراب گچبری مسجد را در بر دارد. این شبستان که به مسجد الجایتو نیز معروف است دارای محرابی است که به مثابه گوهری تابناک از هنر ایرانی در جهان از شهرتی عظیم برخوردار است. بر این محراب زیبا نام سلطان محمد خدابنده ایلخان که قبل از تشرف به دین اسلام لقب الجایتو را داشت و وزیر دانشمند او محمد ساوی و سال ساخت آن یعنی 710 هجری قمری به چشم میخورد.
این اثر نفیس و با شکوه به علت در بر داشتن نمونه های گوناگون ادوار مختلف اسلامی از نظر فنی و هنری اهمیت بسیاری داشته و از شهرت جهانی برخوردار است. این شهرت همه ساله گروه های بی شماری از علاقمندان، پژوهشگران، ایرانگردان و جهانگردان را به خود جلب می کند.

منابع:
anobanini (You can see links before reply)
isfahan (dot) ir
irankulturevi (dot) com
دیوان اشعار، هاتف اصفهانی

Mehdi
19-08-2010, 08:32 PM
گرچه چندین نقش موزون داشت در هر گوشه ای
زین عمارت شد بلند آوازه ی نقش جهان (صائب)

میدان نقش جهان اصفهان، یکی از زیباترین میدان های جهان به طول تقریبی 507 و عرض 158 متر است که همانند زنجیری چهار اثر تاریخی بی نظیر دنیا به هم پیوند داده است : مسجد شیخ لطف الله، مسجد امام، سر درب بازار قیصریه و کاخ عالی قاپو (که صائب شعر ابتدای این متن را در مورد آن سروده است).
میدان نقش جهان به جای میدان کوچکی که از دوران تیموریان باقی مانده بود احداث گردید. به هنگامی که دو مسجد امام و شیخ لطف الله و سردر بازار قیصریه ساخته شد این 3 بنا با طاقهای متحدالشکل به هم مربوط شدند و با پایان یافتن میدان و خاتمه تزئینات، کف آن شن ریزی و مسطح شد. از این زمان بود که میدان برای انجام مسابقات و بازی های معمول آن عصر مانند چوگان و قاپوق اندازی مورد استفاده قرار می گرفت و سان و رژه سربازان و سپاهیان نیز در همین محل انجام می شد. دو ستون سنگی که در جلو مسجد امام واقع شده و قرینه آنها نیز روبروی بازار قیصریه قرار دارد بیانگر انجام بازی چوگان و سایر ورزش ها در میدان می باشد.


You can see links before reply (You can see links before reply)
میدان نقش جهان؛ اصفهان

بیشتر سیاحان و جهانگردانی که از اصفهان مطلب نوشته اند بر شکوه و عظمت میدان نقش جهان تأکید کرده و از حضور سفرا و نمایندگان خارجی و سایر اتباع کشورهای دیگر در این میدان خاطراتی را ذکر کرده اند. به نوشته برخی از این سفر نامه ها، بسیاری از مذاکرات تاریخی که بین دولتمردان ایران و فرستادگان خارجی انجام می شد در همین میدان صورت می گرفته است.
امروز نیز میدان نقش جهان اصفهان یكی از گردشگاه های مهم اصفهان است كه سیاحان و گردشگران خارجی و مسافران ایرانی با شوق از آن دیدن می كنند.
بازار قدیمی اصفهان در دورادور این میدان نیز از نظر آنوبانینی یکی از مهمترین نقاط تولید و عرضه صنایع دستی کشور به شمار می رود. این بازار که صنعتگران و هنرمندان اصفهانی هر یک در حجره ای از آن مشغول به تولید صنایع دستی مانند قلم کاری، مسگری و ... هستند. بازار زیبای میدان نقش جهان بیشتر صنایع دستی، یادمانها و سوغات های نقاط مختلف کشور را در خود جمع آورده است و این خود یکی از دلایل محبوبیت میدان نقش جهان در میان گردشگران داخلی و خارجی است.

منابع:
anobanini (You can see links before reply)
isfahan (dot) ir
iaspisfahan2006 (dot) net
tourist (dot) persianblog (dot) com
irankulturevi (dot) com
myisfahan (dot) com
wikipedia (dot) org
دیوان اشعار، صائب تبریزی

Mehdi
19-08-2010, 08:33 PM
پل خواجو نگو، صراط بگو
این سخن هم به احتیاط بگو (ملک الشعرای بهار)

پل خاجو (You can see links before reply) به امر شاه‏ عباس دوم در سال 1060 ه.ق. به صورت امروزی آن ساخته شده است. طبق گفته مورخان؛ معلوم گردیده كه در جای كنونی پل خواجو (You can see links before reply)، پل دیگری وجود داشته كه قابل استفاده نبوده است. از این رو شاه عباس دوم دستور داد؛ پلی بر روی زاینده رود، نزدیكی باغ سعادت آباد و عمارت آینه خانه ساخته شود. بعدها در وسط این پل، ساختمان مخصوصی كه به نام بیگلربیگی شهرت دارد بنا شد. این پل كه طولش حدود 150 متر و عرضش حدود 14 و معبر آن نیز حدود 6 متر می‏باشد از سنگ و آجر ساخته شده و 21 جوی و 26 چشمه دارد.


You can see links before reply (You can see links before reply)
پل خاجو (You can see links before reply)؛ اصفهان

این پل از حیث معماری و استحكام، از نظر آنوبانینی بی اندازه زیبا و بی نظیر است و شامل چهار طبقه در دو طرف داخلی معبر فوقانی می باشد که هر طرف 51 غرفه بزرگ و كوچك دارد. جلو هر سقف و دیوار، پیش آمدگی و فرو رفتگی وجود دارد که اگر تخته‏ای با اندازه دهانه پل ها بگذارند آب رودخانه بالا آمده و مدتی ذخیره می‏شود.


You can see links before reply (You can see links before reply)
پل خاجو (You can see links before reply)؛ اصفهان؛ عکس از علی مجدفر

این پل علاوه بر اینكه برای عبور و مرور قوافل و عابران ساخته شده بود، برای تفرج و گردش مردم و پادشاه نیز مستعد بوده است. چنانچه از قصص خاقانی نقل شده، در سال 1060 ه.ق. كه پل ساخته شد؛ بعد از تعطیلات نوروز آن سال به فرمان شاه عباس دوم، پل را تزیین و چراغانی كردند و هر یك از غرفه‏های آن را یكی از امراء و بزرگان تزیین کردند و برای جشن مهیا نمودند. هم اکنون اطراف پل مانند قدیم، در ایام بهار و تابستان و روزهای تعطیل، از گردشگاههای مهم اصفهان بوده و بعضی روزها به حدی جمعیت زیاد است كه راه عبور و مرور در طبقه دوم تقریبا مشكل می‏شود.


You can see links before reply (You can see links before reply)
پل خاجو (You can see links before reply)؛ اصفهان

این پل را به اسامی: بابا ركن الدین، خواجو، گبرها، شیراز، حسن آباد و پل شاهی نیز خوانده‏اند. نامیدن آن به پل خواجو به مناسبت این است كه در مجاورت محله خواجو ساخته است. به طور كلی وجود تزئینات كاشیكاری فراوان و پشت بغل های چشمه های پایین و غرفه های بالا و نمای غرفه های طرفین با كاشیهای الوان، پل خواجو را در شمار آثار بسیار ممتاز اصفهان قرار می دهد، به طوری كه كلیه سیاحان و جهانگردانی كه در دوره های مختلف به اصفهان آمده اند زیبایی های پل خواجو را وصف كرده و آن را در زمره شاهكارهای مسلّم معماری ایرانی-اسلامی به شمار آورده اند.

منابع:
anobanini (You can see links before reply)
isfahan (dot) us
tourist (dot) persianblog (dot) com
isfahan (dot) ir
irankulturevi (dot) com
farhangsara (dot) com
fa (dot) wikipedia (dot) org
دیوان اشعار، ملک الشعرای بهار

Mehdi
19-08-2010, 08:33 PM
چهل ستون؛ باغی بزرگ بالغ بر 67 هزار متر مربع است که در دوره شاه‏ عباس اول (996-1038 ه.ق.) احداث گردیده است. در این باغ که "باغ جهان نما" نام داشت شاه عباس کوشکی به شکل کلاه فرنگی بنا کرد که بنای اولیه کاخ چهلستون است؛ تالار میانی کاخ امروزی و غرفه های چهار گوشه ی آن را شامل می شود. وی بعدها این کوشک را به دیوانخانه، محل استقرار کارکنان و دبیران دربار اختصاص دارد. حدود نیم قرن بعد شاه عباس دوم تصمیم گرفت آنجا را به کاخی برای پذیرایی مهمانان خارجی تبدیل کند؛ بدین منظور کاخ را توسعه داد؛ ایوان شرقی را آینه کاری کرد و دستور داد تا صحنه های بزم و رزم را بر دیوار های آن نقاشی کنند. تالار آینه و تالار هجده ستون و دو اتاق شمالی و جنوبی تالار آینه و ایوان های طرفین سرسرای پادشاهی و حوض بزرگ مقابل تالار با كلیه تزئینات نقاشی و آینه كاری و كاشی كاری دیوارها و سقف ها در زمان شاه عباس دوم به آن افزوده شده است. در سال 1057 شاه عباس دوم با دعوت از سفیران کشورهای خارجی این بنای باشکوه و کم نظیر را افتتاح کرد.


You can see links before reply (You can see links before reply)
کاخ چهلستون؛ اصفهان

وجه تسمیه چهلستون بنابر تحقیق آنوبانینی؛ به دلیل تعدد ستون های این کاخ است که در ادب پارسی تعدد و کثرت را با عدد چهل بیان می کردند. اما چون تعداد ستون های این ایوان کاخ بیست عدد است، جمعی از راه تفسیر گفته اند که این کاخ با انعکاس ستون ها درآب حوض زیبای مقابلش مفهوم چهلستون پیدا می کند.


You can see links before reply (You can see links before reply)
انعکاس ستون های کاخ چهلستون؛ اصفهان

ایوان کاخ چهلستون مرکب از دو بخش می باشد،یک بخش که بر 18 ستون چوبی و رفیع استوار گردیده است؛ و چهار ستون وسط که بر روی 4 شیر سنگی قرار گرفته و حجاری آنها به گونه ای است که از دهان این چهار شیر آب فوران می کرده و به حوض مرمری تالار می ریخته است. قسمت دیگر که کمی مرتفع تر است سردر ورودی تالار را تشکیل می دهد و آن را تالار آئینه نامیده اند. این قسمت بر دو ستون قرار گرفته و سراسر آن مزین به آئینه کاری وسیع و پرکاری است که در آن آئینه های ریز و خوش نقش به صورت معرق در کنار آئینه های قدی و خشتی به کار رفته اند. سقف تالار از قابهای چوبی و به اشکال مختلف هندسی ساخته شده اند و تصویر قرینه حوض مرمرین وسط ایوان در تزئینات سقف مشاهده می شود. این قرینه سازی شباهت بسیاری با ایوان تالار عالی قاپو دارد.


You can see links before reply (You can see links before reply)
کاخ چهلستون؛ اصفهان

تالار مرکزی کاخ که اختصاص به میهمانان و شخصیت های کشورهای خارجی داشته، حاوی نقاشی هایی است که وقایع تاریخی دوران های مختلف را بیان می دارند. این سالن با شکوه که بر گنبدی منقوش استوار است با لچکی های رنگارنگ و طرح های طلایی و شفاف از شاهکارهای هنری آن عصر محسوب می شود.
نقاشی های موجود در تالار مرکزی کاخ که برخی از آنها در عصر قاجار بر روی نقاشی های سابق کشیده شده اند، شرح پذیرایی شاه عباس اول و دوم و شاه طهماسب از امرای ترکستان و همایون هندی و نیز جنگ شاه اسماعیل اول با ازبکان است. دو تصویر دیگر (که در عهد قاجار نقاشی شده اند) یکی روبروی در ورودی تالار و دیگری مقابل آن است، جنگ چالدران در دوران شاه اسماعیل اول و جنگ کرنال در زمان نادر شاه افشار را به نمایش می گذارد.
استخر کاخ علاوه بر زیبایی، باعث لطافت هوا می گردد. در چهار طرف این استخر مجسمه هایی قرار دارند که مربوط به عمارت چهلستون نیستند و به هنگام تخریب قصر سرپوشیده، به این محل منتقل شده اند. به نوشته برخی از مورخین، این عمارت در عهد آخرین پادشاه صفوی؛ شاه سلطان حسین؛ به سال 1118 دچار آتش سوزی شده و قسمتهایی از آن در آتش سوخته است. که ظاهرا توسط شاه سلطان حسین مطابق وضع سابق باز سازی شده است.

منابع:
anobanini (You can see links before reply)
isfahan (dot) ir
irib (dot) ir
isfahan (dot) us
farhangsara (dot) com
tourist (dot) persianblog (dot) com
icro (dot) ir
irankulturevi (dot) com
iaspisfahan2006 (dot) net
گردشگری اصفهان، میراث فرهنگی اصفهان

Mehdi
19-08-2010, 08:34 PM
عمارت عالی قاپو (You can see links before reply) در اوایل قرن یازدهم هجری و به فرمان شاه‏ عباس اول ساخته شده است. شاهان صفوی؛ سفیران و شخصیت های عالی‏قدر را در این كاخ به حضور می‏پذیرفته اند. این كاخ دارای 5 طبقه است كه هر طبقه تزئینات مخصوص به خود را دارد. در زمان شاه‏ عباس دوم به بنای اصلی، قسمت هایی افزوده شده است.


You can see links before reply (You can see links before reply)
عمارت عالی قاپو (You can see links before reply)؛ اصفهان (You can see links before reply)؛ عکس از علی مجدفر

شاه و میهمانانش از تالار همین عمارت، مناظر، چوگان، چراغانی، آتش‏بازی و نمایش های میدانی را تماشا می ‏كرده اند. این‌ قصر كه‌ "دولتخوانه‌ مباركه‌ نقش‌ جهان" ، "قصر دولتخوانه" و "تالار عالی مکان" نیز نامیده میشده‌، نمونه ‌منحصر به‌ فردی‌ از معماری‌ كاخ‌های‌ عهد صفوی‌ است‌. مینیاتورهای‌ هنرمندانه‌ رضا عباسی‌ -هنرمند‌ معروف‌ عهد شاه‌ عباس‌- نقاشی‌های‌ گل‌ و بوته‌، شاخ‌ و برگ‌، اشكال‌ وحوش‌ و طیور و گچ‌ بری های‌ زیبای‌ آن‌ به‌ شكل‌ انواع‌ جام‌ و صراحی‌ در تاق‌ها و دیوارها تعبیه‌ شده‌ است.
صائب تبریزی در پایان بنای این تالار قصیده قرایی سروده و تقدیم به شاه عباس نموده که ابیاتی از آن اینچنین است:

منت ایزد را که از لطف خدای مستعان
عالم افسرده شد از باد نوروزی جوان
جوهر تیغ شجاعت، شاه عباس آنکه هست
نور عالمگیری از سیمای اقبالش عیان
چون شد از تعمیر دلها فارغ از توفیق حق
کرد تالار فلک قدری بنا در اصفهان
گرچه چندین نقش موزون داشت در هر گوشه ای
زین عمارت شد بلند آوازه "نقش جهان"
تا بود خورشیدِ تابان، شمسه ی طاق سپهر
جلوه گاه سایه ی حق باد این عالی مکان (صائب)

عالی قاپو بنا به تحقیق آنوبانینی به دو صورت تلفظ گردیده كه برای هر كدام وجه تسمیه‏ ای گفته شده است. آنچه بیشتر در محاورات و مكاتبات متداول می باشد عالی قاپو است كه مركب از كلمه عالی و قاپوی تركی به معنی "در" می باشد. یعنی باب عالی! همان طور كه در عثمانی باب عالی معمول بوده، بین ایرانیان شیعه هم چنین بابی وجود داشته كه مانند باب عالی عثمانیه، مورد احترام بوده و از این رو كلیه كسانی كه می خواستند وارد عالی قاپو شوند باید خم شده، آستانه را بوسیده و داخل شوند، به طوری که حتی شاه عباس هم هنگام دخول به این عمارت از اسب پیاده می شده است. گذشته از این، عالی قاپو محل تحصن مقصران و گناهكاران بوده و هر گناهكاری كه وارد درب عالی قاپو می گردیده كسی نمی توانست او را از آنجا بیرون بیاورد مگر به امر شاه صفوی و خلاصه اینکه عالی قاپو همان احترامی را داشت كه باب عالی در عثمانی داشته.
اما عده ای كه آنرا علی قاپو نوشته ‏اند؛ معتقدند هنگامیكه شاه عباس كبیر درب نقره را برای بارگاه حضرت امیرالمومنین علیه السلام به نجف برد و نصب كرد، دری را كه پیش از آن در آنجا نصب شده بود برای تبرك به اصفهان آورد و در عالی قاپو نصب كرد. از این جهت آنرا علی قاپو و یا قاپی نامیده اند كه این در منسوب به بارگاه امام علی (ع) است. از این رو مورد احترام شاه و مردم بوده و حتی تا چند سال پیش، مردم در اطراف آنجا آش‏ ها می ‏پختند و نذوراتی می كردند و به زنجیر جلو در مزبور، رشته هایی به عنوان دخیل می ‏بستند.
احتمالا بنیان عمارت عالی قاپو از زمان سلطنت سلاجقه بوده که در زمان صفویه بازسازی شده آن همه زیبایی و شكوه در آن اعمال گردیده. چون این كاخ در مقابل باب عالی عثمانی ‏ها قرار داشته فوق العاده در جهت عظمت و زیبائی آن همت مصروف داشته‏ اند. كاخ عالی قاپو، دارای سه طبقه و هر طبقه نیز به دو طبقه تقسیم شده كه در واقع شش طبقه می شود. گاهی خود بام را هم یك طبقه حساب كرده‏ اند و می گویند عالی قاپو هفت طبقه است. ارتفاع آن 48 متر و در 28 متری دارای ایوان بزرگی است كه در میان ستون های آن حوض مسی قرار دارد و آب از آن فوران می كرده است. گچبری و نقاشیهای عالی اطاق‏ های متعدد آن، هر بیننده را خیره می کند که بیشتر این گچبری ها به شكل ساغر و جام های شراب است. این كاخ در غرب میدان نقش جهان قرار داشته و در مقابل آن، مسجد شیخ لطف الله واقع شده است.
شاه عباس كبیر بیشتر وقت خود را در این قصر بسر می برده و پذیرایی ‏های رسمی را نیز به همینجا اختصاص داده و از بالای تالار؛ سان قشون و پیشكش های سفرا و چوگان بازی و یا نمایش پهلوانان را تماشا می كرده است.
آنچه عالی قاپو را در عدد آثار باشکوه و بسیار نفیس قرار داده؛ علاوه بر مینیاتورهای رضا عباسی، گچبری های آخرین طبقه است که به "اتاق موسیقی" یا "اتاق صوت" نیز معروف است. در این قسمت از کاخ، شکل انواع جام و صراحی در دیوار تعبیه شده که ساختن و پرداختن این اشکال به غیر از نمایش زیبایی، خلاقیت و ابتکار هنرمندان گچکار، برای این بوده که انعکاسات حاصل از نغمه های نوازندگان و اساتید موسیقی، به وسیله این اشکال گرفته شده و صداها طبیعی و بدون انعکاس به گوش برسند.

منابع:
anobanini (You can see links before reply)
isfahan (dot) ir
isfahan (dot) us
irib (dot) ir
irankulturevi (dot) com
iaspisfahan2006 (dot) net
farhangsara (dot) com
tourist (dot) persianblog (dot) com
دیوان اشعار، صائب تبریزی

Mehdi
19-08-2010, 08:35 PM
سی و سه پل (پل الله وردی خان)، بنایی منحصر به فرد از دوره صفوی است که در انتهای خیابان چهارباغ عباسی قرار دارد. این پل زیبا؛ در دوره شاه عباس صفوی با مصالحی از آجر و ساروج بر روی رودخانه زاینده رود به منظور اتصال میان شمال و جنوب اصفهان ساخته شده است. طاق نماها و ورودی های سی و سه پل که از ویژگی های مهم آن می باشند، محل عبور سواره از پیاده را جدا می کرده است.



You can see links before reply (You can see links before reply)
زاینده رود؛ اصفهان

این پل كه در نوع خود شاهكار بی نظیری از آثار دوره شاه عباس اول صفوی است؛ به هزینه و نظارت سردار معروف او "الله وردی خان"‌ بنا گردیده. نام های دیگری برای این پل استفاده می شده که از آن میان می توان به "سی و سه چشمه"، "چهار باغ"، "جلفا" و بالاخره "زاینده رود" اشاره کرد. تاریخ بنای این پل را "شیخ علی نقی كمره ای" شاعر دوره شاه عباس در یك قطعه شعر به تاریخ سال 1005 ه.ق. ذكر كرده که این سال مقارن ایامی است كه خیابان چهارباغ نیز احداث شده است.


You can see links before reply (You can see links before reply)
زاینده رود؛ اصفهان

طول سی و سه پل حدود 300 متر و عرض آن حدود 14 متر می باشد و طولانی ترین پل ساخته شده بر روی زاینده رود است. این پل که چهارباغ عباسی را به چهارباغ بالا متصل می کند قبلا 40 چشمه داشته اما امروز بیش از سی و سه چشمه آن باقی نمانده و بقیه آنها مسدود شده اند.
در دوره صفویه مراسم جشن آبریزان یا آب پاشان در كنار این پل برگزار میشده که در سفرنامه های سیاحان اروپایی آن دوران؛ به برگزاری این جشن اشاره هایی شده است. ارامنه جلفای اصفهان هم مراسم خاج شویان خود را در محدوده همین پل برگزار می كرده اند. این پل یكی از شاهكارهای معماری و پل سازی ایران محسوب می شود و از زیبایی و عظمت منحصر به فردی برخودار است.

منابع:
anobanini (You can see links before reply)
chnphoto (dot) ir
farhangsara (dot) com
isfahan (dot) us
tourist (dot) persianblog (dot) com
fa (dot) wikipedia (dot) org

سامانه رزواسیون مهر
26-07-2012, 01:42 PM
You can see links before reply
با انتخاب اصفهان به پايتختي و گسترش شهر به طرف جنوب A? ميدان عظيم نقش جهان با طول تقريبي 507 و عرض 158 متر به عنوان يكي از ويژگيهاي عصر صفوي مطرح گرديد. در طراحي شهري اين ميدان به عنوان عضو اصلي گسترش شهر مورد توجه قرار مي گيرد و تا مدتها به عنوان بزرگترين و زيبا ترين ميدانهاي جهان ناميده ميشود ميدان نقش جهان به جاي ميدان كوچكي كه از دوران تيموريان باقي مانده بود احداث گرديد.
برای دیدن ادامه مطلب به لینک بالا مراجعه فرمائید.